Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Gresini 2023 - Με τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio

Ο αδελφός Marquez που "γλίτωσε" από τη Honda, και ο Diggia που πρέπει να δειξει τι αξίζει
Gresini Racing 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Για το 2023 ο Di Giannantonio παραμένει στη Gresini Racing, ενώ στη θέση που άδειασε με την μετάβαση του Enea Bastianini στην εργοστασιακή Ducati θα δούμε τον Alex Marquez, που κουράστηκε από την αδυναμία εξέλιξης της RC213V από τη Honda, και μεταπήδησε στο ιταλικό στρατόπεδο.

Το κενό του Enea δύσκολα θα καλυφθεί, όποιος κι αν ερχόταν στη θέση του, καθώς το 2022 ο αναβάτης με το παρατσούκλι “La Bestia”, δηλαδή “το κτήνος, πήρε 4 νίκες, ενώ ανέβηκε 6 φορές στο βάθρο και τερμάτισε 3ος στην τελική κατάταξη, παλεύοντας στα ίσια για τον τίτλο με τους κορυφαίους αναβάτες του MotoGP.

Ο αδερφός του Marc -όπως σίγουρα δεν θέλει να τον αποκαλούν-, είχε πάρει τον τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 το 2014, ενώ το 2019 έκανε το ίδιο και στη Moto2. Σίγουρα ο Alex μόνο αργός δεν είναι, όμως τρία χρόνια με τη Honda (μια χρονιά με την εργοστασιακή ομάδα και δύο με την περιφερειακή LCR) στο MotoGP τον έκαναν να δείχνει ακριβώς έτσι. Με τερματισμούς στην 14η, την 16η και την 17η θέση τις σεζόν 2020-2022, ο Ισπανός ήθελε απεγνωσμένα να φύγει μακριά από το HRC, όπου οι διεργασίες εξέλιξης είχαν πάρει εντελώς λάθος δρόμο, εκεί που μόνο ο Marc τολμούσε να “πιάσει τον ταύρο (RC213V) από τα κέρατα”, κάτι που είδαμε πού οδήγησε...

Σίγουρα μεταξύ Marc & Alex, αυτή τη στιγμή ο 2ος θα αισθάνεται πολύ πιο τυχερός, ενώ μένει να δούμε αν θα καταφέρει η Honda να επιταχύνει δραματικά τη διαδικασία εξέλιξης της μοτοσυκλέτας της πριν χάσει και τον διασημότερο εκ των δύο Marquez. Επιπλέον, τώρα θα δούμε αν η Honda ήταν τελικά ο λόγος που ο Alex δεν μπόρεσε νε πετύχει όσα ο ίδιος πιστεύει ότι μπορεί. Εδώ που τα λέμε, μόνο και μόνο η αποχώρηση του από τη Honda είναι ένα αποφασιστικό βήμα από τον Ισπανό, στο να βγει από τη σκιά του αδελφού του, και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την προσαρμογή του στην ιταλική μοτοσυκλέτα.

Ο δυο χρόνια νεότερος του Alex, Fabio Di Giannantonio έχει στο ενεργητικό του λιγότερες δάφνες και κανένα τίτλο, καθώς στα τέσσερα χρόνια που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 έφτασε στη βρύση αλλά νερό δεν ήπιε, τερματίζοντας 2ος στην τελική κατάταξη, πριν μεταπηδήσει στη Moto2. Εκεί τα βρήκε ακόμα πιο δύσκολα, καθώς στα 3 χρόνια της συμμετοχής του (2019-2021) καλύτερο αποτέλεσμα ήταν η 7η θέση του 21. Παρόλα αυτά, η Gresini Racing του εμπιστεύτηκε ένα από τα GP22 της το 2022, δίχως όμως ο Ιταλός να καταφέρει κάτι ιδιαίτερο, έχοντας μία μόλις pole position, καμία νίκη και κανένα βάθρο, τερματίζοντας στην 20η θέση της τελικής κατάταξης. Τρίτος ο Enea, εικοστός ο Fabio. You get the picture. Τώρα, στη δεύτερη χρονιά του με τη Gresini Racing, ο “Diggia” θα πρέπει να ανεβάσει αρκετά σκαλιά την απόδοση του, ώστε να δείξει πως αξίζει τη θέση του. Δύσκολα τα πράγματα. Μακάρι ο νέος του μηχανικός -και πρώην μηχανικός της Suzuki- Frankie Carchedi να κάνει κάποια διαφορά, αλλά μάλλον το θέμα με τον Diggia είναι περισσότερο θέμα νοοτροπίας -και συνάμα προσαρμογής στη μεγάλη κατηγορία.

Όσον αφορά στα χρώματα των μοτοσυκλετών, οι μικρές διαφορές σε σχέση με το 2022 έχουν να κάνουν με το κόκκινο χρώμα που είναι περισσότερο και σε διαφορετική θέση. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα.

Ετικέτες