Πρόστιμο 64.000€ στον Pol Erspargaro!

Του πήραν το δίπλωμα, αλλά οδηγούσε με… άλλο!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

31/7/2019

Ίδιοι με εμάς είναι και αυτοί! Μας κουνιούνται οι Ευρωπαίοι για την νομιμότητά τους, αλλά το πρόστιμο των 64.000€ που θα πληρώσει ο Pol Erspargaro στο ισπανικό κράτος μετά την απόφαση του δικαστηρίου, αποδεικνύει πως η ελληνική κουτοπονηριά έχει οπαδούς και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Συγκεκριμένα, ο Ισπανός αναβάτης της KTM στα MotoGP, είχε βγάλει δίπλωμα οδήγησης στην Ισπανία το 2009. Με αυτό το δίπλωμα είχε κάνει διάφορες παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. με αποτέλεσμα έως το 2016 να έχει υπερβεί το όριο του ισπανικού point system και να πρέπει να το παραδώσει πίσω στις ισπανικές αρχές, κάτι που δεν έκανε παρά το σχετικό έγγραφο που είχε λάβει. Όμως το γιγαντιαίο πρόστιμό των 64.000€ δεν θα το πληρώσει για αυτή την αδιαφορία του. Έξι μήνες μετά, την ημερομηνία που έπρεπε να επιστρέψει το ισπανικό δίπλωμα οδήγησης, η τροχαία της Βαρκελώνης σταμάτησε το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Pol Erspargaro, όπου ο αναβάτης των MotoGP τους έδειξε ένα δίπλωμα οδήγησης του 2014 που είχε βγάλει στην Ανδόρα (ουσιαστικά είναι ένα ανεξάρτητο κρατίδιο-φορολογικός παράδεισος της Ισπανίας) του οποίου έγινε πολίτης ο Erspargaro όταν άρχισε να υπογράφει τα χοντρά συμβόλαια με την KTM και την Red Bull. Φυσικά ο τροχονόμος δεν ήξερε τι ακριβώς να κάνει μαζί του, καθώς από την μια μεριά είχε έναν οδηγό που στο ισπανικό σύστημα εμφανιζόταν να οδηγάει παράνομα χωρίς δίπλωμα, αλλά στα χέρια του είχε ένα δίπλωμα σε ισχύ, μιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας.

Για να διώξει την καυτή πατάτα από τα χέρια του, έστειλε την υπόθεση στα ισπανικά δικαστήρια. Εκεί ο δικαστής ανακοίνωσε την απόφασή του, η οποία λέει πως ανεξάρτητα αν έχεις ένα, δύο ή τρία διαφορετικά διπλώματα οδήγησης από διαφορετικές χώρες, οι παραβάσεις που έχεις κάνει μέσα σε ισπανικό έδαφος εγγράφονται στο ισπανικό point system, το οποίο με τη σειρά του είναι ενιαίο και δεν καταμερίζονται οι βαθμοί ποινής σε κάθε δίπλωμα ξεχωριστά. Με άλλα λόγια, αν περάσεις με κόκκινο και σε γράψουν δείχνοντάς τους το ισπανικό δίπλωμα και μετά σφάξεις ένα stop και τους δείξεις το ελληνικό δίπλωμα, οι πόντοι ποινής συγκεντρώνονται όλοι μαζί στο ισπανικό point system και αν ξεπεράσεις το όριο, σου απαγορεύουν να οδηγείς στους ισπανικούς δρόμους ακόμα κι αν έχεις τρίτο δίπλωμα οδήγησης με μηδέν βαθμούς ποινής από την Ιταλία π.χ.

Προφανώς τα 64.000€ ακούγεται ως υπερβολικό χρηματικό πρόστιμο, όμως όπως συμβαίνει σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τα πρόστιμα είναι ανάλογα της φορολογικής δήλωσης του παραβάτη. Έχουν πει πολλές φορές πως θα το εφαρμόσουν και στην Ελλάδα αυτό, όμως με την φοροδιαφυγή και την αδήλωτη εργασία που έχουμε, το αποτέλεσμα θα είναι οι μισθωτοί να πληρώνουν μεγαλύτερα πρόστιμα από τους εφοπλιστές. Όπως κι αν έχει, αν ο Pol Erspargaro ζούσε με την σύνταξη του πατέρα του, θα πλήρωνε πολύ μικρότερο πρόστιμο. Όταν όμως δηλώνεις κάποια εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο έσοδα, τα πράγματα αλλάζουν.            

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες