Ο αγώνας στο Phllip Island σηματοδότησε την τετρακοσιοστή φορά που ο Valentino Rossi στήθηκε στην σχάρα της εκκίνησης για να ξεκινήσει έναν ακόμη αγώνα στην πολύχρονη και άκρως εντυπωσιακή καριέρα του. Με την ευκαιρία δοθείσα, το επίσημο site των MotoGP και Matt Birt –συμβολικός και ο δημοσιογράφος μιας και ξεκίνησαν ταυτόχρονα την πορεία τους στα GP, ο καθένας από διαφορετικό πόστο- δημοσίευσαν μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης για το "φαινόμενο" Rossi, σε μια προσπάθεια σύνοψης μιας τόσο μεγάλης καριέρας. Μια ευκαιρία να γνωρίσουμε λίγο περισσότερο τον Valentino κυρίως ως προσωπικότητα και δευτερευόντως ως αναβάτη των MotoGP, αν και όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχωριστούν αυτά τα δύο πράγματα στον χαρακτήρα του Γιατρού.

Οι 400 αυτές εκκινήσεις, λοιπόν, είναι όπως ομολόγησε κι ο ίδιος ο Rossi ένα εντυπωσιακό νούμερο ακόμη και για τον ίδιο, λέγοντας ότι ουσιαστικά καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, απ' όταν ξεκίνησε σε ηλικία 10 ετών. Στην πραγματικότητα, όπως τόνισε κι ο Vale, οι αγώνες είναι πλέον η ζωή του. Αυτό το νούμερο καλύπτει μια μεγάλη περίοδο 23 ετών, που σίγουρα μέσα σ' αυτά έχουν αλλάξει δραματικά πάρα πολλά πράγματα. "Δυστυχώς, πολλά άλλαξαν προς το χειρότερο", όπως λέει ο ίδιος. "Παλιά μου άρεσε πολύ η ζωή μέσα στα paddock. Είχα πολλούς φίλου, μηχανικούς και αναβάτες από άλλες ομάδες, και η ατμόσφαιρα ήταν πιο χαλαρή και πιο ελεύθερη. Μπορούσαμε να κάνουμε μετατροπές στα σκούτερ που είχαμε για τα πιτς, κάναμε σούζες και πλάκες μεταξύ μας. Ήταν το δεύτερο σπίτι μου. Τώρα, η ζωή στα paddock έχει τελειώσει για μένα. Από τη στιγμή που θα βγω από τo τροχόσπιτό μου, όλα είναι πλέον δουλειά για μένα. Μέρος εκείνης της ατμόσφαιρας έχει μείνει λίγο μέσα στο box της ομάδας με τους μηχανικούς μου."

Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που εντοπίζει με εύστοχο σχόλιο ο Rossi, είναι αυτή που έχει επιφέρει το internet και η ψηφιακή πρόσβαση του κοινού: "Πριν από μια δεκαετία, αυτό που είχες πρωτίστως να κάνεις ήταν να οδηγείς την μοτοσυκλέτα και αν υπήρχε χρόνος ασχολιόσουν και λίγο με τα social media. Τώρα είναι εντελώς το αντίστροφο! Κυρίαρχα ασχολείσαι με όλες τις άλλες υποχρεώσεις και στο τέλος-τέλος οδηγείς και την μοτοσυκλέτα σου… Είναι όμως πιο εύκολο για του θεατές και τους φανατικούς του σπορ, καθώς τώρα μπορείς να παρακολουθήσεις τα πάντα από την αρχή του αγωνιστικού τριημέρου. Παλιά, αν ήσουν τυχερός, μπορούσες να δεις τον αγώνα της Κυριακής."

