Ο Marquez εντουράς!

Και ο πρώτος του αγώνας ήταν enduro!
12/12/2016

Αλλά και ο μέχρι στιγμής τελευταίος, πριν το τέλος της χρονιάς και το Superprestigio. Παρέα με τον αδελφό του αναβάτη της Moto2, τον Alex, και τον Jose Luis Martinez με τον οποίο ο Marc Marquez προπονείται, έτρεξε στον τελευταίο αγώνα enduro για το Πρωτάθλημα της Catalunya, το Enduro del Segre.


Το ότι κάνει και προπόνηση motocross το γνωρίζαμε, αλλά ότι ο πρώτος πρώτος του αγώνας ως παιδί ήταν enduro, το μάθαμε τώρα. "Θέλαμε να τρέξουμε στο Enduro del Segre γιατί είναι ένας μυθικός αγώνας, που οργανώνεται από φίλους στο Ponts, από το Moto Club Segre, με το οποίο έχουμε μια πολύ στενή σχέση. Θα είναι κάτι πραγματικό ξεχωριστό να ξανατρέξω σε enduro, αφού enduro ήταν και ο πρώτος αγώνας που έτρεξα ποτέ", δήλωνε πριν από τον αγώνα ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα"

Ο Marc ήταν μόλις 6 ετών όταν για πρώτη φορά συμμετείχε σε αγώνα, στο παιδικό enduro της Basella, στην Lleida, με Yamaha PW50 με... βοηθητικές! Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, επιστρέφει στο enduro: "Σε έναν αγώνα enduro είσαι πάνω από έξι ώρες στην σέλα, κι ήθελα να έχω αυτή την εμπειρία. Συνήθως προπονούμαι οδηγώντας motocross, dirt track και flat track, αλλά ποτέ δεν έχω κάνει προπόνηση enduro και μου είναι κάτι το εντελώς ξένο. Ούτε enduro μοτοσυκλέτα δεν είχα, αλλά φρόντισε η Honda Ισπανίας και η Red Moto για τις μοτοσυκλέτες, και τους ευχαριστούμε πολύ!"

Ο πάντα ανταγωνιστικός Marc δεν έκανε την προετοιμασία που θα ήθελε. "Πρόλαβα να οδηγήσω enduro μόνο δυό μέρες, το πρόγραμμά μου δεν μου επέτρεπε περισσότερες. Προσπάθησα να μάθω λίγο την μοτοσυκλέτα [ένα Honda Red Moto CRE450R στην σπέσιαλ έκδοσή του...] και να θυμηθώ λίγο πως είναι να περνάς δύσκολα κομμάτια στο χώμα. Στόχος μου είναι να τερματίσω, ξέρω πως θα υπάρχουν πολλά τεχνικά περάσματα, σχεδόν trial, όπου θα ζοριστώ, αλλά θα το παλέψω". Και ο Marc και ο μικρότερος αδελφός του ο Alex (με 250 εκείνος), έτρεξαν στην κατηγορία Elite.

Έστω και για μια μέρα, ο αγώνας των Marquez δεν θα ήταν στην ομαλή επιφάνεια μιας πίστας, αλλά στα μονοπάτια, τα βράχια και τις ειδικές ενός αγώνα enduro. Και ζορίστηκε, και τις τούμπες του τις έφαγε (δείτε το video) και το πάλεψε όσο μπορούσε. Ήταν η 37η φορά που διοργανώθηκε το Enduro del Segre, με 140 συμμετοχές σε 10 κατηγορίες. Στην κατηγορία Elite που συμμετείχαν οι αδελφοί Marquez, υπήρχαν 13 συμμετοχές, και ο Marc τερμάτισε τελικά 10ος, αφού έφαγε σχεδόν από την αρχή ένα λεπτό ποινής. Νικητής του αγώνα και της κατηγορίας ήταν ο Oriol Mena.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα," δήλωσε ο Marc μετά τον τερματισμό, δείχνοντας την χαρά του που κατάφερε να τερματίσει. Παρά την κούραση όλης της χρονιάς στα MotoGP, και παρά το γεγονός πως σε μια βδομάδα, στις 17 Δεκεμβρίου, θα τρέχει στο Superprestigio Dirt Track που οργανώνει, προσπαθώντας να νικήσει τον μεγάλο του αντίπαλο Brad Baker, ο Marc τα έδωσε όλα. "Παιδάκι είχα τρέξει enduro, κι αυτό ήταν που με παρακίνησε να επιστρέψω στα παιδικά μου χρόνια για μια μέρα, συμμετέχοντας στο Segre Enduro. Αγαπώ πολύ το χώμα, κι ήταν μια υπέροχη εμπειρία για μένα".


Ο Alex Márquez το χάρηκε κι εκείνος: "Ήταν μια πανέμορφη εμπειρία, και το απόλαυσα, και υπέφερα, είχε τα πάντα! Το σημαντικό ήταν να τερματίσουμε, και το κάναμε, οπότε είμαι ευτυχής!"

Βασίλης Καραχάλιος

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.