Θρίαμβος Suzuki σε Silverstone, σ’ έναν εκπληκτικό αγώνα με δραματικό τρίτο μέρος!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2016

Αγώνας πλούσιος σε θέαμα εξελίχθηκε στο Silverstone, όπου η επιλογή ελαστικού παραλίγο να μπει στο προσκήνιο και η εκκίνηση έμελε να είναι επεισοδιακή. O Maverick Viñales έκανε πολύ καλή εκκίνηση, και μαζί με Crutchlow και Rossi έδειξε ότι θα παλέψουν σε όλο τον πρώτο γύρο, την στιγμή που ο Marquez πιο πίσω παραλίγο να συγκρουστεί με Redding. Όμως σχεδόν αμέσως η διοργάνωση αναγκάστηκε να βγάλει κόκκινη σημαία, διακόπτοντας τον αγώνα σε μία απόφαση απολύτως σωστή, καθώς η πίστα είχε γεμίσει συντρίμμια. Ο P.Espargaro και ο Loris Baz είχαν μία άσχημη πτώση, που ανάγκασε σε διακοπή του αγώνα για την παροχή των πρώτων βοηθειών και την εκκαθάριση της πίστας.

Η δεύτερη εκκίνηση ήταν σχεδόν επανάληψη της πρώτης, με την Suzuki του Maverick Viñales να τα πηγαίνει ακόμα καλύτερα. Ο Marquez έκανε γρήγορα την επίθεσή του φτάνοντας 2ος με τον Crutclow 3ο και τον Rossi 4ο την στιγμή που γύρο με τον γύρο η Suzuki εξαφανιζόταν. Εκείνη την στιγμή, ήταν ο Marquez που ευθυνόταν για αυτό, καθώς ήταν φανερό ότι καθυστερούσε τους υπόλοιπους που έδειχναν ότι είχαν πίσω του καλύτερο ρυθμό. Ωστόσο το Silverstone, αν και έχει πολλά σημεία για προσπέραση, απαιτεί ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις. Αργότερα στην πίστα θα φαινόταν αυτό πιο παραστατικά, ενώ όλοι όσοι πάλεψαν για τις επόμενες θέσεις του βάθρου, είχαν σκαμπανεβάσματα απόδοσης κάποια στιγμή στους 19 γύρους από την δεύτερη εκκίνηση, στοιχείο που ενδυνάμωσε τις μάχες.

Ο Crutchlow έκανε συνεχώς επιθέσεις στον Marquez, αλλά δεν ήταν ταχύτερος σε όλο το μήκος της πίστας για να καταφέρει να κρατηθεί εμπρός, και ο Rossi έβλεπε ότι σε κάθε γύρο που περνούσε τα πράγματα θα γινόταν όλο και πιο δύσκολα για να παραμείνει στο βάθρο, καθώς πιο πίσω καραδοκούσε ο Pedrosa και κυρίως ο Iannone που φαινόταν ότι θα κάνει την κίνηση… Μπλέχτηκε λοιπόν σε μία μικρή μάχη με τον Crutchlow που επέτρεψε τον Marquez να κερδίσει ελάχιστα δέκατα, όμως αμέσως μετά πέρασε πολύ όμορφα και καθαρά τον Άγγλο, έφτασε άμεσα τον Marquez και στάθηκε δεύτερος, την στιγμή που η Suzuki έκανε τον δικό της αγώνα ανεμπόδιστη εμπρός, και ταχύτερη από όλους. Η διαφορά αυτή ήταν πλέον καθοριστική, καθώς δεν υπήρχε πλέον δυνατότητα να κυνηγήσεις τον Viñales που οδηγούσε εκπληκτικά και σταθερά. Όπως οι καλές στιγμές του Lorenzo παλιότερα όταν εμπρός μόνος του έμενε ανεμπόδιστος από μάχες και μπορούσε να οδηγήσει απόλυτα συγκεντρωμένος, ο Viñales οδήγησε την Suzuki σταθερά εμπρός, δείχνοντας ότι η ομάδα έχει φτάσει σε εφάμιλλο επίπεδο με τους υπόλοιπους.

Πιο πίσω ο Iannone πέρασε γρήγορα τον Pedrosa και σκαρφάλωσε με σύντομα βήματα στην δεύτερη θέση, αφήνοντας τον Crutchlow να ξανά παλεύει με τον Rossi όπου και τον πέρασε, αφήνοντας στην τέταρτη και πέμπτη θέση, τους διεκδικητές του πρωταθλήματος. Ο Iannone από την πρώτη στιγμή της πορείας του στην δεύτερη θέση, έδειχνε να γλιστρά στα φρένα και να οδηγεί στο όριο, οπότε δεν αποτέλεσε έκπληξη που σημείωσε πτώση, χάνοντας το βάθρο, σε μία πολύ άτυχη στιγμή. Ο Crutchlow έμεινε μόνος του στην δεύτερη θέση γιατί στην τρίτη ο Rossi είχε ήδη αρχίσει να παλεύει με τον Marquez σε μία σειρά από αλληλοπροσπεράσματα που θύμισαν την προηγούμενη σεζόν! Οι δύο τους ήρθαν σε έντονη επαφή τουλάχιστον δύο φορές, με αποκορύφωμα την στιγμή που ο Marquez από λάθος του έφτασε μία ιδέα μακριά από το να πέσει στον πίσω τροχό του Rossi, βγήκε εκτός πίστας χωρίς όμως πττώση και ξανά μπήκε ακριβώς πίσω του.

Η εντυπωσιακή μάχη με τον Rossi συνεχίστηκε μέχρι που πέρασε εμπρός, οδηγώντας στο όριο και ρισκάροντας κανονική πτώση. Θα περίμενε κανείς ότι ο λόγος που πασχίζει είναι το γόητρο, γιατί μία θέση πίσω από τον Rossi ελάχιστα επηρεάζει το πρωτάθλημα, πόσο μάλλον μία εμπρός. Ο Rossi μετά την τελευταία προσπέραση του Marquez έπαψε να τον κυνηγά, καθώς αυξήθηκαν τα γλιστρήματα του πίσω τροχού και δεν ήθελε να διακινδυνέψει. Αστάθεια είχε και όταν αρχικά βρέθηκε 2ος και ήταν ο λόγος που δεν μπήκε στον κόπο να κυνηγήσει τον Viñales, που ήταν τότε ήδη 2,5 δευτερόλεπτα πιο μπροστά και πρακτικά άπιαστος…

Έχοντας ξεκαθαρίσει με τον Rossi, τότε ήταν που ο Marquez έδειξε ότι τρέχει για τον αγώνα, και στηριζόμενος στην βαθμολογική του διαφορά στο πρωτάθλημα, μπορούσε να πάρει και το ρίσκο. Κάνοντας επίθεση στον Crutchlow έδειξε σε 2-3 σημεία ότι φλερτάρει επικίνδυνα με το λάθος, πράγμα που έκανε όταν έχασε τα φρένα, χτυπώντας το γόνατο του Άγγλου με την αριστερή πλευρά του φαίρινγκ. Για δεύτερη φορά βγήκε εκτός πίστας χωρίς πτώση, μπήκε πίσω από τον Pedrosa μόλις ενάμιση γύρο πριν το τέλος και πάλεψε με τον συμπαίκτη του, για να κερδίσει την τέταρτη θέση και να μην χάσει περισσότερους βαθμούς. Τελικώς τερμάτισε τέταρτος, 1.929 δευτερόλεπτα πίσω από τον Rossi, που ήθελε έναν γύρο ακόμα για να φτάσει τον απίστευτα μαχητικό Crutchlow που τελικά τερμάτισε δεύτερος…

Αδιαφορώντας για όλα αυτά, ο Viñales εμπρός μόνος του έπαιρνε την πρώτη δική του νίκη και την πρώτη για την Suzuki από το 2007 με τον Chris Vermeulen την εποχή των Rizla στο βρεγμένο, ενώ τελευταία νίκη στο στεγνό είναι ακόμα πιο πίσω… Ο εξαιρετικός αγώνας που είδαμε αποκατέστησε τον Crutchlow, που μετά την εποχή της Ducati είχε χάσει την δυναμική του για την κορυφαία κλίκα των GP, απέδειξε ότι η Suzuki από του χρόνου θα είναι ακόμα πιο υπολογίσιμη δύναμη, όταν θα αυξήσει την ιπποδύναμη, το μόνο σημείο που τώρα υπολείπεται, και παράλληλα αυξάνει τις μετοχές του Viñales, για την επόμενη σεζόν με την Yamaha..

Παράλληλα με την πτώση του Iannone, μία άσχημη πτώση είχε και ο Stefan Bradl που αντιμετώπιζε προβλήματα μετά από επαφή της μοτοσυκλέτας του… Μεγάλος άτυχος της επανεκκίνησης του αγώνα ο Eugene Laverty που βρέθηκε στην 2η θέση στην αρχή αλλά δεν τα κατάφερε το ίδιο την επόμενη φορά.

Επεισοδιακό το τέλος και στην Motο2 με τους Sam Lowes και Johann Zarco να συγκρούονται στον τελευταίο γύρο και τον Tom Luthi να παίρνει την πρώτη θέση, ανακατεύοντας την τράπουλα του πρωταθλήματος…

Επόμενος αγώνας στο μοναδικό Misano, στις 11 Σεπτεμβρίου, που το MOTO στέλνει ακόμα έναν τυχερό αναγνώστη του περιοδικού να παρακολουθήσει από κοντά την μάχη και το τρελό κλίμα που επικρατεί στην «αυλή» του Rossi!

Με ακριβώς πενήντα βαθμούς να διαχωρίζουν τους δύο πρώτους, μονάχα η τύχη μπορεί πλέον να αλλάξει την πορεία του πρωταθλήματος ή η απερισκεψία, όπως λίγο έλειψε πριν από λίγο!

 

 

 

Ετικέτες

EICMA Speed Legends – Μια μοναδική έκθεση αφιερωμένη στις μοτοσυκλέτες και τους αναβάτες των Grand Prix [Photo]

32 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες αφηγούνται την 77χρονη ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος ταχύτητας
EICMA 2026 MotoGP Speed Legends
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/11/2026

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας της FIM που σήμερα γνωρίζουμε ως MotoGP θεσπίστηκε για πρώτη φορά το 1949 και έκτοτε διοργανώνεται αδιαλείπτως ως ο κορυφαίος θεσμός των ασφάλτινων αγώνων ταχύτητας. Στην έκθεση που στήθηκε στα 1.400 τετραγωνικά μέτρα της σάλας 22 του εκθεσιακού κέντρου Rho Fiera Milano που παραδοσιακά φιλοξενεί την EICMA, 32 μοναδικές μοτοσυκλέτες-εκπρόσωποι αυτής της πορείας τιμούν μια ιστορία γεμάτη σπουδαίους πρωταθλητές.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Στο κέντρο της έκθεσης αυτής βρέθηκαν τρεις πολύ σημαντικές μοτοσυκλέτες. Γύρω από ένα παραπέτασμα που ανέγραφε στοιχεία για όλες τις εταιρείες που μετέχουν σήμερα στο MotoGP, στήθηκαν από τη μια πλευρά οι δύο φετινές διεκδικήτριες του τίτλου, Aprilia RS-GP26 και Ducati Desmosedici GP26 παρέα με το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή, ενώ στην πίσω πλευρά του βρισκόταν η AJS Porcupine (φωτό κάτω) με την οποία ο Άγγλος Leslie Graham κατέκτησε το παρθενικό πρωτάθλημα 500 κυβικών το 1949 – η οποία, παρεμπιπτόντως, παραμένει η μοναδική δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έχει κατακτήσει τον πολυπόθητο τίτλο.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Τριγύρω από αυτό το κεντρικό έκθεμα, απλώνονται περιμετρικά δεκάδες πρωταγωνίστριες των Grand Prix από όλες τις εποχές του. Η δεκαετία του 1950 ξεκινά με την AJS του Graham και συνοδεύεται από τη μοναδική οκτακύλινδρη Guzzi του Ken Kavanagh (1955), η εξακύλινδρη MV Agusta του John Hartle (1958) και η Norton Manx του Malcolm Uphill (1960).

Οι επόμενες δύο δεκαετίες έχουν λαμπρές και πασίγνωστες εκπροσώπους στην έκθεση Speed Legends: η τετρακύλινδρη Gilera του Derek Minter (1963), η Benelli Quattro του τεράστιου Mike Hailwood (1969), η Kawasaki H1-R του Christian Ravel (1970), η Ducati 500 Bicilindrica του Bruno Spaggiari (1971) και η Paton 500 του Armando Toracca (1973).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Την εποχή αυτή ολοκληρώνουν κάποιες αξέχαστες κυρίες που διέπρεψαν με εξίσου θρυλικούς πρωταθλητές: η MV Agusta που καβάλησε ο Giacomo Agostini το 1971 και ο Phil Read το 1974, μαζί με την ιστορική Yamaha OW23 του Agostini από το 1975 που έγραψε διπλή ιστορία ως η πρώτη δίχρονη πρωταθλήτρια GP αλλά και η πρώτη της Yamaha.

Στα εκθέματα των δεκαετιών αυτών συγκαταλέγεται και η Suzuki XR22 του αείμνηστου Barry Sheene από το 1977.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Οι δεκαετίες του 1980 και 1990 δεν στερούνται θρυλικών αγωνιστικών, με πρώτη τη Suzuki XR40 (φωτό πάνω) του Franco Uncini (1982), ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στα εγκαίνια της έκθεσης στα 71 του χρόνια, μαζί με τον 84χρονο Agostini.

Δίπλα της η Elf 3 (με τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Honda NS500) του Ron Haslam και η Yamaha OW86 του Eddie Lawson, αμφότερες από το 1986, η Suzuki RGV του Kevin Schwantz από το 1990, η Honda NSR του Mick Doohan (1992) και η Cagiva C593 του John Kocinski (1993).

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Μπαίνοντας στη νέα χιλιετία και την επιστροφή στις τετράχρονες αγωνιστικές, θυμόμαστε την Aprilia RS Cube του Colin Edwards από το 2003, τις Yamaha YZF-M1 του Valentino Rossi από τις σεζόν του 2004 και του 2009, τη Ducati Desmosedici GP6 (2006) του Loris Capirossi και την Ilmor X3 του βασιλιά του ντριφτ Garry McCoy, επίσης από το 2006, καθώς και την Kawasaki ZX-RR του Olivier Jacque (2007) και τη Ducati Desmosedici GP8 του Casey Stoner από το 2008.

Η ερχόμενη δεκαετία ξεκινά με τη Yamaha YZF-M1 του Jorge Lorenzo (2010) και συνεχίζει με τη Honda RC213V του Marc Márquez (2013), την KTM RC16 του Pol Espargaró (2018), τη Yamaha YZF-M1 του Fabio Quartararo (2021) και ολοκληρώνεται με τη Ducati Desmosedici GP22 του Pecco Bagnaia από τον πρώτο του τίτλο το 2022.

EICMA 2026 MotoGP Speed Legends

Η έκθεση Speed ​​​​Legends εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων της συνεργασίας MotoGP και EICMA, δηλαδή το πρόγραμμα SHIFT UP που επίσης εκπροσωπήθηκε στον χώρο MotoGP Gaming Arena με διάφορα παιχνίδια, κληρώσεις για εισιτήρια και paddock passes για τους αγώνες σε Mugello και Misano το 2027, καθώς και τον προσομοιωτή οδήγησης Moto Trainer που λειτουργεί με το επίσημο ηλεκτρονικό παιχνίδι του MotoGP και τον οποίο έχουμε αποκτήσει μόνιμα στο ΜΟΤΟ εδώ και μερικούς μήνες.

Απολαύστε τη μοναδική αυτή έκθεση στη γκαλερί 75 φωτογραφιών που ακολουθεί.

Πηγή φωτογραφιών: EICMA