Οι πτώσεις του Crutchlow κοστίζουν 1.000.000 ευρώ!

Παρόλα αυτά τον λατρεύουν στην LCR!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/1/2020

To κόστος μιας MotoGP μοτοσυκλέτας μετριέται σε επταψήφια νούμερα. Στην περίπτωση της Honda, μια RC213-V κοστίζει 2.200.000 ευρώ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο ιδιοκτήτης της LCR, Lucio Cecchinello. Όπως καταλαβαίνετε η πτώση έχει αντίστοιχο κόστος, ενώ όταν πρόκειται για μια δορυφορική ομάδα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, καθώς δεν έχει το budget των εργοστασιακών ομάδων ούτε το μέγεθός τους. Αυτή τη στιγμή, το κόστος συμμετοχής της LCR στα MotoGP ανέρχεται στα 10.000.000 ευρώ και αποτελείται από 47 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και των umbrella girls. Σε αυτό το ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος του συμβολαίου του Crutchlow, καθώς αμείβεται απευθείας απ’ την Honda. Ωστόσο, στο κόστος συμμετοχής της ομάδας συμπεριλαμβάνονται οι πτώσεις, το οποίο είναι ανάλογο του πλήθους και της σοβαρότητάς τους. Στην περίπτωση του Crutchlow κυμαίνεται από μισό εκατομμύριο ευρώ μέχρι €900.000! Βέβαια, ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός τόσο για την ομάδα όσο και για την ίδια τη Honda. Βέβαια είναι πολύ εύκολο να φουσκώσει ο λογαριασμός μια πτώσης, αφού πάνω σε μια σύγχρονη μοτοσυκλέτα των MotoGP δεν υπάρχει ούτε ένα εξάρτημα που να κοστίζει λιγότερο από 1000 ευρώ!

Πέραν αυτού όμως, ο Βρετανός αναβάτης ξεχωρίζει και για την ειλικρίνειά του, ένα χαρακτηριστικό που σε ορισμένους τον κάνει αγαπητό και σε άλλους όχι. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Cecchinello λέγοντας: “Είναι ένας ιδιαίτερος και ειλικρινής χαρακτήρας. Βέβαια, η ειλικρίνειά του μας έχει δημιουργήσει ορισμένα διπλωματικά προβλήματα, είτε με τη Honda είτε με τη Michelin. Δεν μπορείς να τον περιορίσεις σε αυτά που θα πει ακόμη και όταν γνωρίζει ότι θα έχουν αντίκτυπο.”

Η πορεία του Crutchlow μπορεί να μην είναι γραμμένη με χρυσά γράμματα, όμως έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του τόσα χρόνια στο paddock των MotoGP. Σε ό,τι αφορά τις επιτυχίες του, έχει κερδίσει τρεις αγώνες και έχει βρεθεί 19 φορές στο βάθρο απ’ το 2011, που ήρθε απ’ τα Superbikes στα MotoGP. Η νίκη του 2018 στην πίστα της Αργεντινής αποτέλεσε την 750η νίκη της Honda στα MotoGP, ενώ αργότερα στον αγώνα της Αυστραλίας θα διέλυε τον αστράγαλό του.

Phillip Island 2018: Η πτώση που στοίχησε περισσότερο στον Crutchlow διαλύοντας τον αστράγαλό του.
 

Από τότε ο Βρετανός αναβάτης έχει επενδύσει πάρα πολύ στην αποκατάσταση του ποδιού του, ενώ ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά. Αυτό του έχει στοιχήσει αρκετά και πέρσι απ’ τα μέσα της σεζόν είχε αρχίσει να συζητά για το ενδεχόμενο της απόσυρσης. Είναι αρκετά σημαντικός για την Honda αλλά και αγαπητός στην LCR και αν αποφασίσει να αποσυρθεί θα είναι άλλο ένα πλήγμα, τόσο για την Honda όσο και για το πρωτάθλημα.

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.