Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK Laguna Seca: Η πρώτη νίκη του Davies!

Γεμάτη δράση η Laguna Seca
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/7/2019

Ο καιρός την τελευταία αγωνιστική μέρα στη Laguna Seca ήταν εξίσου καλός όπως και χθες με τη θερμοκρασία να κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα. Η εκκίνηση του Tissot Superpole Race ήταν άκρως δραματική με τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να χάνει την Pole απ’ τον πολύ δυνατό Ουαλό Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πριν την Adretti Hairpin, όπως λέγεται η πρώτη στροφή της πίστας. Στις πιο πίσω θέσεις επικράτησε ο χαμός με τον Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) να δέχεται την επίθεση του Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και του Τούρκου Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing). Ο εργοστασιακός αναβάτης της Kawasaki κατάφερε να προσπεράσει χωρίς δράματα τον Bautista, όμως δεν ίσχυσε το ίδιο και στην προσπέραση του Τούρκου αναβάτη.

Ο Bautista δεν είχε αντιληφθεί μέσα στο χάος κατά την είσοδό του στην Hairpin πως ο Razgatlioglu ήταν μπροστά του και έκλεινε τη γραμμή του, με αποτέλεσμα ο εμπρός τροχός της V4 R να έρθει σε επαφή με τον πίσω της ZX-10RR του Τούρκου. Απ’ την επαφή τους, μόνο ο Bautista έπεσε. Ο Ισπανός, συντετριμμένος από αυτή την εξέλιξη, μετρώντας την δεύτερη πτώση του μέσα στο Σαββατοκύριακο, έμεινε για λίγο στο έδαφος, αδυνατώντας να πιστέψει πως κι αυτός ο αγώνας είχε τελειώσει. Οι πτώσεις όμως δεν είχαν τελειώσει και στο Corkscrew, το σημείο της πίστας που περιλαμβάνει τη κατηφορική αριστερή επτά και την δεξιά οκτώ, θα ακολουθούσε μία εντυπωσιακή πτώση. Η κάμερα ίσα που πρόλαβε να πιάσει στα πλάνα της δύο μοτοσυκλέτες να μπλέκονται σε ένα κουβάρι στην είσοδο της επτά. Ο Delbianco (Althea Mia Racing Team) και ο Beach (Attack Performance Estenson Yamaha) ήταν οι αναβάτες που έπεσαν, όμως σε αντίθεση με τις μοτοσυκλέτες τους, που έγιναν κομμάτια, αυτοί έφυγαν απ’ τη σκηνή του ατυχήματος όρθιοι και χωρίς ιδιαίτερα τραύματα. Λόγω αυτού σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες και ο Sprint Race διακόπηκε στο δεύτερο γύρο.

 

Η δεύτερη εκκίνηση ήταν διαφορετική χωρίς τον Ουαλό να καταφέρνει να προσπεράσει τον Jonathan Rea. Από πίσω τους ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος μπορεί να μην είχε το ρυθμό για ανταγωνιστεί το ντουέτο, είχε όμως την εμπειρία και την ταχύτητα ώστε να μην απειληθεί ποτέ απ’ τους αναβάτες πίσω του. Έτσι, το ενδιαφέρον του αγώνα συγκεντρώθηκε στην κατάκτηση της τέταρτης θέσης αφού οι τρείς πρώτοι ήταν άπιστοι. Ο Haslam ήταν δυνατός και έδειχνε πως μπορούσε να αμυνθεί ενάντια του Razgatlioglu, που τον καταδίωκε. Όμως, ο Τούρκος είχε έναν κρυμμένο άσσο στο μανίκι του και στο Corkscrew κατάφερε με μια εξαιρετική κίνηση να προσπεράσει τον Haslam!

Ο Tissot Superpole Race έληξε με τον Rea να κατακτά την 80η νίκη του και συνάμα την 250ηπου έχει πάρει Βρετανός αναβάτης. Ο Chaz Davies, τερματίζοντας δεύτερος πρόσφερε πολύτιμους βαθμούς στην Ducati, που είδε για ακόμη μια φορά τον Bautista να πέφτει άδοξα στη Laguna Seca και τη βαθμολογική ψαλίδα με τον Rea να μεγαλώνει. Ο Tom Sykes τερμάτισε τρίτος και κατέκτησε μια θέση στο βάθρο που εξ αρχής έδειχνε πως του αξίζει. Τέταρτος, ο μη εργοστασιακός αναβάτης Razgatlioglu που άφησε πίσω του τον Leon Haslam να κλείσει την πεντάδα. Έκτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), ενώ έβδομος ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), ο οποίος από τον αγώνα της Jerez που ξεκίνησε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα έχει καταφέρει να μαζέψει 67 βαθμούς και να είναι πάνω απ’ τον Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) στον πίνακα της βαθμολογίας, έχοντας τη 13η θέση. Ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) τερμάτισε όγδοος, με τον Mercado (Orelac Racing VerdNatura) να είναι πίσω του και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) να κλείνει τη δεκάδα.

Δεύτερο σκέλος

Με τις μοτοσυκλέτες μετά τον Sprint Race να μην έχουν κρυώσει καλά-καλά, οι αναβάτες της κορυφαίας κατηγορίας του Motul WSBK, μπήκαν για τρίτη και τελευταία φορά φέτος στη Laguna Seca για έναν επικό αγώνα. Ο Alvaro Bautista (Arubat.IT Racing – Ducati) αφότου εξετάστηκε απ’ το ιατρικό προσωπικό της πίστας κρίθηκε ικανός για να συμμετέχει στο δεύτερο σκέλος κι έτσι βρέθηκε στη δέκατη θέση του grid.

Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και αυτή τη φορά ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) κατάφερε να επικρατήσει του Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και να ηγηθεί του αγώνα! Ο Ουαλός ήταν εκπληκτικός όλο το σαββατοκύριακο και με την απόφασή του στο πρώτο σκέλος να μην ξανάχρησιμοποιήσει το μαλακό ελαστικό μπροστά, ολοκλήρωσε το πακέτο που θα του έφερνε τη νίκη! Ο Rea έκανε μόνο μια προσπάθεια να συναγωνιστεί το ρυθμό του Ουαλού και δοκίμασε να του επιτεθεί στο δεύτερο γύρο στην πέμπτη στροφή, όμως από λάθος του άνοιξε τη γραμμή του και έδωσε την ευκαιρία στο Davies να ξεκολλήσει ακόμη περισσότερο και να εξαφανιστεί μπροστά.

Στον ίδιο γύρο είχαμε και την απόσυρση του Bautista απ’ τον αγώνα, καθώς η πτώση του στον Sprint Race δεν ήταν τόσο αθώα αφού χτύπησε τον ώμο του. Στην τρίτη θέση κατάφερε να ανέβει απ’ την εκκίνηση κιόλας ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αφήνοντας πίσω στις ύαινες Alex Lowes (Pata Yamaha worldSBK Team) και Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK), να κατασπαράξουν τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Στον τέταρτο γύρο είχαμε και την απόσυρση του Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) λόγω μηχανικής βλάβης της R1 του.

Στα μισά του αγώνα ο Lowes είχε καταφέρει να προσπεράσει τον Sykes, ο οποίος βρέθηκε να παλεύει σώμα με σώμα με τον Leon Haslam. Όμως ο Sykes παρέμεινε ακλόνητος στη θέση του και τερμάτισε τον αγώνα κλείνοντας την πεντάδα και έχοντας μπροστά του Lowes. Πίσω απ’ τον Leon Halsam στην έβδομη θέση τερμάτισε ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), ενώ όγδοος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Η δεκάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) και τον Rinaldi (BARNI Racing Team) που τερμάτισε δέκατος.

Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) κατέκτησε την πρώτη του νίκη για φέτος και παράλληλα έκλεισε τα στόματα όσων  ασκούσαν αρνητική κριτική, καθώς πρωταγωνίστησε στις μάχες για την κορυφαία θέση όλο το τριήμερο! Το παγκόσμιο πρωτάθλημα superbike αφήνει πίσω του την Laguna Seca, με τον Jonathan Rea να ηγείται κατά 81 βαθμούς του αντιπάλου του. Ο Bautista απ’ την άλλη παραμένει ιδιαίτερα προβληματισμένος με την πορεία του, αλλά όπως είπε και ο ίδιος οι ανατροπές είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πρωταθλήματος. Μπορεί στην αρχή ο Bautista να μας είχε δώσει την αίσθηση πως απλά ήρθε για να πάρει τη θέση του Rea, με τα σερί νικών να κινδυνεύουν να καταστήσουν βαρετό το πρωτάθλημα στερώντας μας μάχες, όμως τελικά το φετινό MOTUL WSBK εξελίχθηκε σε ένα απ' τα πιο ενδιαφέροντα των τελευταίων χρόνων!

Ετικέτες