Πετάει ο Lorenzo για Ιαπωνία

Last call από το HRC για τον Ισπανό
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/6/2019

Χθες το πρωί, αμέσως μετά από έναν ακόμα αποτυχημένο αγώνα για τον Jorge Lorenzo, το HRC του έβγαλε εισιτήριο για Ιαπωνία. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ισπανό, τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και το ταξίδι του αυτό στα κεντρικά κτήρια του HRC είναι δείγμα πως η Honda θέλει να βρει τη λύση σε συνεργασία μαζί του. “Δοκιμάσαμε πολλά πράγματα στη μοτοσυκλέτα και ειδικά στο πρωινό ζέσταμα πριν τον αγώνα βρήκαμε κάτι. Όμως αυτό το κάτι, είχε επιπτώσεις σε κάτι άλλο και τελικά τερματίσαμε εκεί που λίγο-πολύ περιμέναμε.” Είπε ο Jorge στους δημοσιογράφους του Motosport.com και συνέχισε: “Προφανώς έχουμε έναν πολύ δυνατό κινητήρα, όμως πιστεύω πως αυτό δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς. Λόγω κανονισμών δεν έχουμε δυνατότητα δραστικών αλλαγών για τον κινητήρα και το “σώμα” της μοτοσυκλέτας. Το ξέρουμε πως ο Marc κερδίζει με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όμως αν υπάρχει ένα εργοστάσιο που μπορεί να καταστρώσει plan B, τότε αυτό είναι μόνο η Honda. Τα εισιτήρια τα έχει πληρώσει το HRC και συνεχώς με υποστηρίζει”.

Όπως ήταν φυσικό, η είδηση αυτή έχει πυροδοτήσει διάφορα κουτσομπολιά και πολλοί λένε πως το HRC κάλεσε στην Ιαπωνία τον Jorge για να του δώσει μια τελευταία ευκαιρία. Μπορεί να είναι αλήθεια, όμως αλήθεια είναι πως η μοτοσυκλέτα της Honda δεν είναι η ευκολότερη για να κερδίσεις αγώνα, κάτι που αποδεικνύουν τόσα χρόνια οι υπόλοιποι αναβάτες που τρέχουν μαζί της – πλην του Marquez φυσικά! Ίσως μάλιστα, το γεγονός πως ο Marquez κυριαρχεί με αυτή τη μοτοσυκλέτα και είναι πάντα στο βάθρο σε όλες τις πίστες, να έχει δημιουργήσει την ψευδή εικόνα πως η RCV 213 δεν έχει σοβαρά προβλήματα.

Σίγουρα η Honda θέλει να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα που να κερδίζουν μαζί της και άλλοι αναβάτες και όχι μόνο ο Marquez. Όπως σίγουρο είναι, πως ο γκρινιάρης Lorenzo βοήθησε ώστε η Ducati να φτιάξει μια πιο ομοιογενή μοτοσυκλέτα από το 2018 και μετά. Κι αυτό φαίνεται τόσο από την πρόσφατη νίκη του Petrucci, κυρίως όμως φαίνεται από το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες της Pramac στα χέρια του Jack Miller και του rookie Bagnaia είναι πολύ-πολύ γρήγορες σε κάθε αγώνα.   

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!