Valentino Rossi για Marco Bezzecchi – Σε κακή ψυχολογική κατάσταση ο Ιταλός

Η Desmosedici GP23 η “πηγή του κακού” σύμφωνα με τον Γιατρό
Valentino Rossi για Marco Bezzecchi
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/8/2024

Ο Marco Bezzecchi επέλεξε να μείνει με την ομάδα του Valentino Rossi για την τρέχουσα σεζόν, ωστόσο δεν έχει εκμεταλλευτεί έως τώρα στο έπακρο τις δυνατότητες της Ducati Desmosedici GP23.

Από την επόμενη χρονιά ο Marco Bezzecchi (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) θα αποτελεί εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia Racing στο πλευρό του Jorge Martin (Prima Pramac Racing) με τον 25χρονο Ιταλό να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην αγωνιστική του καριέρα στην κορυφαία κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ταχύτητας.

Πέρσι, στη δεύτερη μόλις σεζόν του στο MotoGP ο Bezzecchi κατάφερε να φτάσει στην 3η θέση του πρωταθλήματος με την ομάδα του Valentino Rossi πετυχαίνοντας τρεις νίκες, ενώ ανέβηκε στο βάθρο επτά φορές συνολικά στη σέλα μάλιστα της Desmosedici του 2022.

Φέτος τα πράγματα δεν εξελίσσονται το ίδιο ρόδινα για τον αναβάτη που ξεπήδησε από την ακαδημία του Γιατρού. Παρά το γεγονός ότι έχει στα χέρια του την πιο ανταγωνιστική GP23 (θεωρητικά, και πάντα σε σύγκριση με την GP22), ο Ιταλός έχει μέχρι στιγμής μαζέψει 73 βαθμούς, χωρίς νίκη και μόλις ένα βάθρο, στον αγώνα της Ισπανίας, ενώ βρίσκεται στην 11η θέση της κατάταξης των αναβατών.

Valentino Rossi για Marco Bezzecchi

Με την ίδια μοτοσυκλέτα όμως αγωνίζεται φέτος και ο Marc Marquez (Gresini Racing) με τον Ισπανό να μην έχει καταφέρει επίσης φέτος κάποια νίκη, όμως σε αντιδιαστολή με τον "Bez" έχει ανέβει στο βάθρο τέσσερεις φορές, έχει βρει το χαμόγελό του και είναι 4ος στο πρωτάθλημα με 192 βαθμούς.

Κάπως έτσι ο Bezzecchi που ήθελε να κάνει μία ακόμη εντυπωσιακή σεζόν για να κερδίσει την εύνοια της Ducati και να υπογράψει με την εργοστασιακή της ομάδα έχασε το εργοστασιακό "τρένο", στο οποίο τελικά βρέθηκε ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, με τον 25χρονο Ιταλό να πηγαίνει στην Aprilia.

Τα αποτελέσματα του Bezzecchi, σε σύγκριση με αυτά του Marquez, είναι ίσως δύσκολο να εξηγηθούν και ευτυχώς υπάρχει ο Rossi που τον ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο και βιώνει την κατάστασή του καθημερινά. Σύμφωνα με τον "Γιατρό" τα αποτελέσματα του αναβάτη του οφείλονται στη μοτοσυκλέτα -ναι, στην ίδια μοτοσυκλέτα που οδηγεί και ο Marc.

Ο ιδιοκτήτης της Pertamina Enduro VR46 Racing Team ανέφερε ότι την ψυχολογία του Bezzecchi έχει επηρεάσει αρνητικά η Desmosedici GP23, η οποία είναι μια "πιο δύσκολη μοτοσυκλέτα" έναντι της GP22 αναφορικά με την εύρεση του ιδανικού setup. “Η έκδοση του 2023 της Ducati είναι λίγο περίπλοκη, περισσότερο γκρινιάρα”, με τη λέξη “grumpy” να είναι αυτή που χρησιμοποίησε ο Rossi για να την χαρακτηρίσει, εννοώντας μάλλον πως είναι πιο απαιτητική, πιο ιδιότροπη και κατά συνέπεια πιο δύσκολη. Πρόσθεσε επίσης πως η GP22 ήταν πέρσι καλύτερη από τη GP23 έως και ένα σημείο της σεζόν και αν είχε ο αναβάτης του ένα καλό Σαββατοκύριακο τότε μπορούσε να παλέψει για τη νίκη.

Ο Rossi τόνισε ότι θα προσπαθήσουν στην ομάδα του να κρατήσουν ψηλά το κίνητρο του Bezzecchi μέχρι και το τέλος της σεζόν ώστε να έρθουν καλύτερα αποτελέσματα. Όμως για την ώρα, μόνο ο Marc δείχνει ικανός να κάνει το κάτι παραπάνω με την GP23, αν και ακόμα κι εκείνος δεν δείχνει ικανός να ανταγωνιστεί τους τρεις κύριους αντιπάλους του (Bagnaia, Martin, Bastianini) που οδηγούν την πολύ καλύτερη GP24.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.