Σίριαλ Rossi vs Marquez

Αναζωπυρώθηκε η φωτιά με νέα επεισόδια!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/9/2018

Η σχέση μεταξύ του Valentino Rossi και του Marc Marquez είναι μία σχέση που, χωρίς υπερβολή, έχει στιγματίσει την σύγχρονη εποχή των MotoGP. Το γεγονός ότι μιλάμε για τον Βασιλιά του σπορ και τον διάδοχό του, δίνει από μόνο του ένα ιδιαίτερο βάρος στην όλη κατάσταση. Τα όσα έχουν συμβεί μεταξύ τους δίνουν το απαραίτητο δράμα…
Η σχέση μεταξύ τους ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Ο Ισπανός ταλαντούχος πιτσιρικάς, βρέθηκε να τρέχει μαζί με το ίνδαλμά του στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων. Με τον άνθρωπο που τον έβλεπε καθημερινά στις αφίσες που είχε κρεμασμένες στο δωμάτιό του, αυτόν με τον οποίο κατάφερε να φωτογραφηθεί μαζί του στα πλαίσια κάποιους αγώνα, με το χαρακτηριστικό παιδικό και τεράστιο χαμόγελό του να φτάνει μέχρι τ' αφτιά από την ευτυχία ότι κρατούσε αγκαλιά τον Rossi. Στα πρώτα του βήματα στα MotoGP απολάμβανε την αμέριστη υποστήριξη και θαυμασμό του Γιατρού, σε σημείο μάλιστα να συνάψουν και εμπορικές συμφωνίες, μέσω των δραστηριοτήτων προβολής που αναλαμβάνει η εταιρεία του Rossi. Μέχρι τη σεζόν του 2015 που έγινε η μεταστροφή των 180 μοιρών. Όλα ξεκίνησαν από την οδηγική συμπεριφορά του Marquez και τις κατηγορίες που του απηύθυνε ο Rossi σχετικά με το ότι ο Marquez του δημιουργούσε προβλήματα για να χάσει το πρωτάθλημα ο Ιταλός, κι από και έπειτα δεν υπήρχε γυρισμός. Το κλίμα έγινε απολύτως πολεμικό μεταξύ των δύο κορυφαίων αναβατών, με ακρότητες και άσχημες συμπεριφορές που επέφεραν μέχρι και ποινές από την αρχή των αγώνων.

Η στιγμή της πτώσης του Rossi εξαιτίας της επιθετικής οδήγησης του Marquez, η οποία αναζωπυρωσε την έχθρα μεταξύ τους

 

Όλο αυτό ο κλίμα μεταφέρθηκε και στις εξέδρες, καθώς το μεγάλο ρεύμα οπαδών που έχει ο Rossi έκανε την πλειοψηφία των θεατών να βλέπει εχθρικά τον Ισπανό, γιουχάροντάς τον και σφυρίζοντας αποδοκιμαστικά κάθε φορά που ανέβαινε στο βάθρο.
Έκτοτε, κύλησε αρκετό νερό στ' αυλάκι και η κατάσταση έδειχνε να εξομαλύνεται, απέχοντας βέβαια παρασάγγες από το να θεωρηθεί φιλική. Απλώς είχαν σταματήσει οι "εχθροπραξίες" και οι εμπρηστικές δηλώσεις εκατέρωθεν, με τον καθένα να κοιτάει την δουλειά του και την ομάδα του. Μάλιστα υπήρξε και στιγμή που ο Rossi έδωσε συγχαρητήρια στον Marquez μετά τον αγώνα στην Castalunya το 2016, κάνοντας τότε τους πάντες να μιλούν για μια ανακωχή που θα μπορούσε να είναι προάγγελος της αποκατάστασης της σχέσης μεταξύ των δύο. Όλα αυτά μέχρι τον φετινό αγώνα στην Αργεντινή. Μετά από ένα λάθος του Marquez στην εκκίνηση, οι αγωνοδίκες τον έστειλαν να περάσει μέσα από τα pits, ενώ στην συνέχεια βγήκε λυσσασμένος προσπαθώντας να ανακτήσει θέσεις. Σ' αυτήν του την προσπάθεια, ο Marquez ήταν παράτολμα επιθετικός, χτυπώντας πάνω σε άλλους αναβάτες και ρισκάροντας τις πτώσεις στο όριο. Σε μια περίπτωση το θύμα ήταν ο Rossi με αποτέλεσμα να βρεθεί ο Ιταλός πεσμένος στα χώματα και ο Marquez με μια ποινή που τον έθετε εκτός βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας. Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Marquez πήγε μπροστά στις κάμερες μαζί με τον Team Manager της Repsol Honda, Alberto Puig, στο box της Yamaha για να ζητήσει συγνώμη, μόνο και μόνο για να εισπράξει την οργισμένη αντίδραση του Uccio, ο οποίος τους έδιωξε κακήν κακώς, με τοn Rossi να μην δέχεται καν να τους συναντήσει.


