Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Υπήρξε ο γιατρός που ίδρυσε την Clinica Mobile
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Οι φίλαθλοι του MotoGP, κυρίως οι παλαιότεροι, έχουν ακούσει το όνομα του Dr.Costa από το γεγονός πως χάρισε ένα πόδι στον Doohan. Υπέγραψε ένα σωρό χαρτιά, βρήκε χορηγία για ένα αεροσκάφος και πήρε τον Doohan από ένα νοσοκομείο της Ολλανδίας που ετοιμαζόντουσαν να του ακρωτηριάσουν, ό,τι είχε απομείνει από το δεξί πόδι. Ο Dr.Costa έκανε κάτι που γινόταν σπάνια, έραψε τα δύο πόδια του Doohan μαζί για να αποσυμφορήσει το χειρουργημένο και τον τοποθέτησε σε ειδικό θάλαμο για θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο. Ο Doohan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος, αλλά χάρη στον Dr.Costa είχε ένα λειτουργικό πόδι και μπορούσε να περπατήσει.

Αντίστροφα όμως βοήθησε και εκείνος τον Dr.Costa καθώς η τεράστια επιτυχία του γιατρού ξεφεύγει επικοινωνιακά για πρώτη φορά από τον μικρό κύκλο των αναβατών που επί δεκαπέντε χρόνια ήξεραν τι θαύματα κάνει, και στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Dr. Costa είναι ο πιο γνωστός αθλίατρος που υπάρχει, ακόμη και για όσους δεν παρακολουθούν MotoGP. Εξαιτίας εκείνης της πολύ-προβεβλημένης επιτυχίας, ο Dr. Costa κατάφερε να κερδίσει ορισμένα κεκτημένα για όλους τους γιατρούς των MotoGP και όταν αποσύρθηκε τον αντικατέστησε ο Dr. Xavier Mir.

Μπορείτε να διαβάσετε πολύ περισσότερα σε αυτό εδώ το αφιέρωμα, για την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία της Clinica Mobile, του τραυματισμού του Mick Doohan και τους λόγους που οι αναβάτες των MotoGP μπορούν να χειρουργηθούν σε οποιοδήποτε νοσοκομείο με τον Dr.Mir να δίνει εντολές, ακόμη κι όταν οι γιατροί εκεί δεν έχουν ξανά ακούσει ποτέ για τον Dr. Mir, τον άνθρωπο που ανέλαβε μετά την συνταξιοδότηση του Dr. Costa.

Ο Marc Marquez φέτος χάνει την σεζόν μετά τον τραυματισμό του στον πρώτο αγώνα, την προσπάθειά του να επιστρέψει μετά από λίγες ημέρες και το γεγονός πως αναγκάστηκε να κάνει δεύτερο χειρουργείο, χάνοντας τελικά την σεζόν. Σε συνέντευξή του ο Dr. Costa εκφράζει ένα μεγάλο παράπονο κι έπειτα την αντίθεσή του με την μέθοδο αποκατάστασης. Ο Dr. Costa ήθελε να τον είχαν συμβουλευτεί -τουλάχιστον με ένα τηλέφωνο- πριν το πρώτο χειρουργείο.

Ο Mick Doohan και τα κεκτημένα των γιατρών στα MotoGP

Αυτό τώρα μπορεί να φανεί κάπως περίεργο, καθώς μιλάμε για έναν συνταξιούχο πλέον γιατρό που εδώ και πολλά χρόνια έχει εγκαταλείψει την ενασχόληση με τους αγώνες και τα MotoGP. Η περίπτωση του Marquez όμως είναι ξεχωριστή για τον Dr.Costa, καθώς έχει εκδώσει βιβλίο για τον Marquez με όλα όσα έχουν ζήσει μαζί στα MotoGP έχοντας γίνει ο γιατρός του από πολύ μικρή ηλικία. Ο Dr. Costa γράφει πάντα ποιητικά, αναλύοντας την καθημερινότητά του στα paddock και έχει να πει ορισμένες υπέροχες ιστορίες για τον Marc Marquez. Δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης για τον οποίο έχει γράψει ο Dr. Costa, αλλά σίγουρα έχει την τιμητική του και ένα βιβλίο αφιερωμένο στον ίδιο… Να γιατί περίμενε τουλάχιστον ένα τηλέφωνο και με την ευκολία έκφρασης που απολαμβάνουν όλοι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι, δεν δίστασε να το πει και ξεκάθαρα.

Από εκεί και πέρα ο Dr. Costa εξηγεί πως η πλάκα είναι μία καλή λύση για έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που κάνει δουλειά γραφείου ή οποιαδήποτε δουλειά δεν καταπονεί τα χέρια σε υπερβολικό βαθμό. Σε έναν αθλητή που μαζεύει πολλά G στο φρενάρισμα, δεν βάζεις πλάκα. Με αυτή την λύση το περιοστέο θέλει πολύ καιρό να αποκατασταθεί και ρισκάρεις να συναντήσεις άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα ο κίνδυνος φλεγμονής είναι μεγαλύτερος. Στους αθλητές είναι προτιμότερο να βάλεις ένα καρφί. Από την άλλη όμως ο ίδιος ο Dr. Costa αναγνώρισε πως ο Marquez είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί έχει και τον τραυματισμένο ώμο. Αν βάλεις καρφί μεταφέρεις περισσότερες δυνάμεις στο ήδη χειρουργημένο σημείο. Μπορεί αυτός να είναι ο λόγος που επέλεξαν οι γιατροί του Marquez την πλάκα.

Η πιο σημαντική φράση του Dr. Costa είναι η εξής: «Αν σκοπός σου είναι να πετύχεις μία συγκεκριμένη προθεσμία, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να πάρεις ένα μεγάλο ρίσκο. Δείτε τι έκανα εγώ στον Mick Doohan. Με το καρφί μπορεί ο Marquez να έτρεχε ακόμη και στην Jerez και να ήταν σε θέση να κερδίσει στην Τσεχία».

Ο ίδιος ο Marquez, μετά την ανακοίνωση της Honda πως χάνει ουσιαστικά την σεζόν, είπε πως δεν έκανε ποτέ «του κεφαλιού του», αλλά πήγε με βάση όλα όσα του είπαν οι γιατροί. Το ίδιο σκοπεύει να κάνει και τώρα. Του συνέστησαν να κάτσει για δύο έως και τρεις μήνες, κι αυτό ακριβώς θα κάνει…

 

 
Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες