Οι πτώσεις του Crutchlow κοστίζουν 1.000.000 ευρώ!

Παρόλα αυτά τον λατρεύουν στην LCR!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

To κόστος μιας MotoGP μοτοσυκλέτας μετριέται σε επταψήφια νούμερα. Στην περίπτωση της Honda, μια RC213-V κοστίζει 2.200.000 ευρώ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο ιδιοκτήτης της LCR, Lucio Cecchinello. Όπως καταλαβαίνετε η πτώση έχει αντίστοιχο κόστος, ενώ όταν πρόκειται για μια δορυφορική ομάδα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, καθώς δεν έχει το budget των εργοστασιακών ομάδων ούτε το μέγεθός τους. Αυτή τη στιγμή, το κόστος συμμετοχής της LCR στα MotoGP ανέρχεται στα 10.000.000 ευρώ και αποτελείται από 47 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των umbrella girls. Σε αυτό το ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος του συμβολαίου του Crutchlow, καθώς αμείβεται απευθείας απ’ την Honda. Ωστόσο, στο κόστος συμμετοχής της ομάδας συμπεριλαμβάνονται οι πτώσεις, το οποίο είναι ανάλογο του πλήθους και της σοβαρότητάς τους. Στην περίπτωση του Crutchlow κυμαίνεται από μισό εκατομμύριο ευρώ μέχρι €900.000! Βέβαια, ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός τόσο για την ομάδα όσο και για την ίδια τη Honda. Βέβαια είναι πολύ εύκολο να φουσκώσει ο λογαριασμός μια πτώσης, αφού πάνω σε μια σύγχρονη μοτοσυκλέτα των MotoGP δεν υπάρχει ούτε ένα εξάρτημα που να κοστίζει λιγότερο από 1000 ευρώ!

Πέραν αυτού όμως, ο Βρετανός αναβάτης ξεχωρίζει και για την ειλικρίνειά του, ένα χαρακτηριστικό που σε ορισμένους τον κάνει αγαπητό και σε άλλους όχι. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Cecchinello λέγοντας: “Είναι ένας ιδιαίτερος και ειλικρινής χαρακτήρας. Βέβαια, η ειλικρίνειά του μας έχει δημιουργήσει ορισμένα διπλωματικά προβλήματα, είτε με τη Honda είτε με τη Michelin. Δεν μπορείς να τον περιορίσεις σε αυτά που θα πει ακόμη και όταν γνωρίζει ότι θα έχουν αντίκτυπο.”

Η πορεία του Crutchlow μπορεί να μην είναι γραμμένη με χρυσά γράμματα, όμως έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του τόσα χρόνια στο paddock των MotoGP. Σε ό,τι αφορά τις επιτυχίες του, έχει κερδίσει τρεις αγώνες και έχει βρεθεί 19 φορές στο βάθρο απ’ το 2011, που ήρθε απ’ τα Superbikes στα MotoGP. Η νίκη του 2018 στην πίστα της Αργεντινής αποτέλεσε την 750η νίκη της Honda στα MotoGP, ενώ αργότερα στον αγώνα της Αυστραλίας θα διέλυε τον αστράγαλό του.

Phillip Island 2018: Η πτώση που στοίχησε περισσότερο στον Crutchlow διαλύοντας τον αστράγαλό του.
 

Από τότε ο Βρετανός αναβάτης έχει επενδύσει πάρα πολύ στην αποκατάσταση του ποδιού του, ενώ ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά. Αυτό του έχει στοιχήσει αρκετά και πέρσι απ’ τα μέσα της σεζόν είχε αρχίσει να συζητά για το ενδεχόμενο της απόσυρσης. Είναι αρκετά σημαντικός για την Honda αλλά και αγαπητός στην LCR και αν αποφασίσει να αποσυρθεί θα είναι άλλο ένα πλήγμα, τόσο για την Honda όσο και για το πρωτάθλημα.

Ετικέτες

Pecco Bagnaia: “Δεν με αφήνουν να το κάνω!” – Η κουβέντα με τον Fabio Di Giannantonio που διέρρευσε κι άναψε φωτιές [Βίντεο]

Μια συζήτηση μεταξύ των δύο Ιταλών πιάστηκε από τον τηλεοπτικό φακό μετά τον αγώνα MotoGP του Misano
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

Ο Pecco Bagnaia περνά μια ακόμη δύσκολη χρονιά με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati, με φτωχά αποτελέσματα πολύ μακριά από τις δύο πρωταθληματικές του χρονιές με την ίδια ομάδα. Στο Misano, σε έναν αγώνα μέσα στην πατρίδα του, έζησε άλλη μια απογοήτευση πέφτοντας από μπροστινό χωρίς καν να μπορεί να καταλάβει γιατί.

Καθώς ο Bagnaia ετοιμαζόταν να δώσει συνέντευξη στο ισπανικό δίκτυο DAZN μετά τον αγώνα, ο Fabio Di Giannantonio στάθηκε για λίγο δίπλα του και ακολούθησε μια μικρή συζήτηση που οι δύο Ιταλοί νόμιζαν πως ήταν προσωπική. Μόνο που το μικρόφωνο έπιασε την κουβέντα και αυτή αποδείχθηκε πολύ ζουμερή.

“Μα γιατί χρησιμοποιείς αυτό το πράγμα στο πίσω μέρος,” ρώτησε ο Di Giannantonio, αναφερόμενος σε κάποιο εξάρτημα της Desmosedici GP26 του Bagnaia.

“Αυτό είναι το λιγότερο από τα προβλήματά μου. Χρησιμοποιώ ό,τι μου πουν. Έχω ήδη δοκιμάσει τα πάντα. Σου λέω, είτε μαλακή είτε μεσαία γόμα δεν κάνει καμιά διαφορά για μένα στο μπροστινό, είναι εντελώς ίδιες. Ακόμη και η μαλακή που χρησιμοποίησα το πρωί ή η καινούργια που έβαλα στο qualifying είναι ίδια. Λες και έχω τραβηγμένο τον συμπλέκτη μόλις ακουμπήσω το φρένο,” απάντησε ο Bagnaia.

“Καταλαβαίνω, αλλά κατά τη γνώμη μου αν χρησιμοποιήσεις ένα σχετικά στάνταρ στήσιμο όπως εγώ…” Ο Di Giannantonio μετά βίας πρόλαβε να τελειώσει την πρότασή του.

Ο Bagnaia απάντησε ακαριαία: “Δεν με αφήνουν να το κάνω”.

Do Giannantonio: “Οκ, το παρατάω”.

Η συζήτηση έκλεισε εκεί, αλλά οι λίγες αυτές κουβέντες έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου, ανοίγοντας ένα μικρό παράθυρο στις εσωτερικές ισορροπίες της εργοστασιακής Ducati. Και δεν ακούγονται ιδιαίτερα τιμητικές για την ιταλική εταιρεία, καθώς αφήνουν την υπόνοια πως δεν επιτρέπει στον Bagnaia να στήσει τη μοτοσυκλέτα του όπως αυτός θέλει.

Συνέχεια δεν δόθηκε στο θέμα, με τον Bagnaia να κατακεραυνώνει τη διαρροή, λέγοντας πως οι κουβέντες του εξάχθηκαν από μια γενικότερη συζήτηση και πως το νόημα ήταν διαφορετικό.

"Αυτό το βίντεο δεν ήταν ολοκληρωμένο. Μιλούσαμε και για κάποιο άλλο θέμα. Μερικές φορές λες πράγματα με λάθος τρόπο. Πάντα όμως έλεγα πως η Ducati με στήριξε πολύ και αυτό που ήθελα να πω είναι πως δοκίμασα κάποια πράγματα πολλές φορές, έτσι η Ducati δεν με αφήνει να το κάνω πια. Μα αυτό συμβαίνει μόνο επειδή το έχω κάνει πολλές φορές. Αυτό που βγήκε από το στόμα μου ειπώθηκε με λάθος τρόπο. Αυτό όμως που συνέβη μετά είναι μια καταστροφή για μένα. Γιατί στερείται εντελώς σεβασμού και η σχέση μεταξύ δημοσιογράφων και αναβατών χρειάζεται σεβασμό.”

Εδώ ο Bagnaia μοιάζει σαν να προσπαθεί να τα μαζέψει, παρότι η αρχική συζήτηση μοιάζει αρκετά ξεκάθαρη. Η δε αντίδραση του Di Giannantonio στην τεράστια δημοσιότητα που πήρε το θέμα δεν μοιάζει καθόλου με διάψευση, ούτε δείχνει να ακολουθεί την ίδια γραμμή με τον Bagnaia, αλλά εστιάζει αποκλειστικά στη διαρροή ως δημοσιογραφική πράξη:

“Δεν θέλω να μπω στις λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας, γιατί δεν είναι δική μου ιστορία. Μπορώ όμως να πω ένα πράγμα: εμείς οι αναβάτες, ειδικά οι Ιταλοί, γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και πάντα μιλάμε για μοτοσυκλέτες. Είναι απολύτως φυσιολογικό για μας. Αυτό που έγινε ήταν κάτι που συνέβη εκτός κάμερας, ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε γιατί προφανώς υπήρχε εκεί μια κάμερα.

“Το πρόβλημα είναι πως τώρα έχουμε κάμερες παντού. Όλη την ώρα. Γι’ αυτό νομίζω πως οι δημοσιογράφοι θα έπρεπε να έχουν μια αίσθηση των ορίων τους, για το καλό του αθλήματος επίσης. Μπορεί να είμαι σε ένα μπαρ μιλώντας για μοτοσυκλέτες και δεν θα έπρεπε να ανησυχώ μήπως κάπου υπάρχει ένας δημοσιογράφος με μικρόφωνο να κρυφακούει. Γιατί αυτή μπορεί να είναι μια συζήτηση μεταξύ φίλων. Θα ήθελα να υπήρχε λίγος περισσότερος σεβασμός μεταξύ όλων μας.”

Δείτε το βίντεο στη συνέχεια και τα συμπεράσματα δικά σας.