Trackhouse Racing Aprilia: Justin Marks “Απέχουμε αρκετά από το να δούμε Αμερικανό αναβάτη στο MotoGP”

Πολλά τα βήματα που πρέπει να γίνουν στις Η.Π.Α. μέσω της νέας περιφερειακής ομάδας της Aprilia, ώστε το MotoGP να αποκτήσει μεγαλύτερη δημοφιλία
motomag Trackhouse Racing Aprilia: Justin Marks “Απέχουμε αρκετά από το να δούμε Αμερικανό αναβάτη στο MotoGP”
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

14/12/2023

Ο ιδιοκτήτης της Trackhouse Racing Aprilia, Justin Marks έκανε γνωστό πως χρειάζεται και δεύτερος αγώνας στην Αμερική ώστε να προωθηθεί το εν λόγω άθλημα στην χώρα του ενώ δήλωσε πως για να υπάρξει παρουσία Αμερικανού αναβάτη στην κορυφαία κατηγορία χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια.

Μετά την αποχώρηση της RNF από δορυφορική ομάδα της Aprilia, τη θέση της πήρε έως το 2026 η Trackhouse Racing γνωστή από τη συμμετοχή της στο αμερικάνικο πρωτάθλημα αυτοκινήτων NASCAR. Η νεοσύστατη ομάδα μετά την ανακοίνωση πως μπαίνει στον κόσμο του MotoGP, αναζητά τρόπους ώστε να φέρει ξανά στο προσκήνιο το άθλημα στην Αμερική. Ο ιδιοκτήτης της Trackhouse Racing Aprilia, Justin Marks μιλώντας στο Speedweek.com ανέφερε: "Θέλουμε να φτιάξουμε μια ισχυρή δορυφορική ομάδα και να συνεργαστούμε στενά με το εργοστάσιο στην Ιταλία. Θεωρώ πως θα έχουμε μαζί μας κάποιους από τους ήδη υπάρχοντες χορηγούς. Η παρουσία μας στο NASCAR βοηθά τους συνεργάτες-χορηγούς μας όσον αφορά τη στρατηγική στον τομέα του μάρκετινγκ στη Βόρεια Αμερική. Εκεί έχουμε εταιρείες παγκόσμιου βεληνεκούς όπως τις Coca Cola και Anheuser Busch. Πλέον έχουμε την ευκαιρία να τους φέρουμε στο MotoGP.”

Trackhouse Racing Aprilia: Justin Marks “Απέχουμε αρκετά από το να δούμε Αμερικανό αναβάτη στο MotoGP”

Ο Marks έκανε δηλώσεις και για το θέμα της παρουσίας του MotoGP στην Αμερική: “Η παρουσία της Dorna στην Αμερική σε σχέση με το παρελθόν δεν είναι η ίδια. Κάποτε υπήρχαν τρία GP (Laguna Seca, Indianapolis και Texas) ενώ πλέον έχουμε ένα, το Circuit of the Americas (COTA). Αρκετοί θεατές επιθυμούν να δουν εκ νέου τοπικούς ήρωες όπως αυτούς που υπήρχαν κάποτε (Nicky Hayden, Colin Edwards, Ben Spies), ωστόσο η παρουσία ενός Αμερικάνου αναβάτη ως wildcard σε ένα GP και συγκεκριμένα της COTA δεν φτάνει. Θα ήταν το όνειρό μας μια μέρα να έχουμε έναν Αμερικανό αναβάτη στην ομάδα του MotoGP αλλά απέχουμε πολλά χρόνια από αυτόν τον στόχο μας. Μέχρι να φτάσουμε εκεί μπορούμε να συνεργαστούμε με αμερικανικούς χορηγούς αλλά και με προσωπικότητες οι οποίες έχουν καταγωγή από Αμερική ώστε να πουν την 'Αμερικανική Ιστορία'”.

Trackhouse Racing Aprilia: Justin Marks “Απέχουμε αρκετά από το να δούμε Αμερικανό αναβάτη στο MotoGP”

“Εμείς θέλουμε να συνεργαστούμε με την Dorna και τους υπεύθυνους του MotoGP για να προωθήσουμε το άθλημα στη Βόρεια Αμερική. Θέλουμε να φέρουμε περισσότερους θεατές στους αγώνες, αλλά ίσως χρειαζόμαστε ένα δεύτερο GP στην Αμερική. Υπάρχει η Laguna Seca ενώ ταυτόχρονα κατασκευάζεται μία νέα πίστα στο Tenesse όπου εδρεύει η Trackhouse Racing Aprilia, ωστόσο για αυτό θα αποφασίσει η Dorna.” Ο Marks ρωτήθηκε και για το αν θα μπορούσαν να βγουν νέοι Αμερικάνοι αναβάτες μέσα από την συνεργασία με την Aprilia δημιουργώντας για παράδειγμα μία ομάδα στη Moto2. Ο ίδιος είπε: “Αυτός είναι ένας τρόπος. Πρέπει πρώτα να μάθουμε πώς είναι η αμερικανική ''δεξαμενή ταλέντων” στην Αμερική και πως λειτουργεί εκεί. Μπορούμε να βοηθήσουμε στο να βγάλουμε Αμερικανούς αναβάτες μέσα από τα εθνικά πρωταθλήματα μας ώστε να βρεθούν αρχικά στη Moto3 και Moto2 και είναι κάτι που θα το κάνουμε σύντομα. Ορισμένοι κατασκευαστές έχουν νέους αναβάτες στις Moto3 και Moto2 οι οποίοι προέρχονται από ακαδημίες, όπως για παράδειγμα η VR46. Θα θέλαμε να βοηθήσουμε και να προσφέρουμε υποστήριξη, αλλά έχω ακόμη πολλά να μάθω όσον αφορά το επιχειρηματικό μοντέλο που υπάρχει στη Moto2 και Moto3. Προς το παρόν, η δημιουργία της ομάδας MotoGP έχει προτεραιότητα. Ο PC Rachidi, ο Jeremy Appleton, ο Wilco Zeeelenberg και εγώ έχουμε τα “χέρια μας γεμάτα” λόγω φόρτου εργασίας, αλλά είμαστε ανοικτοί στο να βοηθήσουμε στην προώθηση των αμερικανικών ταλέντων της μοτοσυκλέτας και να τους φέρουμε στην κορυφή.”

Trackhouse Racing Aprilia: Justin Marks “Απέχουμε αρκετά από το να δούμε Αμερικανό αναβάτη στο MotoGP”
Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!