Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK Philip Island 2020: Τρεις αγώνες, τρεις διαφορετικοί νικητές!

Η Αυστραλία τα είχε όλα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/3/2020

Ένα απίστευτο αγωνιστικό σαββατοκύριακο μας χάρισε η Αυστραλία, όπου το Phillip Island μετατράπηκε σε Κολοσσαίο και οι αναβάτες σε μονομάχους, προσφέροντας θέαμα που όμοιο του είχαμε καιρό να συναντήσουμε! Ο καυτός ήλιος της Αυστραλίας, δυσκόλευε τους αναβάτες όσο περνούσε η ώρα, με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να αυξάνεται και να απέχει πάρα πολύ απ’ το ιδανικό. Οι πτώσεις ξεκίνησαν από το πρωί, κατά τη διάρκεια του γύρου προθέρμανσης, πριν καν ξεκινήσουν οι αγώνες. Ο Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) προσπάθησε να μειώσει την ταχύτητα εισόδου στην κατηφορική Κ10 και κατά το οριακό φρενάρισμα έκανε endo.

Έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του, με αποτέλεσμα ο Laverty να πέσει άτσαλα και να χτυπήσει με δύναμη το κεφάλι του, παθαίνοντας διάσειση. Την ίδια μοίρα είχε και ο Garret Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team), με το ντεμπούτο του Αμερικανού στα Superbikes να απέχει πάρα πολύ απ’ το ιδανικό. Ο Gerloff πριν την είσοδο της Κ4 είχε ανοίξει τη γραμμή του και ο Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) το εκμεταλλεύτηκε, όμως ο Αμερικανός αναβάτης έκλεισε απότομα τη γραμμή και συγκρούστηκε πάνω στον αναβάτη της Kawasaki. Ο Cortese τιμωρήθηκε απ’ τη διοργάνωση και αντί για ένατος θα ξεκινούσε απ’ τη 12η θέση στον Sprint Race.

Tissot Superpole Race

Παραταγμένοι στο grid, τα βλέμματα των αναβατών είχαν πάρει φωτιά! Ο Sykes στην pole ήταν σχετικά χαλαρός, όμως το πρόσωπο του Rea θύμιζε αυτό ενός στυγνού δολοφόνου και όσο περίμενε να μείνουν μόνο οι αναβάτες το grid δεν χάρισε σε κανέναν ούτε ένα μειδίαμα. Ο Scott Redding ήταν απόλυτα προσηλωμένος στο στόχο του, παρότι είχε για umbrella girl τη κοπέλα του...

Από τον Haslam έβλεπε κανείς μια αύρα αυτοπεποίθησης πάνω στην Triple R της Honda και φέτος δείχνει πιο αποφασισμένος από ποτέ - ωστόσο τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελε! Πιο χαλαρή ήταν η ατμόσφαιρα γύρο απ’ τον Razgatlioglu που κέρδισε το πρώτο σκέλος, έχοντας δίπλα του τον συμπατριώτη του Can Ocnu που έκανε το ντεμπούτο του στα WorldSSP φέτος και τερμάτισε 10ος.

Με το που έσβησαν τα φώτα είδαμε για άλλη μια φορά τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) να επαναλαμβάνει το ίδιο πράγμα με χθες και να ηγείται του αγώνα στρίβοντας πρώτος, ενώ πιο πίσω οι αναβάτες της Honda είχαν μια αρκετά άσχημη εκκίνηση με έναν απ’ αυτούς να πατάει στα curb της Κ1. Μέχρι την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου, ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea, ενώ ο Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) έπεσε στην 10η στροφή της πίστας. Στο δεύτερο γύρο είδαμε τον Alvaro Bautista (HRC Teamνα πέφτει για δεύτερη φορά μέσα στο αγωνιστικό τριήμερο, όταν πήγε να στρίψει στην Κ6. Ο Ισπανός αναβάτης της Honda, θα παραδεχόταν αργότερα πως είναι μεγάλη πρόκληση για αυτόν το να μάθει να οδηγεί μια τετρακύλινδρη εν σειρά superbike και θα ευχαριστούσε τη Honda στις δηλώσεις του για την υπομονή και την υποστήριξη που του δείχνει.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) δεν ξεκίνησε ιδανικά, όμως κατάφερε γρήγορα-γρήγορα, σημειώνοντας τον ταχύτερο γύρο μάλιστα, να βρεθεί πίσω απ’ τον Τούρκο της Yamaha στη τρίτη θέση, προσπερνώντας τον Sykes. Το ίδιο έκανε και ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) στην Κ4 και με μια τσαμπουκαλεμένη κίνηση προσπέρασε απ’ την εσωτερική τον αναβάτη της BMW, αφήνοντάς τον πέμπτο. Από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Αυστραλία, ο Redding το μόνο που έκανε ήταν να προκαλεί ανοιχτά τον Rea, λέγοντας πως δεν θα συμμετείχε στο Motul WSBK αν δεν πίστευε πως θα μπορούσε να γίνει πρωταθλητής.

Ο αναβάτης της Ducati ξεκίνησε τον τρίτο γύρο του αγώνα, απ’ την τρίτη θέση και εκμεταλλευόμενος τη δύναμη της V4 ανέβασε το ρυθμό του στο πρώτο τμήμα της πίστας, προετοιμάζοντας μια κολοσσιαία επίθεση στον Razgatlioglu και τον “Κανίβαλο” Rea που είχε μπροστά του! Στην Κ4, με τον τσαμπουκά πυγμάχου, πήρε την εσωτερική, προσπέρασε εύκολα τον αναβάτη της Yamaha και ήρθε σε επαφή με τον Rea αναγκάζοντάς τον να ανοίξει τη γραμμή του! Ο “Κανίβαλος” με απίστευτη ψυχραιμία και το πνεύμα ενός αναβάτη που έχει πέντε τίτλους, απάντησε στην επίθεση του Rookie, χωρίς να τον αφήσει να πάρει τα ηνία του αγώνα!!

Μέχρι τη μέση του αγώνα, οι Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και Michael van der Mark (Pata Yamaha official WorldSBK Team) αύξησαν το ρυθμό τους και βρέθηκαν να μάχονται για τη τέταρτη θέση, με τον Sykes να είναι έκτος. Παράλληλα, ο Redding έμπλεξε σε έναν καβγά με τον Razgatlioglu για το ποιος θα επικρατήσει στη δεύτερη θέση, προσφέροντας άπλετο θέαμα στους φιλάθλους.

Η αγωνία κορυφώθηκε δύο γύρους πριν το τέλος με τον Razgatlioglu να προκαλεί τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki σε μια επική τιτανομαχία για το ποιος θα στεφθεί νικητής! Ωστόσο, ο Sprint Race δεν ήταν απ’ τις περιπτώσεις που η ζυγαριά θα έγερνε προς την πλευρά του Razgatlioglu, παρά τις εξαιρετικές του επιδόσεις. Ο Rea κατάφερε να κλείσει μια και καλή την πόρτα στον Razgatlioglu για το πρώτο σκαλί του βάθρου, όταν στις τελευταίες δυο στροφές κράτησε την εσωτερική γραμμή με αποτέλεσμα να βγει στην τελική ευθεία με μεγαλύτερη ταχύτητα και να κερδίσει τον αγώνα!! Ο Scott Redding είχε λυσσάξει ζητώντας απ’ την V4R το 110% και για λίγο θα μπορούσε να έκλεβε τη θέση του δεύτερου απ’ τον Razgatlioglu, όμως τερμάτισε πίσω του με διαφορά 0,005”.

Ο Alex Lowes ήρθε τέταρτος με δύο δέκατα να τον χωρίζουν απ’ τον πρώτο, ενώ από εκεί και έπειτα η διαφορά άρχισε να μεγαλώνει με τον van der mark να κλείνει τη δεκάδα απέχοντας 1,088” απ’ τον Rea. Ο Sykes ήρθε έκτος, έχοντας δώσει μερικές μονομαχίες με τον Baz που τερμάτισε πίσω του, ενώ ο Haslam τερμάτισε όγδοος και πιο απογοητευμένος απ’ ότι χθες. Η δεκάδα έκλεισε με τον Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) στην ένατη θέση και τον Maximillian Sheib (Orelac Racing VerdNatura) πίσω του.

Δεύτερο Σκέλος

Με τη σχάρα εκκίνησης να έχει ανακατευτεί αρκετά μετά τον Sprint Race, οι αναβάτες των Superbikes βρέθηκαν για τελευταία φορά για φέτος στο Phillip Island αντιμέτωποι μεταξύ τους. Ο υδράργυρος είχε ανέβει σημαντικά σε σχέση με το πρωί με αποτέλεσμα το δεύτερο σκέλος να εξελιχθεί σε έναν αγώνα στρατηγικής καθώς αυτός που θα έφτανε στους τελευταίους γύρους με τα ελαστικά του σε καλύτερη κατάσταση θα είχε το πλεονέκτημα.

Στην εκκίνηση είδαμε ένα πραγματικά φοβερό Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να στρίβει πρώτος και να παίρνει τα ηνία απ’ τον teammate του, Rea! Το ίδιο προσπάθησε να κάνει στον νικητή του Tissot Superpole Race και ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) στη δεύτερη στροφή, όμως ο Rea απάντησε άμεσα και τον ξαναπροσπέρασε. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου σκέλους, ο Rea έκανε έναν αγώνα τακτικής, προσπαθώντας να ελέγξει το ρυθμό της κούρσας και να μην υπερβάλλει καταπονώντας τα ελαστικά του.

Για το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου σκέλους υπήρχαν πάνω από δέκα αναβάτες που θα μπορούσαν να πάρουν τη νίκη, όπως ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) που μετά το πρώτο μισό του αγώνα τον είδαμε να περνά πρώτος, την ώρα που ο Lowes και ο Rea έδιναν τη δική τους μάχη για την επικράτηση. Ο Lowes ήρθε αρκετές φορές σε επαφή με διάφορους αναβάτες όπως τον Razgatlioglu, ο οποίος λόγω τεχνικών προβλημάτων αναγκάστηκε να αποσυρθεί άδοξα τρεις γύρους πριν το τέλος και τον van der Mark, όμως δεν τα παράτησε καθώς γνώριζε πως είχε τον ρυθμό να παλέψει για τη νίκη.

Η αγωνία κορυφώθηκε δύο γύρους πριν το τέλος, όπου ο Rea ακολουθώντας τον teammate του, προσπάθησε να επαναλάβει την ίδια κίνηση που έκανε στον Razgatlioglu στον Sprint Race και να του κλέψει τη νίκη στη τελευταία στροφή, όμως δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα να προλάβει οριακά να τερματίσει δεύτερος, αφού ο van der Mark πίσω του τον είχε προσπέρασει! “Προσπάθησα να πιέσω για τη νίκη, όμως τέσσερις γύρους πριν το τέλος τα ελαστικά δεν μου το επέτρεψαν,” είπε ο Rea. Ωστόσο, στην μεγάλη ευθεία, ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) που ήταν πίσω τους, εκμεταλλεύτηκε για άλλη μια φορά την εκρηκτική επιτάχυνση της V4R και προσπέρασε τον van der Mark, ανεβαίνοντας για τρίτη φορά στο τρίτο σκαλί του βάθρου. “Πιστεύω πως έχασα τη νίκη και στους τρεις αγώνες, επειδή δεν έχω καταφέρει να εξοικειωθώ ακόμη με τα ελαστικά της Pirelli, που υπόλοιποι αναβάτες έχουν μεγαλύτεροι εμπειρία με αυτά!” ανέφερε ο Redding.

Ένα απίστευτο αγώνα έδωσαν τόσο ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) όσο και ο Alvaro Bautista (HRC Team). Δεν είναι η πρώτη φορά για τον Davies που καταφέρνει να τερματίσει κλείνοντας την πεντάδα την ώρα που έχει ξεκινήσει από τις πιο πίσω θέσεις του grid, υπενθυμίζοντας και πάλι την αξία του στην Ducati. Ο Bautista ξεκινώντας απ’ τη 14η θέση κατάφερε να κερδίσει πολλές θέσεις και τερμάτισε έκτος χάρη στις δύσκολες συνθήκες της ασφάλτου, που ανάγκασε όλους τους αναβάτες να μην κάνουν έναν γρήγορο αγώνα. Αντιμετωπίζει προβλήματα με την πληροφόρηση του πιρουνιού και την επιτάχυνση της Triple R στην έξοδο των στροφών, όμως τα δεδομένα που έχει συλλέξει η ομάδα θα τους βοηθήσουν να βελτιωθούν.

Ο Maximilian Scheib (ORELAC Racing VerdNatura) συνέχισε να μας εντυπωσιάζει στο ντεμπούτο του στα superbikes, τερματίζοντας έβδομος, έχοντας τον Loris Baz πίσω του. Με την εγκατάλειψη του Razgatlioglu οι Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) και Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) κατάφεραν να τερματίσουν μέσα στη δεκάδα, στην ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Ο πρώτος από τους 13 γύρους μιας πολλά υποσχόμενης σεζόν τελείωσε, με τρεις διαφορετικούς νικητές, πολλές πτώσεις, εγκαταλείψεις, απίστευτο θέαμα και επικές μάχες! Η Dorna μπορεί να περιορίζει ήδη την Ducati μέσα απ’ τον κανονισμό του ορίου περιστροφής των κινητήρων, αλλά όπως φαίνεται έχει καταφέρει το στόχο της: να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον του πρωταθλήματος! Ο επόμενος αγώνας θα πραγματοποιηθεί στο Qatar στις 15 Μαρτίου… ή μήπως όχι; Έχει ήδη ανακοινωθεί πώς ο αγώνας των MotoGP στο Losail δεν θα πραγματοποιηθεί λόγω του κορωνοϊού, ενώ οι αναβάτες των Moto2 και Moto3 θα αγωνιστούν κανονικά στις 08 Μαρτίου. Προς το παρόν, δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση για το τι θα γίνει με τα Superbikes…

Ετικέτες