Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Luca Marini - Το απόλυτο δράμα στη σεζόν MotoGP 2024 συνεχίζεται

298 βαθμούς πίσω από τον Marc Marquez, χωρίς ελπίδα καμιά…
Luca Marini, Aragon
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/9/2024

Το 2023 στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP μετά από 12 γύρους, ο Luca Marini με την Ducati GP23 βρισκόταν στην 7η θέση με 135 βαθμούς, πίσω από τον 1ο Pecco Bagnaia που είχε 283 βαθμούς. Το 2024, μετά από 12 γύρους, με τη Honda RC213V έχει 1 (έναν) βαθμό, πίσω από 1ο Jorge Martin που έχει 299 βαθμούς…

Μάλιστα στην κατάταξη του 2024, μετά το GP του Aragon, ο Marini που βρίσκεται στην 24η θέση, έχει πίσω του με 0 βαθμούς μόνο τους Stefan Bradl (δοκιμαστής Honda), Remy Gardner (wildcard στη θέση του Rins), και Luca Savadori (δοκιμαστής Aprilia). Ουσιαστικά ο αναβάτης της Repsol Honda είναι τελευταίος των τελευταίων, όσον αφορά τους full-time αναβάτες του MotoGP. Περιμένετε, γιατί τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ποιοι βρίσκονται ακριβώς από πάνω του; Ο Pol Espargaro (δοκιμαστής της KTM) με 6 βαθμούς, Dani Pedrosa (δοκιμαστής της KTM) με 7 βαθμούς, και ο ομόσταυλός του, Joan Mir, με 15 βαθμούς.

Το δράμα του Ιταλού δεν δείχνει να έχει τέλος, καθώς στο Sprint του Aragon ο Marini τερμάτισε 16ος, ενώ στον αγώνα της Κυριακής τερμάτισε 17ος και τελευταίος, δυο λεπτά και 12 δευτερόλεπτα πίσω από τον Marquez! Στον συγκεκριμένο αγώνα, η RC213V του Marini “πέθανε” στην εκκίνηση, με τον Ιταλό να ξεκινά από τα pits με τη δεύτερη μοτοσυκλέτα του.

Εκεί, ο 27χρονος ετεροθαλής αδελφός του Rossi, έκανε έναν μοναχικό αγώνα, με κύριο στόχο… να μη φάει γύρο από τον Marc Marquez, κάτι που τελικά κατάφερε. Μάλιστα ο Marini ανέφερε μετά τον αγώνα πως για να βρει κίνητρα να συνεχίσει, υποκρίθηκε πως ο ίδιος βρισκόταν πρώτος, και δεν έπρεπε να αφήσει τον… δεύτερο MM93 να τον προσπεράσει!

“Στο τέλος, νίκησα” δήλωσε ο Luca… που για την ιστορία τερμάτισε 40 δευτερόλεπτα πίσω από τον προτελευταίο Raul Fernandez.

Και το δράμα του Marini συνεχίζεται, με 298 βαθμούς να τον χωρίζουν από τον πρώτο, και 228 από τον Marc Marquez που πέρυσι έτρεχε με την βασανιστικά κακή RC213V, μια μοτοσυκλέτα που τα τελευταία χρόνια δείχνει να καταβροχθίζει καριέρες αναβατών σαν στραγάλια. Μακάρι να δούμε την εμβληματική Honda να ξεκολλά από τις τελευταίες θέσεις, όμως για την ώρα οι προσπάθειες των Ιαπώνων συνεχίζουν να πέφτουν στο κενό.

Ετικέτες