Toprak Razgatlioglu: Ο πολλά υποσχόμενος rookie του MotoGP [VIDEO]

Έρχεται με φόρα με δύο σερί Παγκόσμια Πρωταθλήματα αλλά το στοίχημα προσαρμογής είναι δύσκολο
toprak
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/1/2026

Ο "El Turco" έχει γίνει πολύ αγαπητός στο παγκόσμιο στερέωμα της μοτοσυκλέτας, χάρη στα τρία του Παγκόσμια Πρωταθλήματα WSBK, το ιδιαίτερο στυλ οδήγησης, τα εντυπωσιακά endo που συνηθίζει να κάνει αλλά και τις προσγειωμένες δηλώσεις του.

Ο Toprak ξεκίνησε το motocross μετά από παρακίνηση του πατέρα του και παρά το γεγονός πως κατέκτησε τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα, άλλαξε τερέν και στα 11 του χρόνια ασχολήθηκε με την ταχύτητα. Το 2013 και το 2014 συμμετείχε στο Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ την ίδια χρονιά θα τρέξει σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος FIM European Superstock 600 και θα κερδίσει στο ντεμπούτο του. Την επόμενη σεζόν συμμετέχει κανονικά στον θεσμό και κατακτά τον τίτλο, κάτι που του δίνει το εισιτήριο για την συμμετοχή του στο FIM Superstock 1000 Cup, όπου ήρθε πέμπτος, και το 2017 έτρεξε στο European Superstock 1000 Championship τερματίζοντας δεύτερος. Το 2018 η ομάδα Puccetti Racing του δίνει την ευκαιρία να τρέξει στο WSBK, και ξεκινά να αναδεικνύεται το ταλέντο του σε παγκόσμια κλίμακα.

Toprak

Από φέτος θα βλέπουμε τον Toprak στο MotoGP με τα χρώματα της Prima Pramac Yamaha MotoGP που μόλις παρουσίασε την ομάδα της για τη νέα σεζόν. Ο Razgatlioglu έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής από την γειτονική Τουρκία και αυτό έγινε με εκκωφαντικό τρόπο καθώς το 2021 συμμετείχε στον θεσμό με την ομάδα Pata Yamaha, καταφέρνοντας να εκθρονίσει τον έξι σερί φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jonathan Rea. Σημειώστε πως αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος της Yamaha μετά από εκείνον του Ben Spies το 2009. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε και την ανασκόπηση της σεζόν του 2021.

Υπάρχει και ένα μικρό ντοκιμαντέρ με τίτλο The Final Stunt του WSBK για τον Toprak και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο που μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Τη σεζόν του 2024, ο Toprak κάνει μία αμφιλεγόμενη τότε κίνηση και αφήνει την Yamaha για να πάει στην BMW Motorrad WorldSBK Team που τον ήθελε διακαώς για να κατακτήσει τον πρώτο της Παγκόσμιο τίτλο. Πολλοί αμφισβήτησαν την κίνηση αυτή τότε, όμως ο Toprak έκανε μία εξαιρετική σεζόν με 18 νίκες συνολικά και 13 συνεχόμενες που είναι και ρεκόρ, που μάλιστα ισοφάρισε το 2025. Με αυτό τον τρόπο ο Razgatlioglu έγινε ένας από τους τρεις μόλις αναβάτες που κατέκτησαν τίτλο Superbike με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Οι άλλοι δύο είναι ο Troy Corser το 1996 και το 2005 με τη Ducati και τη Suzuki και ο James Toseland το 2004 και το 2007 με τη Ducati και τη Honda.

Βέβαια, δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς μετά από τις 13 συνεχόμενες νίκες, ο Toprak είχε ένα σοβαρό ατύχημα στο Magny-Cours, το οποίο τον έθεσε εκτός αγώνων για δύο γύρους με τον Bulega να απειλεί να του "κλέψει" τον τίτλο. Όμως ο Τούρκος επέστρεψε το ίδιο διψασμένος -και ικανός- για νίκες, παίρνοντας τον τίτλο, με τον Ιταλό και την Ducati να αρκούνται στη δεύτερη θέση. Περισσότερα για την σεζόν του 2024 μπορείτε να δείτε στο παρακάτω ντοκιμαντέρ The greatest stunt.

