Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP 2023, Assen: Νίκη Bagnaia… like a boss!

Έχασε στα χαρτιά το βάθρο ξανά ο Binder!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2023

Με τον Bezzecchi να κερδίζει τον αγώνα Sprint το Σάββατο και να είναι αισθητά πιο γρήγορoς απ’ όλους με soft ελαστικά, τόσο σε απόλυτους χρόνους (έκανε ρεκόρ), όσο και σε ρυθμό αγώνα λίγων γύρων όπως του Sprint, έμενε να δούμε αν θα είναι το ίδιο γρήγορος με το medium πίσω ελαστικό και στον μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα της Κυριακής.

Στους τελευταίους γύρους του Sprint είδαμε το Yamaha του Quartararo να κερδίζει έδαφος, όπως και το Aprilia του Aleix Espargaro, ενώ και το KTM του Brad Binder έδειξε να αντέχει έως το τέλος, οπότε η μεγαλύτερη διάρκεια του σημερινού αγώνα άφηνε ελπίδες για κάτι περισσότερο από μια “απλή” μάχη μεταξύ Bezzecchi και Bagnaia για την πρώτη θέση. Στο λογαριασμό για σήμερα έπρεπε να βάλουμε και τον Martin, που ξεκινά μεν από πίσω λόγω της πτώσης του στα χρονομετρημένα, όμως τόσο στα ελεύθερα δοκιμαστικά, όσο και στον αγώνα Sprint είχε πολύ δυνατό γυρολόγιο.

3

Για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα, ο Marc Marquez αποφάσισε να μην τρέξει την Κυριακή, λόγω του τραυματισμού του στα πλευρά, που κληρονόμησε σε μία από τις πολλές πτώσεις που είχε την Παρασκευή και το Σάββατο στη Γερμανία και έκανε ακόμα χειρότερη την κατάσταση η σύγκρουση που είχε με τον Bastianini στο Assen εχθές.

Να θυμίσουμε πως μόνο ο Rossi έχει καταφέρει να κερδίσει δύο φορές στη σειρά στο ASSEN, δηλαδή πρόκειται για μια πίστα που παραδοσιακά δημιουργεί εκπλήξεις και δικαίως μάζεψε φέτος 175.000 θεατές.

4

Η εκκίνηση απέδειξε άλλη μια φορά το πλεονέκτημα των KTM στο… dragster, με τον Binder να φτάνει πρώτος στην Κ1 και πίσω του τον Bagnaia.

Παρά την καλή εκκίνηση ο Bezzechi έμεινε στην τρίτη θέση, ενώ η τραγική εκκίνηση του Quartararo τον ανάγκασε να μπλέξει με το πίσω μπουλούκι, κάτι που με τη σειρά του είχε την “λογική” κατάληξη να πιέσει υπέρμετρα για να πλησιάσει τους πρώτους και να πέσει από γλίστρημα του εμπρός τροχού, παρασύροντας μαζί του τον Zarco (μια πτώση που φυσικά μας έδειξε ο σκηνοθέτης της Dorna μισή ώρα μετά…).

Στο μπλοκάκι με τις πτώσης είχε προλάβει να γράψει το όνομά του ο Miller όταν του γλίστρησε ο εμπρός τροχός και μετά τους Quartararo και Zarco, προστέθηκε και το όνομα του Vinales που εκείνη τη στιγμή ήταν ο ταχύτερος όλων.

5

Κάπως έτσι στο δέκατο γύρο ο Bagnaia έχοντας προσπεράσει τον Binder οδηγούσε τον αγώνα με τον Binder πίσω του (έχοντας soft ελαστικό στην KTM του) και τρίτο τον Bezzecchi. Πίσω τους στο ένα δευτερόλεπτο διαφορά ήταν η Aprilia του Espargaro με σπασμένο εμπρός δεξί φτερό λόγω επαφής του με τον Marini στην εκκίνηση του αγώνα.

Όλα αυτά ωφέλησαν τον Μartin που άρχισε να κάνει τους ταχύτερους χρόνους εκείνη τη στιγμή και να πλησιάζει τους πρώτους.

Τα πράγματα άρχισαν να αποκτούν ξανά ενδιαφέρον δέκα γύρους πριν το τέλος όπου ο Espargaro και ο Martin μπήκαν σε όλα τα πλάνα και την ίδια στιγμή ο Bezzecchi πέρασε τον Binder, δείχνοντας πως ο αναβάτης της KTM άρχισε να πληρώνει το τίμημα της επιλογής του Soft πίσω ελαστικού.

Τώρα πια ήταν στα χέρια του Bezzecchi και του Espargaro να δώσουν λίγη δράση και πράγματι το έκαναν, με τον Espargaro να απειλεί ανοιχτά τον Binder επτά γύρους πριν το τέλος του αγώνα και τον Bezzecchi να ροκανίζει τη διαφορά του ενός δευτερολέπτου που είχε ο Bagnaia εκείνη τη στιγμή.

5

Παρά την πίεση του Bezzecchi, ο Bagnaia έδειξε την απαραίτητη ψυχραιμία και με ένα “ρομποτικής” ακρίβειας γυρολόγιο κράτησε σταθερή την απόσταση.

Την ίδια στιγμή ο Binder με ηρωική οδήγηση δεν έδινε ευκαιρίες στον Espargaro να τον περάσει και έτσι φτάσαμε μέχρι τον τελευταίο γύρο όπου έπεσε η καρό σημαία χωρίς να δούμε κάποια ανατροπή της τελευταίας στιγμής.

Άλλη μια νίκη για τον Bagnaia, με τον Bezzecchi να προτιμά τους βαθμούς της δεύτερη θέσης παρά μια “ηρωική” πτώση και στην τρίτη να ανεβαίνει ο... Espargaro γιατί για δεύτερη φορά μέσα σε δύο μέρες ο Binder έφαγε ποινή για οδήγηση εκτός ορίων πίστας!

Πραγματικά άτυχη κατάληξη για τον Νοτιο Αφρικανό που έφτα σε με soft ελαστικό έως το τέλος του αγώνα.

2
Ετικέτες