Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3
Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
Από τον
Μπάμπη Μέντη
4/3/2024
Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!
Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.
Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.
Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…
MotoGP Austria FP1: O Martin ταχύτερος, με τις πτώσεις να κλέβουν την παράσταση
Πολλές οι πτώσεις, με αυτή του Pedro Acosta να φέρνει την κόκκινη σημαία στο FP1
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
16/8/2024
To FP1 στην πίστα Red Bull Ring της Αυστρίας είχε ως πρωταγωνιστές τους αναβάτες της Prima Pramac Racing, με τον Jorge Martin να καταφέρνει στο νήμα να βρεθεί μπροστά από τον Franco Morbidelli και την παράσταση να κλέβουν οι πολλές πτώσεις που είχαμε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Με τον καιρό στην Αυστρία να είναι σύμμαχος των αναβατών και των ομάδων άπαντες βγήκαν από νωρίς στην πίστα ώστε δοκιμάσουν τις μοτοσυκλέτες τους και να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τη συνέχεια του αγωνιστικού τριημέρου.
Ταχύτερος στα πρώτα λεπτά της διαδικασίας ήταν ο Jorge Martin (Prima Pramac Racing), ο οποίος λίγα λεπτά αργότερα θα έβλεπε τον Pedro Acosta της Red Bull GASGAS Tech3 να περνά στην πρώτη θέση.
Και κάπου εκεί ξεκίνησαν οι πτώσεις. Την αρχή θα έκανε ο Aleix Espargaro της Aprilia Racing ο οποίος στην προσπάθεια του να βρεθεί στην πρώτη θέση θα κατέληγε στα χαλίκια με τον Ισπανό να καταφέρνει να σηκώσει την RS-GP και να κατευθύνεται σιγά σιγά στα pits.
Επόμενος που θα βρισκόταν σε δύσκολη θέση θα ήταν ο Marco Bezzecchi (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), ο οποίος θα έχανε το μπροστινό της GP23 και θα κατέληγε στο έδαφος χωρίς συνέπεια.
Φυσικά δεν είχαμε φτάσει στο τέλος των πτώσεων στο πρώτο δεκάλεπτο της διαδικασίας. Ο τρίτος που θα κατέληγε στα χαλίκια θα ήταν ο Brad Binder (Red Bull KTM), ο οποίος στη στροφή 2 βρέθηκε εκτός.
Με τον σκηνοθέτη να έχει επικεντρωθεί στις πτώσεις -δικαίως- χάσαμε τον ταχύτερο γύρο του Franco Morbidelli (Prima Pramac Racing), με τον Ιταλό να καταδιώκεται από τον Pol Espargaro ο οποίος είναι η wildcard συμμετοχή της Red Bull KTM στην Αυστρία.
Και ενώ απέμειναν 28 λεπτά για το τέλος του FP1, είχαμε ξανά πτώση... με τον Aleix Espargaro να χάνει το μπροστινό της RS-GP στη στροφή 2 και να κάνει το δύο στα δύο όσον αφορά τις πτώσεις.
Με τον Morbidelli να είναι στην κορυφή των χρόνων και να μην έχει αλλάξει κάτι λίγο πολύ όλοι οι αναβάτες προσπαθούσαν να ρυθμίσουν τις μοτοσυκλέτες τους όσο το δυνατόν καλύτερα και να δοκιμάσουν διαφορετικές γόμες ελαστικών.
Και κάπου εκεί ήρθε ένα απίστευτο highlight από τον Acosta. O αναβάτης της GASGAS έχασε το μπροστινό της RC-16 κατάφερε να το σώσει με τον ίδιο να πηγαίνει ευθεία και να "φιλάει" τα προστατευτικά που υπάρχουν στις μπαριέρες τα οποία είναι σαν μαξιλάρια. Μοναδικό παράσημο για την μοτοσυκλέτα του Acosta ένα σπασμένο αεροδυναμικό βοήθημα.
Με δέκα λεπτά να απομένουν για το τέλος του FP1, είχαμε την ενδοοικογενειακή μάχη των Espargaro. Aleix και Pol ακολουθούσαν ο ένας τον άλλον ωστόσο όλοι επικεντρώθηκαν κάπου αλλού και όχι στη μάχη των αδερφών. Ο λόγος απλός ένα παράξενο αεροδυναμικό βοήθημα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας της ΚΤΜ.
Το συγκεκριμένο αεροδυναμικό βοήθημα που βρισκόταν στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας πέριξ του ελαστικού έμοιαζε με πριόνι! Προφανώς η ΚΤΜ προσπαθεί με αυτό να βρει έναν τρόπο ώστε να μορφοποιήσει τον αέρα και να φέρει κρύο αέρα στο πίσω ελαστικό της RC-16. Θα δούμε αν αυτό θα την βοηθήσει τις επόμενες ημέρες.
Και ενώ οδεύαμε προς το τέλος ο Pedro Acosta αποφάσισε να φέρει τα πάνω κάτω στην διαδικασία. Ο αναβάτης της GASGAS αρχικά θα έπεφτε στη στροφή 2 ωστόσο λίγα λεπτά αργότερα θα έπεφτε και στη στροφή 4 με παραπάνω από 175 χιλιόμετρα χωρίς ο ίδιος να καταλαβαίνει το πως, με τον ίδιο να γυρνά στα pits με παράσημο μία γρατζουνισμένη δερμάτινη φόρμα.
Από τη δεύτερη πτώση του Acosta η πίστα γέμισε γρασίδι και χόρτα και για αυτό χρειάστηκε να βγει κόκκινη σημαία και να διακοπεί η διαδικασία. Με την πίστα να έχει καθαριστεί το FP1 ξεκίνησε εκ νέου με τρία λεπτά να απομένουν για το τέλος. Ο Jorge Martin ο οποίος μας έχει συνηθίσει να ηγείται του FP1 στα περισσότερα GP έκανε το ίδιο και εδώ. Ο Ισπανός με έναν γρήγορο γύρο λίγο πριν το τέλος πέρασε στην πρώτη θέση όπου και θα έμενε μέχρι το πέσιμο της καρό σημαίας.
Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τη διαδικασία ο teammate του στην Prima Pramac Racing Franco Morbidelli, με τον Pol Espargaro να συμπληρώνει το άτυπο βάθρο του FP1. Στην τέταρτη θέση συναντάμε τον Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή να καταφέρνει να κρατήσει πίσω του στην πέμπτη θέση τον Brad Binder της ΚΤΜ.
O Acosta παρά τις πτώσεις και τα συμβάντα που είχε στο FP1 τερμάτισε στην έκτη θέση, με τον Maverick Vinales (Aprilia Racing) να βρίσκεται στην έβδομη θέση. Ο Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), βρέθηκε στην όγδοη, με τον Joan Mir μετά από καιρό να είναι ανταγωνιστικός με την Honda και να ολοκληρώνει την προσπάθεια του στην ένατη θέση.
Την δεκάδα συμπλήρωσε ο Alex Marquex (Gresini Racing), με τον αδερφό του Marc να τερματίζει στην 18η θέση καθώς ο γύρος που είχε πετύχει ακυρώθηκε λόγο ότι βρέθηκε εκτός ορίων της πίστας.
