Στο χειρουργείο ο Pedrosa!

Για πολλοστή φορά...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2018

Ο πόνος στον δεξί καρπό του Pedrosa δεν έχει υποχωρήσει μετά την πτώση του στον πιο πολυσυζητημένο αγώνα της φετινής σεζόν, που μπορεί καλά-καλά να μην έχει ξεκινήσει, αλλά αυτό το ρεκόρ δύσκολα θα χαθεί από την Αργεντινή. Όλα τα τεστ που έγιναν στην Αργεντινή έδειχναν πως ο Pedrosa έχει αποφύγει τον δύσκολο δρόμο του χειρουργείου, κι αυτό γιατί θα είναι η πολλοστή φορά που γίνεται επέμβαση στο ίδιο χέρι. Ο Pedrosa έχει υποστεί πολλαπλάσια χειρουργεία στα άνω άκρα, με μεγαλύτερα προβλήματα στην κλείδα και τον καρπό. Για αυτό και παρά την καθησυχαστική πρώτη εκτίμηση των γιατρών, είχε ήδη δηλώσει από την Κυριακή, πως σήμερα θα εξέταζε το χέρι του, κατά την επιστροφή στην Barcelona. Εκεί είναι ο «γιατρός των MotoGP» ο Dr. Mir, χειρούργος ορθοπεδικός που κατέχει το ιστορικό σχεδόν κάθε Ισπανού αναβάτη, και είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα την ιδιαίτερη κατάσταση του Pedrosa.

Με τον πόνο στο χέρι να παραμένει και εκτιμώντας την ανάγκη για ταχεία αποκατάσταση, που τις περισσότερες φορές η συντηρητική οδός δεν μπορεί να την προσφέρει, συνέστησε στον Pedrosa άμεσο χειρουργείο, παίζοντας με τις πιθανότητες να προλάβει τον επόμενο αγώνα σε δέκα ημέρες. Ωστόσο κάθε πρόβλεψη μπορεί να γίνει μονάχα μετά την επέμβαση.

Ο Pedrosa είχε αρκεστεί την Δευτέρα σε μία λιτή ανακοίνωση στην οποία είπε πως ο αγώνας για εκείνον έληξε πολύ γρήγορα και πως θα πρέπει η οργάνωση να προστατέψει την σωματική ακεραιότητα κάθε ενός αναβάτη.

Ο Zarco από την άλλη ζήτησε συγνώμη για την πτώση, δίνοντας την δικαιολογία πως οι συνθήκες στην πίστα ήταν εξαιρετικά δύσκολες: "Είχα ταχύτερο ρυθμό κι έπρεπε να πιάσω τους πρώτους πριν καταφέρουν να δημιουργήσουν κάποιο κενό μπροστά μας. Η αγωνιστική γραμμή ήταν στεγνή, όπως επίσης και μία ακόμη μικρή λωρίδα που μπορούσες να την χρησιμοποιήσεις για προσπέραση. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να προσπεράσεις, και πήρα την απόφαση να προσπαθήσω, καθώς είχα βλέψεις για την νίκη. Ο στόχος ήταν να προσπεράσω τον Dani. Ξέραμε όλοι οι αναβάτες πως εκτός των γραμμών αυτών υπήρχε νερό, αλλά δεν γίνεται και αγώνας χωρίς προσπέραση. Σε εκείνο το σημείο της πίστας, όταν πήγα να προσπεράσω εγώ είχα πρόσφυση, ο Dani όμως όχι. Πήγα από την εξωτερική στην αρχή, αλλά είδα πως ο Dani είχε αφήσει την εσωτερική και πήγα να προσπεράσω από εκεί χωρίς να τον ακουμπήσω. Λυπάμαι πολύ που ο Dani είχε πτώση".

Στην πραγματικότητα υπήρχε επαφή των δύο αναβατών. Ο Pedrosa αμέσως μετά σήκωσε την μοτοσυκλέτα και πατώντας στο βρεγμένο εκτοξεύθηκε σε ένα απότομο highside πέφτοντας με τα χέρια και το κεφάλι σε μία απότομη βουτιά στην άσφαλτο. Δεν ήταν μία ανώδυνη πτώση, παρόλο που έγινε με σχετικά μικρή ταχύτητα. Πέφτοντας ανάποδα στην άσφαλτο και βάζοντας τα χέρια για να προφυλαχτεί, ο δεξής καρπός είχε υπερέκταση τραυματίζοντας την πηχεοκαρπική άρθρωση.

Ο Dani έχει πλέον εγκάρσιο κάταγμα της κερκίδας, ένα από τα πιο τυπικά κατάγματα του χεριού, που ευτυχώς δεν είναι μετατοπισμένο, άρα πιο εύκολο στην αντιμετώπιση κι επίσης πιο δύσκολο στην διάγνωση, κάτι που εξηγεί την πρώτη αντιμετώπιση των γιατρών. Από την άλλη μόνο σε περιπτώσεις που η ταχεία ανάρρωση είναι επιτακτική, αντιμετωπίζεται χειρουργικά, συνήθως γίνεται ακινητοποίηση ή τοποθετείται εξωτερική ωστεοσύνθεση, μία αγαπημένη πρακτική στην Ελλάδα. Οι αθλίατροι ωστόσο, στην συγκεκριμένη περίπτωση κατάγματος χωρίς μετατόπιση, θέλουν άμεση έναρξη φυσιοθεραπείας και χειρουργική αποκατάσταση, ώστε να αποφευχθούν αγκυλώσεις.

Αναμένεται το ιατρικό ανακοινωθέν από τον Dr. Mir για το αποτέλεσμα του χειρουργείου και την πιθανότητα συμμετοχής του Dani Pedrosa στον αγώνα του Τέξας...

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.