Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Υπήρξε ο γιατρός που ίδρυσε την Clinica Mobile
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Οι φίλαθλοι του MotoGP, κυρίως οι παλαιότεροι, έχουν ακούσει το όνομα του Dr.Costa από το γεγονός πως χάρισε ένα πόδι στον Doohan. Υπέγραψε ένα σωρό χαρτιά, βρήκε χορηγία για ένα αεροσκάφος και πήρε τον Doohan από ένα νοσοκομείο της Ολλανδίας που ετοιμαζόντουσαν να του ακρωτηριάσουν, ό,τι είχε απομείνει από το δεξί πόδι. Ο Dr.Costa έκανε κάτι που γινόταν σπάνια, έραψε τα δύο πόδια του Doohan μαζί για να αποσυμφορήσει το χειρουργημένο και τον τοποθέτησε σε ειδικό θάλαμο για θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο. Ο Doohan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος, αλλά χάρη στον Dr.Costa είχε ένα λειτουργικό πόδι και μπορούσε να περπατήσει.

Αντίστροφα όμως βοήθησε και εκείνος τον Dr.Costa καθώς η τεράστια επιτυχία του γιατρού ξεφεύγει επικοινωνιακά για πρώτη φορά από τον μικρό κύκλο των αναβατών που επί δεκαπέντε χρόνια ήξεραν τι θαύματα κάνει, και στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Dr. Costa είναι ο πιο γνωστός αθλίατρος που υπάρχει, ακόμη και για όσους δεν παρακολουθούν MotoGP. Εξαιτίας εκείνης της πολύ-προβεβλημένης επιτυχίας, ο Dr. Costa κατάφερε να κερδίσει ορισμένα κεκτημένα για όλους τους γιατρούς των MotoGP και όταν αποσύρθηκε τον αντικατέστησε ο Dr. Xavier Mir.

Μπορείτε να διαβάσετε πολύ περισσότερα σε αυτό εδώ το αφιέρωμα, για την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία της Clinica Mobile, του τραυματισμού του Mick Doohan και τους λόγους που οι αναβάτες των MotoGP μπορούν να χειρουργηθούν σε οποιοδήποτε νοσοκομείο με τον Dr.Mir να δίνει εντολές, ακόμη κι όταν οι γιατροί εκεί δεν έχουν ξανά ακούσει ποτέ για τον Dr. Mir, τον άνθρωπο που ανέλαβε μετά την συνταξιοδότηση του Dr. Costa.

Ο Marc Marquez φέτος χάνει την σεζόν μετά τον τραυματισμό του στον πρώτο αγώνα, την προσπάθειά του να επιστρέψει μετά από λίγες ημέρες και το γεγονός πως αναγκάστηκε να κάνει δεύτερο χειρουργείο, χάνοντας τελικά την σεζόν. Σε συνέντευξή του ο Dr. Costa εκφράζει ένα μεγάλο παράπονο κι έπειτα την αντίθεσή του με την μέθοδο αποκατάστασης. Ο Dr. Costa ήθελε να τον είχαν συμβουλευτεί -τουλάχιστον με ένα τηλέφωνο- πριν το πρώτο χειρουργείο.

Ο Mick Doohan και τα κεκτημένα των γιατρών στα MotoGP

Αυτό τώρα μπορεί να φανεί κάπως περίεργο, καθώς μιλάμε για έναν συνταξιούχο πλέον γιατρό που εδώ και πολλά χρόνια έχει εγκαταλείψει την ενασχόληση με τους αγώνες και τα MotoGP. Η περίπτωση του Marquez όμως είναι ξεχωριστή για τον Dr.Costa, καθώς έχει εκδώσει βιβλίο για τον Marquez με όλα όσα έχουν ζήσει μαζί στα MotoGP έχοντας γίνει ο γιατρός του από πολύ μικρή ηλικία. Ο Dr. Costa γράφει πάντα ποιητικά, αναλύοντας την καθημερινότητά του στα paddock και έχει να πει ορισμένες υπέροχες ιστορίες για τον Marc Marquez. Δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης για τον οποίο έχει γράψει ο Dr. Costa, αλλά σίγουρα έχει την τιμητική του και ένα βιβλίο αφιερωμένο στον ίδιο… Να γιατί περίμενε τουλάχιστον ένα τηλέφωνο και με την ευκολία έκφρασης που απολαμβάνουν όλοι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι, δεν δίστασε να το πει και ξεκάθαρα.

Από εκεί και πέρα ο Dr. Costa εξηγεί πως η πλάκα είναι μία καλή λύση για έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που κάνει δουλειά γραφείου ή οποιαδήποτε δουλειά δεν καταπονεί τα χέρια σε υπερβολικό βαθμό. Σε έναν αθλητή που μαζεύει πολλά G στο φρενάρισμα, δεν βάζεις πλάκα. Με αυτή την λύση το περιοστέο θέλει πολύ καιρό να αποκατασταθεί και ρισκάρεις να συναντήσεις άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα ο κίνδυνος φλεγμονής είναι μεγαλύτερος. Στους αθλητές είναι προτιμότερο να βάλεις ένα καρφί. Από την άλλη όμως ο ίδιος ο Dr. Costa αναγνώρισε πως ο Marquez είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί έχει και τον τραυματισμένο ώμο. Αν βάλεις καρφί μεταφέρεις περισσότερες δυνάμεις στο ήδη χειρουργημένο σημείο. Μπορεί αυτός να είναι ο λόγος που επέλεξαν οι γιατροί του Marquez την πλάκα.

Η πιο σημαντική φράση του Dr. Costa είναι η εξής: «Αν σκοπός σου είναι να πετύχεις μία συγκεκριμένη προθεσμία, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να πάρεις ένα μεγάλο ρίσκο. Δείτε τι έκανα εγώ στον Mick Doohan. Με το καρφί μπορεί ο Marquez να έτρεχε ακόμη και στην Jerez και να ήταν σε θέση να κερδίσει στην Τσεχία».

Ο ίδιος ο Marquez, μετά την ανακοίνωση της Honda πως χάνει ουσιαστικά την σεζόν, είπε πως δεν έκανε ποτέ «του κεφαλιού του», αλλά πήγε με βάση όλα όσα του είπαν οι γιατροί. Το ίδιο σκοπεύει να κάνει και τώρα. Του συνέστησαν να κάτσει για δύο έως και τρεις μήνες, κι αυτό ακριβώς θα κάνει…

 

 
Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες