Ο Lorenzo απαντά στις συχνότερες ερωτήσεις που έχει η Google για τον ίδιο

Στα μαλακά πέφτει…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/11/2019

«Τρομάζω με την ιδέα», λέει στην αρχή ο Lorenzo, αλλά δεν θα έπρεπε γιατί πέφτει στα μαλακά, καθώς η ισπανική έκδοση της Google δεν φιλοξενεί ερωτήσεις για την καυτή πατάτα που έχει αυτή την στιγμή στα χέρια του, την πορεία του δηλαδή στην Honda. Επειδή τον είδαμε μαζί με τον Marquez τις προηγούμενες ημέρες, και έχουμε να σχολιάσουμε για την έκδηλη αμηχανία της στιγμής, ας δούμε το video κι από κάτω τις ερωτήσεις στις οποίες απαντά.

Πόσο χρονών είναι ο Lorenzo; - 32

Πόσα πρωταθλήματα έχει κερδίσει; - 5

Πόσες γλώσσες γνωρίζει; Ισπανικά, Ιταλικά και Αγγλικά

Πόσο ψηλός είναι ο Lorenzo; - 1.71, αλλά μάλλον έχει χάσει χιλιοστά στο τελευταίο ατύχημα

Τι ακουστικά χρησιμοποιεί; - beats που τον βοηθούν στην συγκέντρωση

Έχει τατουάζ ο Lorenzo; -  Όχι

Τι μουσική ακούει; - Linkin Park / Red Hot Chilli Peppers / Phil Collins / Dire Straits – καμιά φορά reggae

Ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό; - Η μεσογειακή κουζίνα αλλά αγαπά το σούσι και τις πάεγια

Πόσα supercar έχει στην κατοχή του; - 4

Πόσα ζευγάρια γυαλιά έχει; - Αμέτρητα…

Στο τέλος το παραδέχεται και ο ίδιος, πως οι πρώτες ερωτήσεις που βγάζει η Google για τον ίδιο είναι πολύ νορμάλ, και δεν τον τρόμαξαν καθόλου.

Στην παρουσίαση του HRC που πραγματοποίησε η Honda στο κλειστό αμφιθέατρο της EICMA, ανέβηκαν όλοι οι αναβάτες ξεκινώντας από τους χωμάτινους, καταλήγοντας στα MotoGP, πρώτα βγήκε στην σκηνή ο Lorenzo και μετά ο σουπερστάρ Marquez. Η αμηχανία του Lorenzo εκείνη την στιγμή ήταν έκδηλη, κοβόταν με μαχαίρι, τόσο πολύ την ξεχώριζες και γινόταν αντιληπτή σε όλους στο κοινό, είτε ήξεραν να αναγνωρίζουν την γλώσσα του σώματος είτε όχι και έπιαναν τα μηνύματα υποσυνείδητα. Λίγο αργότερα θα έδινε συνέντευξη στους Ιταλούς δημοσιογράφους και θα φαινόταν πως πράγματι ήταν μία αμήχανη στιγμή. Κι αυτό γιατί όλο το HRC ήταν εκεί για να πανηγυρίσει, όμως ο Lorenzo δεν είχε κάτι για να μοιραστεί την χαρά. Δεν είχε συμβάλλει σε αυτή, κι αυτό τον έκανε να αισθάνεται περίεργα. Όχι από την συμπεριφορά των υπολοίπων αναβατών, αλλά επειδή ο ίδιος δεν ένιωθε άνετα.

Λεπτομέρεια: Κάτω στο πάτωμα είχαν τοποθετήσει τα ονόματα καθενός και πού ακριβώς θα τοποθετούσε κάθε πόδι ώστε να βγει σωστά η φωτογραφία – και γρήγορα. Συγγενείς βάζεις να στηθούν δίπλα – δίπλα και κάνουν δέκα λεπτά, αυτός ο χρόνος την πρώτη ημέρα της Eicma δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια. Ο Rins με τον Mir παρουσίαζαν εκείνη την ώρα τα νέα V-Strom σε απόσταση περίπου πέντε λεπτών μακριά αν έτρεχες γρήγορα, κι άρα δεν υπήρχε χρόνος για να περιμένεις δέκα λεπτά για μία φωτογραφία. Ο Lorenzo αγωνιούσε απλά να τελειώσει αυτή η στιγμή, στάθηκε όπου βρήκε και ήρθε ο Marquez να τον τοποθετήσει σωστά με μία υπόδειξη. Το ύφος του που έλεγε «δεν θέλω να είμαι εδώ», ήταν εκείνη την στιγμή χαρακτηριστικό για τον Lorenzo.

Δεν ήθελε εκεί σε αυτή την εκδήλωση, γιατί δεν είχε κάτι να προσφέρει, κι όχι γενικά στην Honda. Αμέσως μετά έδωσε συνέντευξη σε Ιταλούς δημοσιογράφους, εκφράζοντας την δυσκολία αυτή στην Honda και το αίσθημα ευθύνης που τον βαραίνει. Αναφέρθηκε και στην Ducati, λέγοντας πως αυτό ήταν ακόμη πιο δύσκολο γιατί είχε φτάσει με περγαμηνές εκεί, και έζησε 2 – 3 μήνες μέσα στα «μέλια» πριν η κατάσταση εκεί γίνει πραγματικά άσχημη και βαριά ψυχολογικά. Όπως τόνισε, οι αγώνες είναι ένας κόσμος που κρίνεται από το αποτέλεσμα και μόνο, δεν μετρά την ατυχία, τους τραυματισμούς και τις εγχειρήσεις, δεν κρίνει την προσπάθεια, αλλά βλέπει το αποτέλεσμα, κι όταν αυτό δεν έρχεται επηρεάζει όλη την ομάδα.

Σήμερα ο Lorenzo θα κάνει μία σημαντική ανακοίνωση, είναι βέβαιο πως η ανακοίνωση αυτή βασίζεται στα αποτελέσματα που δεν ήρθαν…

 

UPDATE:

Όπως φάνηκε σήμερα, ο Lorenzo δεν αισθανόταν μέρος της ομάδας, καθώς είχε πάρει την απόφαση να μην είναι μέρος της...

Παραιτήθηκε ο Jorge Lorenzo

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.