Prima Pramac Racing - Η τρίτη ιδιωτική ομάδα που κατακτά τον τίτλο στη βαθμολογία ομάδων του MotoGP
Μετά τις Honda Nastro Azzurro και Telefónica Movistar Honda MotoGP
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
20/11/2023
Χρειάστηκαν 19 χρόνια για να δούμε μία ιδιωτική ομάδα να κατακτά τον τίτλο στη βαθμολογία ομάδων, με την Prima Pramac Racing να γίνεται η τρίτη ομάδα που πετυχαίνει κάτι ανάλογο στη μεγάλη κατηγορία.
Με την κατάκτηση του συγκεκριμένου τίτλου κατάφερε να γίνει η τρίτη ιδιωτική ομάδα που καταφέρνει τον συγκεκριμένο άθλο, μετά τις Honda Nastro Azzurro (2001) και Telefónica Movistar Honda MotoGP (2004). Φυσικά μιλάμε για άλλες εποχές καθώς τότε επί της ουσίας οι εργοστασιακές ομάδες δημιουργούσαν ιδιωτικές ομάδες ώστε να “χωρέσουν” τους αναβάτες οι οποίοι προέρχονταν από μικρότερες κατηγορίες όπως στην περίπτωση του Valentino Rossi το 2001 με τη Honda Nastro Azzuro και στην περίπτωση του Colin Edwards με την Telefónica Movistar Honda MotoGP το 2003.
Αν ο Jorge Martin καταφέρει το προσεχές Σαββατοκύριακο να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Αναβατών τότε θα βάλει το όνομα του δίπλα στον πολυπρωταθλητή Valentino Rossi, καθώς ο Ιταλός κατάφερε το 2001 να κερδίσει τον τίτλο με την Honda Nastro Azzurro. Μένει να δούμε αν η ιστορία θα ξαναγραφεί από την Prima Pramac Racing και τον Jorge Martin.
H ιστορία πίσω από το πορτογαλικό GP, εννοώντας τον αγώνα και όχι την πίστα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς ο αγώνας με αυτή την ονομασία έχει διοργανωθεί στο παρελθόν σε διάφορες πίστες, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα… εκτός Πορτογαλίας!
Το πρώτο πορτογαλικό GP διοργανώθηκε το 1987 στην πίστα της Jarama στην Ισπανία. Ο λόγος ήταν πως η πορτογαλική πίστα του Estoril που βρίσκεται λίγο έξω από τη Λισσαβόνα δεν ήταν ακόμα έτοιμη να δεχθεί αγώνες, όμως η Πορτογαλία ήθελε έτσι κι αλλιώς τη διοργάνωση ενός πορτογαλικού GP, ακόμα και σε πίστα άλλης χώρας. Η περίεργη αυτή περίπτωση συνεχίστηκε και το 1988, όπου το πορτογαλικό GP διοργανώθηκε στη Jerez, κάτι που κάνει την Πορτογαλία τη μόνη χώρα στην ιστορία που έχει διοργανώσει αγώνες μοτοσυκλέτας κάτω από την πορτογαλική σημαία, και με πορτογαλικό όνομα, σε πίστες… εκτός Πορτογαλίας!
Το 2000 τα GP επέστρεψαν στην Πορτογαλία, αφού το Estoril πιστοποιήθηκε για διεθνείς αγώνες μοτοσυκλέτας. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Πορτογαλία διοργάνωσε GP με το όνομά της, αλλά η πρώτη στην οποία ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία.
Το πορτογαλικό GP συνέχισε να λαμβάνει χώρα στο Estoril μέχρι το 2012, όμως το 2013 η Dorna προτίμησε τη διοργάνωση στην πίστα Circuit of the Americas, με το πορτογαλικό GP να μην πραγματοποιείται.
Πέρασαν αρκετά χρόνια, με το επόμενο πορτογαλικό GP να πραγματοποιείται το 2020, στα χρόνια της COVID-19, στη νεότευκτη πίστα Algarve International Circuit, πιο γνωστή ως πίστα του Portimao, που βρίσκεται στην περιοχή Algarve. Το πρώτο GP στο Portimao διοργανώθηκε μάλιστα χωρίς την παρουσία θεατών, λόγων της πανδημίας, ενώ στη συνέχεια το πορτογαλικό GP καθιερώθηκε στο καλεντάρι του MotoGP, του WorldSBK αλλά και της F1.
Πίσω από τη δημιουργία της εξαιρετικής απ’ όλες τις πλευρές πίστας του Portimao που άνοιξε τις πύλες της στο κοινό το 2008, βρισκόταν ο Paulo Pinheiro, που είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός, για να γίνει κατόπιν ο άνθρωπος πίστα από την πίστα της Algarve, κοντά στην πόλη που γεννήθηκε, το Portimao.
O Pinheiro ήταν φανατικός οπαδών των μηχανοκίνητων αθλημάτων, ενώ το 2004 δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Parkalgar Racing Team της οποίας και ήταν Διευθυντής. Η ομάδα είχε κλάδο αυτοκινήτου αλλά και μοτοσυκλέτας, συμμετέχοντας και στην κατηγορία WSSP του WorldSBK, αλλά και σε αγώνες Endurance, με ονόματα όπως των Miguel Oliveira και Eugene Laverty.
Κατά τη θητεία του ως CEO της πίστας, ο Pinheiro ευτύχησε να δει το Portimao να διοργανώνει επιτυχημένους αγώνες MotoGP, WorldSBK & F1, ενώ δυστυχώς έφυγε εξαιρετικά νωρίς, στην ηλικία των 56 ετών, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια σε νοσοκομείο του Παρισιού.
Παρά τη μικρή ακόμα θητεία της στις διοργανώσεις MotoGP & F1, η πίστα του Portimao έχει ήδη αναγνωριστεί από όλους ως συγκλονιστική σε σχεδίαση, με old school σχεδίαση, μεγάλες υψομετρικές διαφορές και τυφλές στροφές που εξιτάρουν αγωνιζόμενους και θεατές, ενώ έχει πολύ καλή ροή, δίχως αχρείαστα stop and go που στοχεύουν πιο πολύ στους 4 τροχούς. Τέλος ευνοεί τις προσπεράσεις λόγω μεγάλου πλάτους. Σχεδιάστηκε από το γραφείο Ricardo Pina, Arquitectos, με το κόστος κατασκευής της να φτάνει τα 195 εκατομμύρια ευρώ.
