Ξεκαθαρίζει για Luca Marini στα MotoGP

Το θέμα θα έχει λυθεί μέσα στην εβδομάδα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/10/2020

Ο ντόρος και οι φήμες οργιάζουν εδώ και καιρό, σχετικά με την μετακίνηση του Luca Marini από την Moto2 στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP. Πριν λίγες μέρες μάλιστα ο Valentino Rossi, ο ετεροθαλής αδερφός του Marini, είχε δηλώσει πως έχει κάνει συζητήσεις με την Ducati σχετικά με την μεταγραφή του αδερφού του στην ομάδα της Avintia.

Το όλο θέμα έχει ένα πολύ μεγάλο παρασκήνιο με αρκετές παραμέτρους, καθώς η ομάδα της Avintia βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, κάτι που παραδέχτηκε και ο Team Manager, ο πρώην αναβάτης των WSBK Ruben Xaus. O ιδιοκτήτης όμως της ομάδας, ο Raul Romero, είχε διαψεύσει τις φήμες που ήθελαν την Avintia να αποχωρεί στο τέλος της σεζόν από τα MotoGP, ενώ είχε δηλώσει πως θα τιμήσουν και το συμβόλαιο που έχουν για άλλον έναν χρόνο με τον Tito Rabat (η ομάδα έχει ήδη κλείσει ως δεύτερο αναβάτη τον Enea Bastanini).

Αυτό σήμαινε αυτομάτως ότι δεν υπήρχε χώρος για τον Luca Marini και την πρόταση που είχε κάνει στην Ducati ο Rossi προκειμένου να τον εντάξουν στην ομάδα της Avintia. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν εκ νέου οι φήμες ότι η VR46 έκανε πρόταση να αγοράσει τις θέσεις της Avintia στο grid για του χρόνου, αλλά κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα σημαντικά πολύπλοκο ζήτημα.

Αφενός ο Rossi θα έπρεπε να αγωνίζεται την επόμενη σεζόν κόντρα στην δική του ομάδα, αφού αυτός θα είναι αναβάτης της Petronas με Yamaha- και αφετέρου η ομάδα του θα έπρεπε να τρέχει με τα Ducati της Avintia. Η πολυπλοκότητα του όλου ζητήματος θα δημιουργούσε έναν γόρδιο δεσμό, αλλά όλα αυτά ξεκαθαρίστηκαν με τις πρόσφατες δηλώσεις του Rossi, την Παρασκευή πριν τον αγώνα της Γαλλίας. Ο Γιατρός είπε ότι δεν πρόκειται να μπει η VR46 την σεζόν του 2021 στα MotoGP, αλλά αυτό είναι ένα project για την σεζόν του 2022.

Αυτό έχει μια απόλυτα λογική βάση, καθώς το 2021 –όπως όλα δείχνουν- θα είναι η τελευταία χρονιά του Rossi ως αναβάτη για να επικεντρωθεί στο ρόλο του ιδιοκτήτη μιας ομάδας. Από την άλλη, με την ανακοίνωση για αποχώρηση του Andrea Migno του χρόνου από την ομάδα της VR46 στην Moto3 και την αναβάθμιση του Celestino Vietti στην Moto2 ως ομόσταυλος του Marco Bezzecchi, η ομάδα μένει χωρίς αναβάτες στην μικρή κατηγορία. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι απίθανο να εγκαταλείψει η VR46 την κατηγορία, για να επικεντρωθεί του χρόνου στην Moto2 και το 2022 στα MotoGP.

Σε ό,τι αφορά τον Marini, το πρόβλημα με το συμβόλαιο του Tito Rabat μπορεί να λυθεί από τον ίδιο τον Ισπανό αναβάτη, καθώς έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι σκέφτεται να εγκαταλείψει τους αγώνες λόγω των φτωχών επιδόσεών του. Αν συνυπολογίσουμε και τον πρόσφατο τραυματισμό του που αποκόμισε από την πτώση στο GP του Le Mans, τότε αυτό το σενάριο έρχεται ακόμη πιο κοντά στην πραγματικότητα. Έτσι, θα ανοίξει η πόρτα για τον Luca Marini στα MotoGP μέσω της Avintia –η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα διανύσει την τελευταία της σεζόν στην κατηγορία- ώστε το 2022 να συμμετέχει ως αναβάτης της VR46 με Team Manager και ιδιοκτήτη τον αδερφό του.

Το σίγουρο πάντως είναι πως όλα αυτά θα ξεκαθαρίσουν πολύ σύντομα, ίσως και μέσα στις επόμενες μέρες, για το αν θα έχουμε εκτός της οικογένειας Marquez και την οικογένεια Rossi στα MotoGP της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.