Παρουσίαση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoE 2023 στη Vallelunga

Ducati MotoE
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/3/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoE 2023, με ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες τις οποίες παρέχει η Ducati ως αποκλειστικός προμηθευτής με το πρωτότυπο "V21L", παρουσιάστηκε επίσημα στην πίστα Vallelunga έξω από τη Ρώμη. Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati μαζί με τον Carmelo Ezpeleta, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Dorna Sports και τους εκπροσώπους των κύριων συνεργατών παρουσίασαν στον Τύπο την πέμπτη έκδοση του «πρωταθλήματος μηδενικών εκπομπών», το οποίο για πρώτη φορά θα έχει την αίγλη και το status του παγκόσμιου τίτλου.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Ducati:

"O Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati, δήλωσε: "Η απόφαση να συμμετάσχει η Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoE ως αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της στρατηγικής της Ducati. Στην πραγματικότητα, η ηλεκτροκίνηση, μαζί με την εισαγωγή καυσίμων ουδέτερων ως προς τον άνθρακα για κινητήρες εσωτερικής καύσης (e-fuel), είναι απαραίτητες για να μειωθεί το αποτύπωμα άνθρακα της Ducati και να μας επιτρέψει να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους αειφορίας. Ωστόσο, κάθε αληθινή Ducati είναι πάνω από όλα συναίσθημα, επομένως είναι πολύ σημαντικό να διαχειριστούμε αυτή τη μετάβαση με μεγάλη προσοχή, φροντίζοντας να διατηρήσουμε το σπορ χαρακτήρα και τα χαρακτηριστικά διασκέδασης κάθε μοτοσυκλέτας από το Borgo Panigale.

Με το πρωτότυπο V21L θέλαμε να ξεπεράσουμε τα όρια του κλάδου, στοχεύοντας να δημιουργήσουμε την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με τις καλύτερες επιδόσεις που έχει φτιαχτεί ποτέ για την πίστα. Πάνω απ' όλα, θέλαμε να αναπτύξουμε την εσωτερική τεχνογνωσία της εταιρείας ώστε να είναι έτοιμη όταν η τεχνολογία μπαταριών, ιδίως όσον αφορά το βάρος, θα επιτρέψει τη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας δρόμου με όλα τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν μια Ducati. Η ταυτόχρονη παρουσία 18 αναβατών με διαφορετικές ανάγκες και στυλ οδήγησης στην πίστα αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για την εταιρεία να μελετήσει σε τι θα μπορούσε να εξελιχθεί ο χαρακτήρας μιας μελλοντικής ηλεκτρικής Ducati. Οι πρώτες δοκιμές στη Jerez πήγαν πολύ καλά. Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, τα σχόλια για τη μοτοσυκλέτα από τους αναβάτες και τις ομάδες ήταν πολύ καλή, με το νέο ανεπίσημο ρεκόρ πίστας. Η Ducati δεν έχει κατασκευάσει ποτέ τόσο μεγάλο αριθμό πρωτοτύπων και αυτό επίσης αντιπροσωπεύει μια επιπλέον πρόκληση μέσα στην υπάρχουσα πρόκληση, για εμάς».

Ducati MotoE

Μετά τις πρώτες επίσημες δοκιμές στη Jerez στις αρχές Μαρτίου, οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν για δοκιμές στη Βαρκελώνη στις 3-5 Απριλίου, για να ξεκινήσει επίσημα το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στις 13 Μαΐου με το Γαλλικό Grand Prix στο Le Mans. Στη συνέχεια, το ημερολόγιο περιλαμβάνει Mugello (10 Ιουνίου), Sachsenring (17 Ιουνίου) και Assen (24 Ιουνίου). Μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα, οι μοτοσυκλέτες Ducati MotoE θα επιστρέψουν σε αγωνιστική δράση στο Silverstone στις 5 Αυγούστου, πριν ακολουθήσουν τα τρία τελευταία Grand Prix στο Red Bull Ring (19 Αυγούστου), στην Catalunya (2 Σεπτεμβρίου) και στο Misano (9 Σεπτεμβρίου).

Σύμφωνα με τους κανονισμούς, θα υπάρχουν δύο ελεύθερα δοκιμαστικά το πρωί της Παρασκευής, ακολουθούμενα από δύο προκριματικούς το απόγευμα. Οι δύο αγώνες θα διεξαχθούν το Σάββατο, ο πρώτος στο τέλος των προκριματικών MotoGP και ο δεύτερος μετά τον αγώνα Sprint, ένα άλλο χαρακτηριστικό που παρουσιάζεται για τη σεζόν του 2023. Προβλέπεται νέα διαδικασία πρόκρισης ενώ οι ομάδες θα μπορούν να υπολογίζουν σε μια εντελώς νέα δομή στα paddock.

Οι 18 αναβάτες, υποστηριζόμενοι από 9 ομάδες, θα αγωνιστούν με το πρωτότυπο "V21L", που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την Ducati σε μια διαδικασία εξέλιξης που κράτησε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο και με τη συμβολή των Michele Pirro, Chaz Davies και Alex De Angelis, αναβατών δοκιμών της εταιρείας, οι οποίοι στη Vallelunga έκαναν μερικούς γύρους επίδειξης με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα Ducati. Για τον κατασκευαστή από τη Μπολόνια, αυτό το project στοχεύει την ανάπτυξη τεχνογνωσίας για το μέλλον του, διατηρώντας την προσέγγιση που πάντα τροφοδοτούσε το DNA της Ducati: πειραματισμός με τεχνολογικές λύσεις στον κόσμο των αγώνων και στη συνέχεια υιοθέτηση όλων όσων αναπτύσσονται σε αυτόν τον τομέα από τις μοτοσυκλέτες που προορίζονται για λάτρεις της μάρκας από όλο τον κόσμο.

Η πρωτότυπη Ducati "V21L" έχει συνολικό βάρος 225 κιλά (12 κιλά λιγότερο από τις ελάχιστες απαιτήσεις που επιβάλλουν η Dorna και η FIM για μια μοτοσυκλέτα ικανή να ολοκληρώσει αγωνιστικές αποστάσεις) και έχει μέγιστη ισχύ και τιμές ροπής 110 kW (150 hp) και 140 Nm (14,3 kgm) αντίστοιχα, που σε μια πίστα όπως το Mugello της επέτρεψε να φτάσει ταχύτητα 275 km/h. Η "V21L" είναι η MotoGP των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, συνδυάζει τις ηλεκτρονικές τεχνολογίες και τις διαστάσεις του πλαισίου που αναπτυχθήκανε από την Ducati Corse με μια διαδικασία σχεδιασμού και διαχείριση έργου που χαρακτηρίζει μια μοτοσυκλέτα δρόμου όπως η Panigale V4.

Είναι ο συγκερασμός της καλύτερης τεχνογνωσίας των δύο κόσμων, των αγώνων και της παραγωγής, ένα πρωτότυπο με το οποίο η Ducati πειραματίζεται σε έναν κόσμο που τώρα ξεκινά η διαδικασία ανακάλυψής του, αυτόν των ηλεκτρικών σπορ μοτοσυκλετών."

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.