Το 2025 ο El Turco υπερασπίστηκε τον τίτλο του με επιτυχία, κάνοντας ένα εκπληκτικό δεύτερο μισό της σεζόν, προσπερνώντας τον Nicolo Bulega στην βαθμολογία και κάνοντας για δεύτερη σερί σεζόν, 13 συνεχόμενες νίκες! Αυτός λοιπόν είναι ο Toprak και για κλείσιμο δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον πατέρα του, τον Arif Razgatlioglu που τον έβαλε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς και ο ίδιος ήταν stunt rider. Το όνειρο του Arif ήταν να δει τον γιο του στο MotoGP. Ο Arif έφυγε από την ζωή σε τροχαίο δυστύχημα το 2017, όμως ο Toprak τα κατάφερε και από το 2026 θα συμμετέχει στον κορυφαίο θεσμό.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ TOPRAK: από την πρώτη νίκη έως τον ήρωα του WorldSBK

Toprak vs Rea

Είναι αυτονόητο ότι η μεγαλύτερη έλξη του Toprak είναι ο τρόπος που οδηγεί, προσελκύοντας πλήθος οπαδών από όλο τον κόσμο που έρχονται μόνο και μόνο για να δουν το εξαιρετικό φρενάρισμα και την μοναδική αποφασιστικότητά του. Μαζί με αυτό, έχει μια δυνατή προσωπικότητα, δεν φοβάται να προκαλέσει αντιδράσεις, να λέει αυτό που σκέφτεται και πάντα να ανταμοίβει τους φαν με θέαμα, κάτι που φυσικά τον κάνει αγαπητό στο κοινό. Μερικές από τις καλύτερες νίκες του ήταν επικές ανατροπές, όπως η πρώτη του νίκη εναντίον του Jonathan Rea το 2019 στο Magny-Cours στον Αγώνα 1, ενώ ένα από τα πιο αμφίρροπα βάθρα του WorldSBK κατακτήθηκε από τον Τούρκο αστέρα στο ντεμπούτο του με τη Yamaha το 2020 στο Phillip Island. Το 2021 είχε αμέτρητες κλασικές στιγμές, με δύο από αυτές να είναι η μάχη του Most με τον Scott Redding στον Αγώνα 1 και ο αγώνας που του χάρισε τον τίτλο στη Mandalika.

Toprak - Alvaro

Το 2022 έχασε τον τίτλο, ενώ η σεζόν του 2023 προσέφερε μερικές από τις καλύτερες μάχες εναντίον του Alvaro Bautista της Ducati, ακόμα κι αν έπρεπε να αρκεστεί στη δεύτερη θέση. Ο τίτλος του 2024 είχε πολλά αξιοσημείωτα στιγμιότυπα, ξεκινώντας από την πρώτη του νίκη με τη BMW στη Βαρκελώνη -και, για την ακρίβεια, τον αγώνα Tissot Superpole Race την επόμενη μέρα. Άλλα αξιοσημείωτα γεγονότα ήταν η 13η συνεχόμενη νίκη του, η πρώτη του νίκη μετά τον τραυματισμό του στο Estoril και οι ξεχωριστές στιγμές του πρώτου τίτλου της BMW στο Jerez.

Toprak

Μένει να δούμε αν ο Toprak δικαιώσει τις προσδοκίες των οπαδών του, καταφέρνοντας να παλέψει κάποια στιγμή για τις κορυφαίες θέσεις στο MotoGP, όπως έκανε στο WorldSBK. Για την ώρα όμως το στοίχημα δείχνει δύσκολο, τόσο γιατί ο Τούρκος πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό πακέτο μοτοσυκλέτας, με υψηλότερη ιπποδύναμη, φρένα που είναι "αλλού" και ανταγωνιστές τους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, ενώ παράλληλα με την εξέλιξή του θα εξελίσσεται και η νέα V4 μοτοσυκλέτα της Yamaha που στις πρώτες δοκιμές δεν έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις, με τον Quartararo να ασκεί σκαιώδη κριτική στη Yamaha.

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες