Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

MOTUL WSBK Portimao: 1-1 πτώσεις για Rea-Razgatlioglu! Η περίεργη στιγμή για τον αναβάτη της Yamaha [VIDEO]

Δυνατές μάχες στο Portimao
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2021

Χωρίς τα Pirelli SCX για λόγους ασφαλείας, ξεκίνησε η αγωνιστική δράση στην Πορτογαλία, σε μία από τις πιο όμορφες πίστες του κόσμου, με έντονη υψομετρική διαφορά και στην οποία πολλές φορές έχουμε οδηγήσει, ώστε να διακρίνουμε πόσο πραγματικά πιέζουν την κατάσταση στις προσπεράσεις καθώς οι κάμερες δεν μπορούν να αποτυπώσουν την κλίση του δρόμου σε όλο της το μεγαλείο. Ακόμη και στα φρένα για την πρώτη στροφή αυτή η πίστα απαιτεί από εσένα το μέγιστο, μιας και φρενάρεις σε κατηφόρα, χωρίς να φαίνεται πόσο έντονη είναι αυτή, όπως άλλωστε ο θεατής δύσκολα αντιλαμβάνεται πόσο απαιτητικές είναι η 3η και η 5η, το χάος που αντικρύζεις όταν κατηφορίζεις μετά την 8, την 10η που δεν την βλέπεις ποτέ και πρέπει να την κάνεις ευθεία την τελευταία στιγμή για να στρίψεις στην 11η και φυσικά την παρατεταμένη 14η και την τέρμα γκάζι, στρίβεις με όσα έχεις, 15η και τελευταία στροφή!

Είναι μία μαγική πίστα που πλέον απολαμβάνουν και τα MotoGP και που κάθε φορά δίνει δυνατούς αγώνες, όπως ακριβώς και στον τελευταίο των WSBK. Ο Rea δεν πέφτει συχνά, ακόμη κι εκτός πίστας να βγει, δύσκολα θα τον δεις να γράφει τούμπες στην αμμοπαγίδα. Η οριακή οδήγηση σε μία τέτοια πίστα όμως, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για διόρθωση όταν βρίσκεσαι στο όριο. Όσο μαγευτική πίστα είναι για να οδηγείς εκεί μέσα, άλλο τόσο απαιτητική είναι για κάθε αγώνα, κι αυτή βέβαια είναι και η ομορφιά της.

Με την πίστα να αγγίζει τους 45οC τα superbike μπήκαν για τον πρώτο τους αγώνα με τον Razgatlioglu να στρίβει πρώτος και να έχει εδώ -και εδώ- το προβάδισμα, ως αναβάτης ιδιαίτερα ικανός στα φρένα, μιας και το Portimao έχει σημεία με δυνατό φρενάρισμα. Κι στο πιο αργό σημείο της πίστας ο Rea κατάφερε να περάσει τον Razgatlioglu πριν εκείνος πάρει την θέση του πίσω στην πέμπτη στροφή που σου δίνει την δυνατότητα να έχεις διαφορετικές γραμμές χωρίς να θυσιάζεις μία πολύ δυνατή έξοδο. Όσο οι δύο εμπρός πάλευαν ανταλλάσσοντας μπογιές, ο Redding έκανε καλύτερο χρόνο και τελικά κατάφερε να τους περάσει με άλλους δύο R-R να ανταλλάσσουν ξανά θέσεις και με τον Rea να περνά δεύτερος κάνοντας κίνηση και για τον Redding.

Οι «R.R.R.» συνέχισαν έτσι αγκαλιασμένοι τον αγώνα και στον πέμπτο γύρο ο Rea έκανε λάθος καταλήγοντας τρίτος αλλά με επιθετική κίνηση πήρε την πρωτιά στην 13η στροφή. Αμέσως μετά όμως στην γρηγορότερη των στροφών, την τελευταία, έκανε και δεύτερο λάθος από το οποίο δεν γλιτώνει κανείς με τέτοιες ταχύτητες. Σημείωσε μία φοβερή πτώση από την οποία όμως σηκώθηκε περισσότερο εκνευρισμένος παρά τραυματισμένος.

Ο Razgatlioglu έμεινε έτσι μόνο με τον Redding μπροστά του και βαθμολογικά, μετά την πτώση του βασικού διεκδικητή του τίτλου, δεν είχε κανένα λόγο να πάρει το παραμικρό ρίσκο να περάσει τον Redding, πόσο μάλιστα όταν ο Haslam πίσω του, ούτε που τον έβλεπε από απόσταση τριών δευτερολέπτων. Οι Ducati μάλιστα πήγαιναν πολύ καλά εκείνη την στιγμή με τον Redding να γράφει ταχύτερο γύρο και τον Rinaldi πιο πίσω να παίρνει την θέση από τον Haslam. Αντέδρασε ο Haslam και ξανά κέρδισε την τελευταία θέση του βάθρου, αλλά μόνο για λίγο καθώς στην ευθεία τον πέρασαν σαν σταματημένο ο Baz, ο Rinaldi και ο Bautista, και όλοι μαζί μία αιωνιότητα πίσω από τους δύο πρώτους.

Στην μέση του αγώνα ο Redding έπαψε να έχει τον ίδιο ρυθμό και ο Razgatlioglu έμεινε ο μόνος στο 1,42. Και το ρίσκο να μην ήθελε να πάρει, που δεν ήθελε, τώρα απλά ο Redding ερχόταν προς αυτόν και δεν τον κυνηγούσε ο ίδιος. Το σενάριο να πάρει την νίκη, το έβλεπε πλέον εξαιρετικά πιθανό και στην επίθεση που έκανε στα φρένα, που άλλου, κέρδισε την θέση προσωρινά, πριν ο Redding απαντήσει κάνοντας εκείνος ταχύτερο χρόνο και πάρει την θέση του πίσω. Τώρα τα πράγματα άλλαζαν για τον Razgatlioglu που έβλεπε πως έπρεπε να δώσει μάχη, άρα και να ρισκάρει περισσότερο. Ήδη πίσω γινόταν χαμός με τον Locatelli να γίνεται η αιτία που αυτός και ο van der Mark πέφτουν, με τον van der Mark με το ζόρι να κρατιέται και να μην ανταλλάξουν κάτι περισσότερο από φιλοφρονήματα μέσα στην πίστα! Ο Redding πίεζε τον Razgatlioglu συνέχεια μέχρι που πέρασε εμπρός και τότε ο Razgatlioglu απάντησε με μία επιθετική κίνηση που έφερε τους αναβάτες σε επαφή. Από εδώ και πέρα φαίνεται πως είχε ξεχάσει το θέμα ρίσκου και στρατηγικής και απλά πήγαινε για την νίκη, ιδιαίτερα στον προτελευταίο γύρο που ο Redding προσπάθησε να περάσει στα φρένα αλλά επικράτησε ο Razgatlioglu ξεκινώντας τον τελευταίο γύρο μπροστά και παίρνοντας την νίκη. Πίσω ο Bautista θα την πατούσε όπως και ο Rea με τον Baz να ανεβαίνει έτσι στο βάθρο.

Η προσπέραση του Razgatlioglu στην πρώτη στροφή είχε μεγάλες πιθανότητες να μην πάει καλά, περισσότερες μάλιστα από αυτές που είχε να πετύχει και σας το υπογράφω. Η πίστα εκεί έχει τεράστιο runoff καθώς είναι ένα σημείο που πολλοί το κάνουν ευθεία, είτε στα φρένα της ευθείας, είτε σε μία τέτοια περίπτωση: Που σημαίνει πως ο Razgatlioglu πήρε ένα μεγάλο ρίσκο εκείνη την στιγμή, ένα ρίσκο που δεν χρειαζόταν. Αυτό δείχνει και για πιο λόγο οι μάχες με τον Rea είναι τόσο έντονες, καθώς εκείνη την στιγμή επικρατεί το συναίσθημα, κάτι που τόνισε ο Redding που θεώρησε πως πλέον ξεπερνούνται τα όρια και ιδιαίτερα το θέμα της τελικής προσπέρασης δεν του άρεσε καθόλου.

Για να ηρεμήσει από όλα αυτά και να δείξει και πόσο χαλαρός τύπος είναι, ο Razgatlioglu αποφάσισε να μιλήσει με πράξεις, πηγαίνοντας να καθαρίσει το πράσινο της πίστας με μία σκούπα, μαζί με το προσωπικό… άλλωστε, ποιος θα καθαρίσει καλύτερα το σπίτι σου από εσένα τον ίδιο;

Κατάταξη πρώτου αγώνα:

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Διαφ.

1

54

T. RAZGATLIOGLU

Yamaha YZF R1

 

2

45

S. REDDING

Ducati Panigale V4 R

0.691

3

11

L. BAZ

Ducati Panigale V4 R

10.628

4

21

M. RINALDI

Ducati Panigale V4 R

12.901

5

91

L. HASLAM

Honda CBR1000 RR-R

13.305

6

31

G. GERLOFF

Yamaha YZF R1

13.596

7

47

A. BASSANI

Ducati Panigale V4 R

26.961

8

36

L. MERCADO

Honda CBR1000 RR-R

28.826

9

50

E. LAVERTY

BMW M 1000 RR

29.654

10

23

C. PONSSON

Yamaha YZF R1

39.061

11

32

I. VINALES

Kawasaki ZX-10RR

39.703

12

76

S. CAVALIERI

Ducati Panigale V4 R

40.669

13

53

T. RABAT

Kawasaki ZX-10RR

41.275

14

3

K. NOZANE

Yamaha YZF R1

41.412

15

94

J. FOLGER

BMW M 1000 RR

52.815

16

84

L. CRESSON

Kawasaki ZX-10RR

52.894

 

Η Εκρηκτική αποχώρηση εμπρός φτερού και η πτώση

Με πολύ καλύτερη θερμοκρασία την Κυριακή ο αγώνας ήταν έτοιμος να ξεκινήσει σε ιδανικές συνθήκες που χάλασαν όμως από πρόβλημα στο σύστημα σήμανσης της πίστας και οδήγησαν σε επανεκκίνηση με λιγότερους γύρους. Ο Redding δεν περίμενε αυτή την φορά και έφυγε μπροστά με Locatelli και van den Mark πίσω του, σαν να κυνηγούν ο ένας τον άλλο μετά την χθεσινή τους κόντρα. Φυσικά αμέσως ο Razgatlioglu και ο Rea πέρασαν τον van der Mark και αμέσως μετά ο Rea πέρασε και τον Razgatlioglu και τον Locatelli στην δύσκολη για τέτοιες δουλειές, πρώτη στροφή. Ο Redding δεν είχε πολλές ελπίδες μετά από αυτό και στον 2ο κιόλας γύρο ο Rea ήταν πρώτος με τα υπόλοιπα “R” πίσω του. Το πόσο εύκολο είναι να γίνει το λάθος στην πρώτη το έδειξε ο ίδιος ο Razgatlioglu που δεν τα κατάφερε ακριβώς σε εκείνο το σημείο και στον 4ο γύρο καταλήγει τρίτος μετά από λάθος και πρώτος ο Redding για λίγο, γιατί η 5η στροφή που σε αφήνει να πάρεις διάφορες γραμμές φέρνει τον Rea και πάλι μπροστά, μετά από λίγο και ο Razgatlioglu πέρασε εμπρός.

Παραδόξως ο Locatelli δεν τα βλέπει όλα αυτά από μακριά και η τριάδα των R ακολουθείται από κοντά με τον van der Mark να είναι τώρα πιο πίσω. Στον 9ο γύρο ο Rea οδηγεί κάτω από το 1,42 τον αγώνα και ο Redding ακουμπά τον Razgatlioglu σε προσπάθεια προσπέρασης, ακριβώς όπως είχε κάνει εκείνος στην αναβάτη της Ducati μόλις την προηγούμενη ημέρα. Τώρα πλέον ο Locatelli δεν υπάρχει στο κάδρο και οι τρεις τους είναι και πάλι ένα αραιό γκρουπ μόνοι τους, όταν ο Razgatlioglu βγαίνει εκτός με τον πλέον ασυνήθιστο τρόπο. Φαίνεται πως κάποιος στον ουρανό κυκλοφορεί με T-Shirt Kawasaki, γιατί ξαφνικά το εμπρός φτερό του Razgatlioglu διαλύεται και ένα από τα κομμάτια καταλήξουν κάτω από τον εμπρός τροχό οδηγώντας σε άμεση πτώση, χωρίς καμία δυνατότητα αντίδρασης. Με τον Redding ένα δευτερόλεπτο πίσω, ο Rea δεν είχε πλέον αντίπαλο αλλά δεν κάθισε έτσι και άνοιξε την διαφορά πολύ περισσότερο.

Η στιγμή που ο Razgatlioglu πέφτει από αστοχία του εμπρός φτερού


Για την τελευταία θέση του βάθρου θα γινόταν και πάλι η μάχη, με τον Baz να παλεύει με τον Bautista και τον Locatelli να είναι ένα δευτερόλεπτο πλέον πίσω στην πέμπτη θέση. Η μάχη μεταξύ τους ήταν τόσο έντονη που έφερε δυνατές επαφές με μία από αυτές να αφήνει τον Bautista ξαπλωμένο σε μία πτώση που δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί γιατί η μάχη δεν θα έπρεπε να φτάσει σε αυτό το σημείο. Ο Baz πέρασε την γραμμή τερματισμού τρίτος με τεράστια διαφορά τόσο από τον Redding, όσο και από τον Locatelli αλλά χρειάστηκε χρόνο για να ανακηρυχθεί τρίτος, μέχρι οι κριτές να ερευνήσουν την μάχη με τον Bautista.

Επειδή ο Razgatlioglu έπεσε νωρίς σήμερα και δεν πρόλαβαν να παλέψουν όσο θα το ήθελαν, ο Rea αποφάσισε πως δεν πρέπει να πάνε σπίτια τους έτσι απλά και πήγε να βρει το πράσινο σημείο που καθάριζε ο Razgatlioglu με τις σκούπες για να κάνει ένα burnout μαυρίζοντας τον τόπο.

Όλα αυτά σημαίνουν πως μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος αυτοί οι δύο ή θα παίξουν ξύλο ή θα βγουν για μπύρες αγκαλιασμένοι… ίσως το πρώτο.

 

 

Κατάταξη δεύτερου αγώνα:

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Διαφ.

1

1

J. REA

Kawasaki ZX-10RR

 

2

45

S. REDDING

Ducati Panigale V4 R

5.425

3

11

L. BAZ

Ducati Panigale V4 R

8.905

4

55

A. LOCATELLI

Yamaha YZF R1

12.289

5

31

G. GERLOFF

Yamaha YZF R1

13.956

6

60

M. VAN DER MARK

BMW M 1000 RR

15.289

7

21

M. RINALDI

Ducati Panigale V4 R

20.639

8

91

L. HASLAM

Honda CBR1000 RR-R

20.933

9

47

A. BASSANI

Ducati Panigale V4 R

26.031

10

50

E. LAVERTY

BMW M 1000 RR

26.276

11

36

L. MERCADO

Honda CBR1000 RR-R

31.493

12

32

I. VINALES

Kawasaki ZX-10RR

41.117

13

3

K. NOZANE

Yamaha YZF R1

42.583

14

23

C. PONSSON

Yamaha YZF R1

48.074

15

94

J. FOLGER

BMW M 1000 RR

51.009

16

76

S. CAVALIERI

Ducati Panigale V4 R

57.467