Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

WSBK 2η μέρα δοκιμών Portimao: Εντυπωσίασε ο Razgatlioglu!

Στην τελική ευθεία για το πρωτάθλημα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/1/2020

Ο καιρός ήταν με το μέρος των αναβατών κατά τη διάρκεια των δοκιμών στο Portimao με τα σύννεφα να παραμένουν μακριά απ’ την πίστα. Η θερμοκρασία της ασφάλτου όμως δεν ήταν ιδανική, κάτι που τόνισαν αρκετοί αναβάτες και επιβεβαιώθηκε από το γεγονός ότι χρειάστηκε πολλές φορές να βγουν οι κόκκινες σημαίες λόγω πτώσεων.

Όμως, αυτό δεν εμπόδισε τον Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) να σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο την ώρα που έψαχνε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του πιρουνιού και να προσαρμοστεί περισσότερο με την R1 του 2020. Παράλληλα η ομάδα του είχε και την R1 της προηγούμενης χρονιάς και ο Τούρκος αναβάτης κατάφερε να είναι εξίσου γρήγορος και με τις δύο. Από την άλλη μεριά του ίδιου box, o Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) μπορεί να μην είχε αντίστοιχους χρόνους και ρυθμό, όμως είχε πολλά πράγματα στα οποία έπρεπε να εστιάσει. Δοκίμασε και αυτός το νέο πιρούνι στη μοτοσυκλέτα του και διαφορετικό setup για το αμορτισέρ. τελικά κατάφερε με την ομάδα να στήσουν την R1 όπως ήθελαν και σημειώσαν μεγάλη πρόοδο στο Portimao. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του έμεινε ευχαριστημένος όταν οδήγησε τη μοτοσυκλέτα του με ελαστικά για τον αγώνα.

Για τη νέα R1 είπε πως είναι πολύ ευχαριστημένος διότι αισθάνεται πως είναι ταχύτερη και πιο δυνατή. “Στο Portimao και γενικότερα στις δοκιμές δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιος είναι ο ταχύτερος διότι όλοι οι αναβάτες και οι ομάδες δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα και το πραγματικό επίπεδο του ανταγωνισμού θα φανεί στο Philip Island” είπε ο van der Mark. Θεωρεί βασικούς αντιπάλους τους τον “Κανίβαλο” –όπως τον λένε οι Ιταλοί- Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), ο οποίος απουσίαζε απ’ τις δοκιμές, αφού η Kawasaki επέλεξε να πραγματοποιεί τις δικές της ιδιωτικές στην Catalunya. Ως βασικό αντίπαλο θεωρεί και τον teammate του Razgatlioglu, που έχει εντυπωσιάσει με την μέχρι τώρα πορεία του στη Yamaha.

Όπως έχουμε αναφέρει ο στόχος τους Scott Redding (Aruba.it Racing – Ducati) όταν ήρθε στο Portimao ήταν να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω ελαστικού, ενώ παράλληλα εστίασε και στη μείωση της φθοράς του. Την πρώτη μέρα ήταν στη κορυφή των χρονομετρήσεων και έτσι ξεκίνησε και τη δεύτερη ημέρα, μέχρι και 10 λεπτά πριν τη λήξη των δοκιμών όπου ο Razgatlioglu σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο, αφήνοντάς τον δεύτερο. Για τον Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ήταν δύο πολυάσχολες μέρες και η ομάδα του εστίασε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη ρύθμιση του πλαισίου της V4R, ενώ κάθε φορά που έμπαινε στην πίστα ήταν για να ελέγξει και να επιβεβαιώσει πως οι αλλαγές βελτίωναν τη συμπεριφορά της V4R και πως η ομάδα κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Απομένουν ακόμη αρκετά πράγματα να δοκιμάσουν στο Philip Island, αφού ο καιρός στη Jerez δεν βοήθησε καθόλου και δεν είχαν την πολυτέλεια του χρόνου για να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους. Συγκριτικά με πέρσι ο Davies βρίσκεται σε πολύ καλύτερη φυσική κατάσταση, χωρίς κάποιο τραυματισμό και έχει ήδη ένα χρόνο εμπειρίας πάνω στη σέλα της Ducati. Αυτό επιβεβαιώθηκε στο Portimao που ήταν 1,8 δευτερόλεπτα ταχύτερος απ’ ότι πέρσι. Για το μεγαλύτερο μέρος ήταν εκτός της δεκάδας των χρονομετρήσεων, όμως έφυγε απ’ το Portimao έχοντας ανέβει στην πέμπτη θέση.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) συνέχισε τις δοκιμές του χρησιμοποιώντας τόσο την R1 του 2020 όσο και της προηγούμενης χρονιάς. Εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του, αφού βρέθηκε στη τρίτη θέση του πίνακα και ήταν παράλληλα ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης, όμως το θέμα είναι να παραμείνει το ίδιο ανταγωνιστικός και στους αγώνες. Ο Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και ο ομόσταβλός του, Garret Gerloff βρέθηκαν εντός της δεκάδας, στην ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Το HRC Team συνέχισε με πυρετώδη ρυθμό τις προσπάθειές του να αποκωδικοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες της νέας Fireblade και να την προετοιμάσει όσο το δυνατόν καλύτερα για τη νέα σεζόν. Πριν μία εβδομάδα στη Jerez με τη βροχή να πέφτει straight through, οι επιδόσεις του Haslam είχαν εντυπωσιάσει τους πάντες καθώς την πρώτη μέρα ήταν στη κορυφή, ενώ τη δεύτερη τα δεδομένα του πίνακα των χρονομετρήσεων άλλαξαν τελείως με την είσοδο του πεντάστερου Rea στην στεγνή πλέον πίστα. Ωστόσο, αυτό που επιβεβαιώνει ότι η Triple R είναι μια πραγματική απειλή είναι πως ο Haslam στο Portimao ήρθε έκτος, με οκτώ δέκατα διαφορά απ’ τον Razgatlioglu και στις δηλώσεις του ανέφερε πως ακόμη εστιάζουν στις βασικές ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, χωρίς να έχουν εντρυφήσει ακόμη στα άδυτα της CBR1000RR-R. Στο Portimao ο Haslam ξεκίνησε τις δοκιμές με qualifying ελαστικά, ενώ τη δεύτερη μέρα με ελαστικά για τον αγώνα και έμεινε πολύ ευχαριστημένος τόσο με τον εαυτό του όσο και με την μοτοσυκλέτα της Honda.

Ο Bautista από την άλλη, πέρασε το μεγαλύτερο χρόνο μέσα στο box και όχι στην πίστα, δοκιμάζοντας με την ομάδα του νέα εξαρτήματα και ήρθε 15ος. Ο στόχος της Honda μέχρι τώρα είναι να συλλέξει έναν τεράστιο όγκο δεδομένων και να τον αναλύσει για να μπορέσει να εξελίξει τη μοτοσυκλέτα της προς τη σωστή κατεύθυνση. Η big-H κάνει πολύ προσεκτικά βήματα διότι θέλει να πάρει τον τίτλο του φετινού πρωταθλήματος. Οι δοκιμές στο Philip Island θα έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για τον Bautista καθώς περιμένει απ’ την Honda να κάνει όλα όσα ζήτησε σχετικά με τη μοτοσυκλέτα.

Οι αναβάτες της BMW Motorrad WorldSBK Team ήταν για το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας εντός της πεντάδας, με τον Sykes να συνεχίζει τη ρύθμιση του πιρουνιού της S1000RR, ενώ ο Laverty ολοκλήρωσε τις δοκιμές στην όγδοη θέση πίσω απ’ τον teammate του και χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα με τη μοτοσυκλέτα του, όπως τη πρώτη μέρα.

Ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) ήρθε 11ος και συνέχισε την προσπάθειά του να βελτιώσει τη συμπεριφορά της V4R, ενώ ο Leandro Mercado (Motocorsa Racing) ήταν πίσω του. Ο Xavi Fores (Kawaskai Puccetti Racing) ήταν 13ος μπροστά απ’ τον Sylvain Barrier (Brixx Performance), ενώ ο Sandro Cortese (Barni Racing Team) είχε μια πτώση στην Κ7 και ήρθε 16ος.

Τελείως αναπάντεχη ήταν η εμφάνιση του Leon Camier (Barni Racing Team), που τη δεύτερη μέρα μπήκε στην πίστα και ολοκλήρωσε μερικούς γύρους. Να θυμίσουμε πως ο αναβάτης είχε πέσει και είχε χτυπήσει στον ώμο κατά τη διάρκεια των δοκιμών στην Aragon, ενώ μέχρι τώρα η ομάδα είχε τον Sandro Cortese στη θέση του. Ωστόσο, ήταν παρών στο Portimao και αφότου έκανε μια συνεδρία με τον φυσικοθεραπευτή του, αισθάνθηκε αρκετά καλά για να οδηγήσει. Φυσικά, ο ρυθμός του ήταν πάρα πολύ αργός, καθώς πονάει ακόμη κατά το φρενάρισμα και την αλλαγή πορείας, όμως μπόρεσε να συλλέξει αρκετά δεδομένα για την ομάδα. Τόσο ο ίδιος όσο και η Barni Racing Team έχουν πολύ δουλειά μπροστά τους με τη ρύθμιση των ηλεκτρονικών βοηθημάτων και του ψεκασμού. Όπως είπε η διαφορά μεταξύ της V4R και της περσινής του μοτοσυκλέτας (CBR1000RR) είναι χαώδης σε όλους τους τομείς. Το πλαίσιο της V4R είναι πιο άκαμπτο και είναι πιο κοντά στα πρότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών, γεγονός που κάνει τη ρύθμιση του ψεκασμού και traction control ιδιαίτερα σημαντική, διότι η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτα είναι αρκετά απότομη. Παράλληλα έφερε και τη θέση οδήγησης στα μέτρα του.

Με την ολοκλήρωση των δοκιμών μπαίνουμε πρακτικά στην τελική ευθεία πριν το φετινό πρωτάθλημα ανοίξει την αυλαία του.

Οι έξι ταχύτεροι χρόνοι:

  1. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’40.804
  2. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.079
  3. Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) +0.190
  4. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.622
  5. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.795
  6. Leon Haslam (HRC Team) +0.851

 

Ετικέτες