Αυτό το συμβάν ήταν ένα μεγάλο πισωγύρισμα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους και όλοι ήταν πλέον σίγουροι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ ειρηνικό κλίμα ανάμεσά τους. Από τον Απρίλιο όμως μέχρι και σήμερα δεν υπήρχε κάποια εξέλιξη –είτε αρνητική, είτε θετική- μέχρι που στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου, τέθηκε η προβοκατόρικη ερώτηση και στους δύο για το αν θα μπορούσε να υπάρξει "ειρήνη" μεταξύ τους. Πρώτος τον λόγο πήρε ο Marquez, ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τον Rossi και όλα είναι καλά μεταξύ, ενώ θα μπορούσε ακόμη κι εκείνη την στιγμή να σφίξουν τα χέρια, τείνοντας μάλιστα το χέρι του προς τον Rossi που καθόταν ακριβώς δίπλα του. Τότε ο γιατρός, που είχε όλη την ώρα τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, του αντιγύρισε ένα αρνητικό νεύμα με το κεφάλι, με τον Marquez να συνεχίζει λέγοντας: "βλέπετε, έτσι έχει η κατάσταση". Αμέσως μετά μίλησε και ο Rossi ο οποίος είπε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα μεταξύ τους, αλλά δεν χρειάζεται να κάνουν και χειραψία, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί

"Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα." (Valentino Rossi)

Όπως ήταν φυσικό, το όλο σκηνικό δημιούργησε μεγάλο ντόρο στο σύμπαν των MotoGP που διψάει για κουτσομπολιά και ίντριγκες, ενώ υπήρξαν και δηλώσεις των αναβατών σε άλλα μέσα. Για παράδειγμα, ο Lorenzo δήλωσε στην Movistar TV ότι "και οι δύο έχουν λάθος. Η κίνηση του Valentino να μην δώσει το χέρι του, είναι εντελώς παιδική συμπεριφορά. Όπως επίσης το ότι δεν άδραξε την ευκαιρία να πεις στους οπαδούς του να μην γιουχάρουν τους αντιπάλους στο βάθρο. Ο Marc φταίει γιατί αυτό τον επηρεάζει πολύ, και πρέπει να ξεχάσει ότι κάνει ο Rossi."
Ο Marquez στην συνέντευξη τύπου είπε πως το ότι βρίσκεται μπροστά στο πρωτάθλημα, τον κάνει να αισθάνεται καλά και ότι μπορεί να μην τον ενοχλούν τα σφυρίγματα και οι αποδοκιμασίες, αλλά δεν του είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο.
Ο Rossi από τη μεριά του έκανε δηλώσεις στα ιταλικά μέσα λέγοντας πως "λυπάμαι γι' αυτή την κατάσταση, η οποία είναι όπως η σκηνή στους Blues Brothers όπου ο John Belucci μπαίνει στην εκκλησία και βρίσκει το φως. Ίσως να φταίει το ότι ο Marc συναντήθηκε με τον Πάπα… λυπάμαι, αλλά εγώ αποφασίζω τι θα κάνω. Στο κάτω-κάτω της γραφής, η διαπροσωπική μας σχέση δεν είναι σημαντική και αφορά μόνο εμάς. Είμαστε δύο αναβάτες, που τρέχουμε μαζί, και το πιο σημαντικό πράγμα είναι να είμαστε ήρεμοι και να κάνουμε τη δουλειά μας καλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι χάσιμο χρόνου, ακόμη και το να τα συζητάμε. Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα."
Από εκεί και πέρα, μένει να δούμε την εξέλιξη όλης αυτής της ιστορίας και –κυρίως- την επίδραση σ' αυτό που μετράει περισσότερο απ' όλα: τους αγώνες των MotoGP!
 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.