Ο Rossi ντριφτάρει με Ferrari 488 Pista [video]

Bonus: GoPro Origins
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2018

Διακοσμώντας και νέο κράνος με εκείνες τις χάντρες από το Μεξικό, πιο συγκεκριμένα την τεχνική των «Χουητσόλ», που είναι εθνική μειονότητα ιθαγενών του Μεξικού και πλέον ζουν από αυτή την τέχνη, ο Rossi μπήκε στην πίστα για την… Pista και χάρισε το πιο ιταλικό μηχανοκίνητο όνειρο στους Ιταλούς, οδηγώντας Ferrari.

Η Ferrari οργάνωσε λοιπόν ένα πολύ ειδικό trackday για έναν πολύ ειδικό καλεσμένο στο Fiorano, ωστόσο τίποτα μυστήριο δεν κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση, πέρα από μια έξυπνη στρατηγική επικοινωνίας. Γιατί αν κάτι πλησιάζει την αγάπη και την εκτίμηση των Ιταλών για τη Ferrari, είναι η αγάπη και η εκτίμηση στο πρόσωπο του “Γιατρού” Valentino Rossi. Άλλωστε, υπάρχουν σοβαροί δεσμοί μεταξύ Ferrari και Rossi. Ο Ιταλός αναβάτης έχει κάνει στο παρελθόν ακόμη και δοκιμές με μονοθέσιο Formula 1, περισσότερες από μία φορές στο διάστημα από το 2004 ως το 2010. Έχει μείνει στην Ιστορία άλλωστε ένα τεστ στη Valencia το 2006, στο οποίο είχε γυρίσει μόλις 7 δέκατα πιο αργά από τον Schumacher. Xωρίς μάλιστα ο Γερμανός, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει τότε, να του δώσει κάποια σημαντική βοήθεια, tips για την οδήγηση, κ.λπ. Γιατί πολύ απλά δεν τα χρειαζόταν. Πολλές φορές είχε φουντώσει η φημολογία ότι θα αφήσει το MotoGP και θα περάσει στα GP Formula 1.

Η αλλαγή καριέρας του Rossi ήταν αναμφίβολα μια ιστορία για την οποία ο κόσμος της F1 δίψαγε. Η δημοτικότητα θα αυξάνονταν δραματικά και το ταλέντο σίγουρα δεν έλειπε από τον Vale #46 σύμφωνα με τις δηλώσεις τόσο του Schumacher όσο και άλλων οδηγών, όπως ο Massa και o Gene, άνθρωποι που είχαν πρόσβαση στην τηλεμετρία της ομάδας. Αφού λοιπόν οι χορηγοί και ο Ecclestone θα πετούσαν τη σκούφια τους, οι λόγοι που τελικά αυτό το όνειρο για τους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού δεν πραγματοποιήθηκε θα πρέπει να αναζητηθούν στο μυαλό του Rossi, όπου μάλλον βρίσκονται καλά φυλαγμένοι.

Θεώρησε ότι δεν είναι αρκετά ανταγωνιστικός και δεν ήθελε να τσαλακώσει την εικόνα του περιφερόμενος στη μέση του grid; Δεν φαίνεται να έχει τέτοια συμπλέγματα, κρίνοντας από την πίστη με την οποία συνεχίζει να αγωνίζεται στους δύο τροχούς, κόντρα σε πολύ νεότερους αναβάτες. Δεν φοβάται να συγκριθεί, δεν αγχώνεται από μια κακή περίοδο φόρμας, συνεχίζει να παλεύει. Πόσο μάλλον στην F1, όπου θα είχε κάθε δικαιολογία με το μέρος του. Όπως και να έχει, λίγοι πολύ κοντινοί του άνθρωποι ίσως ξέρουν τους πραγματικούς λόγους. Εμείς απλά αναρωτιόμαστε γιατί μας το θύμησε το video αυτό που έφτιαξε η Ferrari με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Rossi στο Fiorano για να οδηγήσει την 488 Pista, με τίτλο «Tι θα είχε γίνει αν είχαμε προσπαθήσει;»

Ένα άλλο video των τελευταίων ημερών βέβαια, που τονίζει τις καταβολές του Valentino Rossi, δεν αφήνει αμφιβολίες για τις επιλογές του:

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.