Ο Troy Bayliss επιστρέφει στη δράση

Έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/12/2017

Οι Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί αναβάτες είναι οι αγαπημένοι μας. Ο Doohan κέρδιζε πρωταθλήματα με κομμένο πόδι, (διαβάστε έδω όλη την ιστορία με το πόδι του Doohan που έγινε αφορμή να αλλάξουν τα κεκτημένα των γιατρών) ο Aaron Slight έτρεξε στο παγκόσμιο SBK με σοβαρό πρόβλημα όρασης, ο Antony Gobert κατάφερε να εντυπωσιάσει το '95-'96 με την Kawasaki, μία εποχή που στα SBK η Ducati με την Honda ξόδευαν εκατομμύρια. Ο Casey Stoner έκανε το ίδιο για την Ducati στα MotoGP και φυσικά ο πιο αγαπημένος μας απ’ όλους, ο Troy Bayliss με τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα SBK και την εξωπραγματική του εμφάνιση στον αγώνα MotoGP της Valencia το 2006, όταν αντικαθιστώντας τον Gibernau κέρδισε ρίχνοντας μισή πίστα στον δεύτερο!

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Ducati ως πρεσβευτής της ιταλικής εταιρείας σε VIP εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, δοκιμές και εξέλιξη νέων μοντέλων και γενικά ό,τι αφορά τους τομείς του PR και του R&D. Τώρα είναι σε ηλικία 48 ετών και… αποφάσισε να ξαναφορέσει τα δερμάτινα ρούχα του πολέμου, συμμετέχοντας στο εθνικό πρωτάθλημα SBK της Αυστραλίας με μια Ducati Panigale R. Πώς πήρε αυτή την απόφαση στα γεράματα;

Το λέει ο ίδιος ξεκάθαρα: "Φτιάξαμε αυτή την ομάδα με τον Ben Henry και σκοπός ήταν να βρούμε έναν νεαρό αναβάτη. Όταν όμως την οδήγησα, μου άρεσε τόσο πολύ που μου μπήκε η ιδέα να τρέξω εγώ μαζί της… άλλωστε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το εθνικό πρωτάθλημα που πρέπει να κλείσω". Προφανώς εννοεί ότι δεν είχε προλάβει να κατακτήσει τον εθνικό τίτλο πριν πάει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα…

MOTUL WSBK 2026 - Danilo Petrucci: “Είμαι σοκαρισμένος, κοιτούσα στην μία πλευρά και η BMW πήγαινε στην άλλη”

“Η BMW είναι εντελώς διαφορετική από την Ducati”
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Ιταλός αναβάτης τερμάτισε μόλις στην 14η θέση στη σημερινή πρώτη ημέρα δοκιμών στο Phillip Island, 1,3 δευτερόλεπτα μακριά από την κορυφή και τον Nicolo Bulega και τα συναισθήματά του ήταν ανάμεικτα.

Αφενός το αποτέλεσμα αυτό ήταν ξεκάθαρα μία έκπληξη, αφού ο Ιταλός αναβάτης ήταν πέρυσι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός στην ομάδα της Barni (Ducati), αφετέρου όμως φέτος με τη μεταγραφή του στην βαυαρική εταιρεία και με το φιάσκο (λόγω καιρού) των προηγούμενων τεστ, τόσο ο Petrucci, όσο και η ομάδα του δεν είχαν γράψει πολλούς γύρους σε στεγνή πίστα (η ομάδα έφυγε από το Portimao για να βρει στεγνό οδόστρωμα στη Valencia) και δεν είχαν καθόλου δεδομένα για τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας.

1

Δηλώσεις έκανε ο Ιταλός αναβάτης λοιπόν μετά την πρώτη ημέρα του διήμερου τεστ ενόψει της αρχής της σεζόν όπου μεταξύ άλλων είπε: “Ήταν μία πολύ έντονη και χρήσιμη ημέρα η σημερινή, καθώς καταφέραμε να γράψουμε επιτέλους μερικούς γύρους. Είμαστε ξεκάθαρα στην αρχή και ψάχνουμε τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας. Ειδικότερα, το πρωί, ζορίστηκα πολύ, αφού όπως έχω ξαναπεί η BMW είναι εντελώς διαφορετική από την Ducati κι αυτό σημαίνει πως έπρεπε να δουλέψω σκληρά στη γεωμετρία και τα ηλεκτρονικά. Το απόγευμα ωστόσο, ήμασταν πιο κοντά και είμαι χαρούμενος γι’ αυτό. Έχουμε πιθανότατα βρει τον τρόπο να βελτιωθούμε.

Γενικώς χρειάζομαι κάτι διαφορετικό χάρη στο μέγεθός μου (1,81 ύψος και βάρος 80 κιλά) και το στυλ μου και πρέπει να πω πως παρά το γεγονός πως η ομάδα μου δεν είχε καθόλου δεδομένα για μένα, ακολούθησαν τις οδηγίες μου και βρήκαμε μία καλή ισορροπία. Ασφαλώς έχουμε πολύ δρόμο μπροστά, αλλά δεν είμαστε μακριά από την οχτάδα. Δεν είχαμε κάνει πολλές στεγνές δοκιμές με την μοτοσυκλέτα, οπότε είναι αρκετά δύσκολο να γράψει κανείς χρόνους.

Στην αρχή, με το που βγήκα στην πίστα, κοιτούσα στην μία μεριά και η μοτοσυκλέτα πήγαινε προς την άλλη. Ήταν αρκετά σοκαριστικό. Η μοτοσυκλέτα έχει απίστευτες δυνατότητες, αλλά είναι πολύ εύκολο να χάσεις δέκατα του δευτερολέπτου σε κάθε στροφή. Στο Phillip Island, εάν είσαι καλός, μπορεί να είσαι πολύ γρήγορος, αλλιώς δυσκολεύεσαι πολύ, γιατί οι ταχύτητες είναι υψηλές. Βελτιώθηκα το απόγευμα, αλλά το πρωί δυσκολεύτηκα αρκετά.

2

Η μοτοσυκλέτα έχει μεγάλες προοπτικές που πρέπει να ανακαλύψουμε. Με τη βοήθεια της ομάδας και των μηχανικών, καταφέραμε να κάνουμε ένα βήμα προς τα εμπρός σήμερα. Ίσως βρήκαμε την βάση και έχουμε κάποιες ιδέες για αύριο, όμως έχουμε ακόμη αρκετή δουλεία μπροστά μας και είμαστε μακριά από το τι και πως θα ήθελα να οδηγώ. Δεν είναι ωραίο να βλέπεις τον εαυτό σου στην 14η θέση, αλλά περίμενα κάποιες δυσκολίες, είναι λογικό. Θα ήταν περίεργο αν ήμουν στην κορυφή από την αρχή.

Ακολουθώ τις ρυθμίσεις του Toprak. Δουλεύουμε πάνω σ’ αυτό και είμαι χαρούμενος με την πρόοδο. Το πρωί ήταν τραυματική εμπειρία, όμως μετά βελτιωθήκαμε και βρήκαμε την σωστή κατεύθυνση. Είναι όπως η διαδικασία που ακολουθείς για να φτιάξεις γλυπτό. Στην αρχή το σκιαγραφείς και έπειτα το ραφινάρεις.  Εμείς είμαστε αυτή τη στιγμή στο πρώτο στάδιο”.