Από την Παρασκευή ήταν εμφανές ότι ο καιρός θα ήταν ο παράγοντας που θα καθόριζε την ροή του αγώνα, καθώς το ψιλόβροχο και οι συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες έφεραν τα πάνω κάτω στις δοκιμές και τα χρονομετρημένα, με τους αναβάτες να βρίσκονται σε μία διαρκή αναζήτηση για τον κατάλληλο συνδυασμό ελαστικών.
Ο Marquez παρά τις δύο πτώσεις που είχε, κατάφερε να πάρει την pole position, με τα τις μοτοσυκλέτες της Ducati να δημιουργούν συνωστισμό πίσω του, ενώ πολύ καλή ήταν και η επίδοση του Rossi που ξεκίνησε από την Πέμπτη θέση στη σχάρα της εκκίνησης, σε αντίθεση με τον ομόσταυλό του Maverick Vinales ο οποίος δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 11η θέση.

Το δράμα ξεκίνησε νωρίς, καθώς στον γύρο προθέρμανσης έπεσαν οι Mir και Abraham. Με το σβήσιμο των φώτων, τα Ducati προσπάθησαν να «πάρουν κεφάλι», αλλά ο Marquez δεν επέτρεψε κάτι τέτοιο να γίνει. Ο Miller με τον Petrucci μπήκαν ανάμεσα σε Marquez και Rossi που ανέβηκε στον πρώτο γύρο μια θέση φτάνοντας τέταρτος, ενώ ο Γιατρός γρήγορα βρέθηκε τρίτος δείχνοντας ότι βρίσκεται σε καλή μέρα.
Ο Marquez πάντως δεν άργησε να κάνει διαφορά, με τον Miller  να δείχνει ότι είναι ο μοναδικός που θα μπορούσε να τον ακολουθήσει. Οι προβλέψεις επιβεβαιώθηκαν, καθώς μόλις στον τρίτο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά από τον Ισπανό, με τον δορυφορικό αναβάτη της Ducati να έχει όλες τις προϋποθέσεις για να κάνει και διαφορά! Γενικότερα όμως οι Ducati φαίνεται πως στο Le Mans είχαν βρει μια πίστα που να τους ταιριάζει, καθώς και ο Dovizioso πέρασε μπροστά από τον Rossi, ενώ και ο Petrucci καραδοκούσε πίσω από τον Rossi για να αδράξει την πρώτη ευκαιρία. Η μεγάλη διαφορά πάντως ήταν η δύναμη των ιταλικών V4 που ήταν εμφανής στις ευθείες, αλλά με όλες αυτές τις κόντρες δημιουργήθηκε ένα τρενάκι τεσσάρων αναβατών (Marquez, Miller, Dovizioso και Rossi) που πάλευαν για την κορυφή του αγώνα.

Μόλις 20 γύρους πριν το τέλος, προστέθηκαν άλλα δύο θύματα πτώσεων, με τους Vinales και Bagnaia να εγκαταλείπουν νωρίς τον αγώνα, ενώ και ο Iannone εγκατέλειψε στον ίδιο γύρο λόγω τεχνικού προβλήματος. Οι καλοί οιωνοί για τον Quartararo δεν επαληθεύθηκαν στον, ο οποίος λόγω ενός λάθους στα φρένα βρέθηκε να παλεύει για τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ και το Suzuki του Rins δεν μπορούσε να αποδώσει τα αναμενόμενα, αφήνοντας τον Ισπανό στην 12η θέση.
Στα μέσα του αγώνα, ο Rossi έχασε άλλη μία θέση από τον Petrucci, ο οποίος επισφράγισε την δυναμική των Desmosedici, με τον Marquez, που στο μεταξύ είχε περάσει μπροστά, να ηγείται σταθερά μιας… ορδής από Ducati. Εντυπωσιακός όμως ήταν και ο Pol Espargaro με την ΚΤΜ, καθώς φαίνεται πως το καινούργιο ανθρακονημάτινο ψαλίδι απέδωσε καρπούς, με τον εργοστασιακό αναβάτη της να βρίσκεται στην έκτη θέση.

Αν και μπροστά το ενδιαφέρον ήταν σχετικά περιορισμένο, με τις αποστάσεις να μην επιτρέπουν να συμβεί κάτι θεαματικό, δεν συνέβαινε το ίδιο και για τις πιο πίσω θέσεις, με μια ωραία μεταξύ των Quartaro και Lorenzo να εξελίσσεται για την ένατη θέση, με τον Γάλλο μάλιστα να πετυχαίνει τον ταχύτερο γύρο του σε εκείνο το χρονικό σημείο. Εφτά γύρους όμως πριν το τέλος άρχισε να αλλάζει το σκηνικό, με τον Rossi να πλησιάζει τα τρία Ducati που βρίσκονταν μπροστά του, τα οποία είχαν τη δική τους ενδοοικογενειακή μάχη για το βάθρο. Αυτή η μάχη πάντως μεγάλο θέαμα μεταξύ Petrucci και Dovizioso με συνεχόμενες εναλλαγές θέσεων και όλα ήταν ανοιχτά μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο.

Τελικά, η πτώση της καρό σημαίας βρήκε τον Marquez νικητή με μεγάλη διαφορά και τον Dovizioso να τερματίζει δεύτερος, αφήνοντας οπίσω του τον  Petrucci. Την πεντάδα έκλεισαν οι Miller και Rossi, με τους Pol Espargaro, Franco Morbidelli, Fabio Quartarao, Cal Crutchlow και Alex Rins να συμπληρώνουν τους πρώτους δέκα αναβάτες.