Να είσαι από τους διεκδικητές του πρωταθλήματος στα MotoGP και να μην έχει δίπλωμα μοτοσυκλέτας ακούγεται κάπως παράξενο, όμως ο Bagnaia δεν είναι ο πρώτος αναβάτης υψηλού επιπέδου που δεν είχε δίπλωμα οδήγησης για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Το ίδιο ίσχυε μέχρι πέρσι και για τον πολυπρωταθλητή των Superbike Jonathan Rea που πήρε δίπλωμα για οδήγηση μεγάλης μοτοσυκλέτας μόλις το 2021.
Ο βασικότερος λόγος που αρκετοί κορυφαία αναβάτες δεν έχουν δίπλωμα οδήγησης μοτοσυκλέτες έχει να κάνει με το γεγονός πως… όλη μέρα οδηγούν μοτοσυκλέτα μέσα σε πίστες, είτε για προπόνηση, είτε φυσικά λόγω αγωνιστικής δραστηριότητας. Η ατομικές μετακινήσεις γίνονται συνήθως με το αυτοκίνητο του μπαμπά και της μαμάς όταν είναι πιτσιρίκια και έφηβοι και μετά με τα οχήματα της ομάδα που τρέχουν. Στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που δεν κάθονται πάνω στη σέλα μια αγωνιστικής μοτοσυκλέτας, μάλλον δεν έχουν την δική μας κάψα να καβαλήσουν σε σέλα νορμάλ μοτοσυκλέτας.
Αυτή η κάψα τους έρχεται όταν μεγαλώσουν σε ηλικία και οι αγωνιστικές τους υποχρεώσεις περιοριστούν.
Φυσικά και οι πιθανότητες να πέσει πάνω σου κάποιος κόπανος που στέλνει μηνύματα στο κινητό την ώρα που οδηγεί είναι κάτι που δεν θέλεις να σου συμβεί όταν κυνηγάς ένα πρωτάθλημα.
Όπως κι αν έχει, ο Bagnaia έχει πλέον στα χέρια του δίπλωμα της Α3 κατηγορίας (απεριόριστων κυβικών στην Ιταλία) και μπορεί να βολτάρει στους δρόμους με μια V4 Ducati.
Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]
“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
Από τον
Παύλο Καρατζά
21/1/2026
Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.
Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.
Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.
Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.
Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.
Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.