Οι αλλαγές όμως δεν επηρέασαν μόνο τους αγώνες, αλλά και τον ίδιο τον τρόπο ζωής του. Όταν έγινε διάσημος από την πρώτη του κιόλας χρονιά στα GP 125, έπρεπε να αλλάξει εντελώς την ίδια του τη ζωή. Η πρώτη πενταετία ήταν πραγματικά δύσκολη γι' αυτόν, καθώς έπρεπε να υποστεί αυτή την απότομη αύξηση της δημοτικότητάς του και να την διαχειριστεί σε μια ευαίσθητη ηλικία, αλλά στη συνέχεια προσαρμόστηκε και πλέον έχει συνηθίσει. Η αγάπη που εισπράττει από τον κόσμο είναι πραγματικά εντυπωσιακή και είναι μια σχέση που έχει εξελιχθεί όλα αυτά τα χρόνια, αλλά στην βάση της παραμένει ζεστή και δυνατή. "Αυτά που κατάφερα μέσα σ' αυτή την περίοδο", λέει ο Vale, "έχουν μείνει προφανώς βαθιά μέσα στο κοινό μου. Οι αλλαγές στις ομάδες, η αφοσίωσή μου για τη νίκη, η προσπάθειά μου, το 2015 που με έκαναν να χάσω το πρωτάθλημα, όλα αυτά είναι πράγματα που δεν έχουν ξεχάσει και τώρα που τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για μένα, απολαμβάνω απίστευτη υποστήριξη από τον κόσμο. Είναι σαν να έχει πάει η καριέρα μου σε άλλο επίπεδο, πέρα από αποτελέσματα και νίκες."

Μέσα σ' αυτή την μακρά περίοδο, οι συνθήκες των MotoGP άλλαξαν και αυτές με τη σειρά τους, κάνοντας τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα για τους αναβάτες. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το πώς ο ίδιος διαχειρίστηκε αυτή την εξέλιξη και πώς βλέπει τη νέα γενιά αναβατών: "Πρώτα απ' όλα πρέπει να αλλάξεις το στιλ σου για να πας στο όριο τις μοτοσυκλέτες, των οποίων οι δυνατότητες έχουν εκτοξευθεί σε σχέση με το παρελθόν. Έχουν εξελιχθεί τα ηλεκτρονικά, τα φρένα, τα πάντα και πρέπει να προσαρμόσεις το στιλ σου για να μπορέσεις να τα εκμεταλλευθείς όλα αυτά. Σε ό,τι αφορά τους αναβάτες… αυτοί ακολουθούν την εξέλιξη των ειδών! Τώρα ασκούνται περισσότερο, πάνε νωρίς για ύπνο, προσέχουν τι τρώνε, είναι πιο αποστειρωμένοι.

Εγώ προέρχομαι από μια γενιά αναβατών που έπιναν μπύρες και κάπνιζαν, οπότε είχα τελείως διαφορετική θεώρηση. Πλέον ο επαγγελματισμός έχει μπει παντού. Ακόμη και για την δίαιτά τους θα συμβουλευτούν γιατρούς και ειδικούς για να είναι τα πάντα μελετημένα στη λεπτομέρεια. Είναι βέβαια λογικό, γιατί σήμερα με το που θα ξεκινήσει ο αγώνας θα πρέπει να πηγαίνεις στο 100%. Παλιά πήγαινες λίγο πιο χαλαρά στην αρχή και μετά ακολουθούσες την στρατηγική σου. Τότε έτρεχες πιο εγκεφαλικά κι όχι τόσο σωματικά. Στην σημερινή εποχή η προετοιμασία παίζει τον σημαντικότερο ρόλο. Γι' αυτό και θα με δεις να κοιτάω τα δεδομένα στον υπολογιστή ένα εικοσάλεπτο πριν τον αγώνα, κάτι αδιανόητο για την προηγούμενη δεκαετία…"

Πέρα όμως από τις επιδόσεις του μέσα στην πίστα, ο Rossi έχει συμβάλλει και στην βελτίωση των αγώνων και μέσα από τον ρόλο του στην επιτροπή ασφαλείας των αναβατών. Όπως τονίζει κι ο ίδιος, από το 2003 που συμμετέχει σε αυτή, έχουν καταφέρει να αυξήσουν σημαντικά τα επίπεδα ασφάλειας τόσο μέσα στις πίστες όσο και στον εξοπλισμό των αναβατών. Είναι αδιανόητο, όπως λέει, να μην γίνονται τα πάντα για να για την ασφάλειά τους, όσα χρήματα κι αν χρειάζεται να δαπανηθούν.

Αυτές οι 400 εκκινήσεις από την άλλη μεριά, σηματοδοτούν κι ένα στάδιο ωρίμανσης για τον Rossi, κάτι που όπως δηλώνει φαίνεται και από τον τρόπο που χειρίζεται πλέον τις αποτυχίες. "Με τον καιρό μαθαίνεις να είσαι πιο ψύχραιμος και να μην θυμώνεις τόσο εύκολα. Μαθαίνεις να προχωράς στο επόμενο στάδιο, μετά το θυμό, αλλά γι' αυτό χρειάζεσαι εμπειρία."

Ο Rossi όμως, εκτός από αγωνιζόμενος έχει αναπτύξει κι άλλες δραστηριότητες γύρω από τους αγώνες, όπως η επιχειρηματική του δράση με την VR46, η ακαδημία για νέους αναβάτες στο ράντσο του, όπου έχει το ρόλο του μέντορα, αλλά και η ομάδα με την οποία συμμετέχει στην Moto2 και την Moto3. Όπως λέει ο ίδιος, ο λόγος που ξεκίνησε αυτές τις παράλληλες δραστηριότητες, είναι γιατί η ομάδα των ανθρώπων που έχει γύρω του διακατέχεται από το ίδιο πάθος για τους αγώνες και τις μοτοσυκλέτες. "Από αρκετά νωρίς καθίσαμε να σκεφτούμε για να βρούμε κάτι ώστε να παραμείνουμε μέσα στο "παιχνίδι" των αγώνων. Θέλαμε να είμαστε μέσα σ' αυτό ακόμη κι όταν σταματήσω να τρέχω. Από την άλλη μεριά, μου αρέσει να βοηθώ νέους αναβάτες. Βλέπετε οι Ισπανοί έχουν δουλέψει πολύ πάνω στο φυτώριο των αναβατών κι εμείς στην Ιταλία που έχουμε τόσα πολλά ταλέντα έπρεπε να κάνουμε κάτι. Βέβαια, στην περίπτωση του Morbidelli δεν περιμέναμε να είναι τόσο γρήγορος και τώρα έχουμε πρόβλημα γιατί μερικές φορές τερματίζει μπροστά από μένα!”, δήλωσε αστειευόμενος. Όταν όμως ρωτήθηκε για το ποιο είναι το μυστικό του για να παραμείνει ανταγωνιστικό όλα αυτά τα χρόνια, η απάντησή του ήταν απόλυτα σοβαρή και ξεκάθαρη: το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες.

Μέσα σε μια τόσο μεγάλη, χρονικά, καριέρα, είναι λογικό να έχει αναμνήσεις που άνετα θα μπορούσαν να αποτελούν ιστορικά αρχεία. Όμως, λίγα είναι εκείνα τα ορόσημα που κατέχουν περίοπτη θέση στο μυαλό του. Όπως για παράδειγμα η πρώτη του νίκη με Yamaha το 2004 στον αγώνα της Ν. Αφρικής, όπου εξέπληξε τους πάντες, αφού κανείς δεν περίμενε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο από τον πρώτο του κιόλας αγώνας με την ομάδα. Όπως είπε κι ο ίδιος, ήταν μια γενναία επιλογή που τον δικαίωσε απόλυτα, ενώ ο αγώνας που θα ήθελε να ξανατρέξει ήταν αυτός με το πεντακύλινδρο Honda στο Phillip Island το 2003, όταν κέρδισε τον αγώνα μετά από ποινή 10 (!) δευτερολέπτων που του είχε επιβληθεί, λόγω προσπεράσματος ενώ είχαν βγει οι κίτρινες σημαίες.

Σίγουρα, τα τελευταία χρόνια αποτελούν για τον Rossi ίσως την πιο δύσκολη φάση της καριέρας του, που για πολλούς έχει φτάσει πλέον στη δύση της. Από την άλλη όμως κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι ο Vale είναι πλέον συνώνυμο των GP και μέσα από την πορεία των 23 ετών κατάφερε να αναδυθεί πιο ψηλά ακόμη κι από το ίδιο το σπορ! Μπορεί τα ρεκόρ του να παραμείνουν μπορεί και να καταρριφθούν από τον Marquez, ή από έναν ακόμη πιο ταλαντούχο αναβάτη στο μέλλον. Αυτό έχει την μικρότερη ίσως σημασία, γιατί είτε ανήκει κάποιος στους φανατικούς οπαδούς του είτε στους λεγόμενους "haters", όλες οι απόψεις συγκλίνουν ότι η προσωπικότητα και η κληρονομιά του Γιατρού, είναι για τους αγώνες Grand Prix ένα πραγματικό δώρο.