Δοκιμές Motul WSBK–Phillip Island, Day 1: Ταχύτερος ο Razgatlioglu!

Βροχή, πτώσεις και κόκκινες σημαίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/2/2020

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν η αυλαία των Superbikes ανοίξει για άλλη μια φορά στο Philip Island, με τους αναβάτες να είναι ήδη εκεί και να πραγματοποιούν τις τελευταίες επίσημες δοκιμές. Το ερχόμενο σαββατοκύριακο θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα και τόσο οι ομάδες όσο και οι αναβάτες, δουλεύουν πυρετωδώς για να προετοιμαστούν καταλλήλως. Ο καιρός είχε τα “πάνω-κάτω” του, καθώς το πρωί ήταν ηλιόλουστος, ενώ προς το μεσημέρι ξεκίνησαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής, κάνοντας το έργο των αναβατών πιο δύσκολο. Απ’ το μενού δεν έλειπαν και οι πτώσεις χωρίς να υπάρξουν τραυματίες.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ξεκίνησε τις δοκιμές του από εκεί που είχε μείνει στο Portimao, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων. Παρότι φέτος είναι η πρώτη χρονιά του εικοσιτριάχρονου Τούρκου καβάλα στη σέλα της R1, έχει καταφέρει να εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του και θεωρείται πλέον ένα απ’ τα φαβορί της σεζόν. Αξιοποίησε το χρόνο του στο Phillip Island ψάχνοντας να βρει τον κατάλληλο συνδυασμό στις ρυθμίσεις της R1, ώστε η μοτοσυκλέτα του να αποδίδει το μέγιστο και παράλληλα να μην φθείρει τόσο γρήγορα τα ελαστικά της. Από την άλλη, ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ξεκίνησε δυναμικά το πρωί, όμως το απόγευμα δεν κατάφερε να βελτιώσει του χρόνους του με αποτέλεσμα να βρεθεί στην έβδομη θέση, με διαφορά 0,7” απ’ τον ομόσταβλό του.

Στις προηγούμενες επίσημες δοκιμές, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και η ομάδα του είχαν εστιάσει στη ρύθμιση του πλαισίου και των ηλεκτρονικών της S1000RR, ενώ τώρα επικεντρώθηκαν στην επαλήθευση όσων έχουν κάνει για να βεβαιωθούν πως κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Έμειναν πολύ ευχαριστημένοι, με τον Sykes να έρχεται δεύτερος με ελάχιστη διαφορά απ’ τον Razgatlioglu. Το grid έχει αλλάξει αρκετά φέτος με πολλούς αναβάτες να μεταπηδούν σε άλλες ομάδες και ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Laverty που φέτος θα αγωνιστεί με τα χρώματα της BMW. Ο Laverty δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, αλλά αξιοποίησε το χρόνο των δοκιμών πραγματοποιώντας μερικούς γύρους προσομοίωσης αγώνα, ενώ βρέθηκε στην όγδοη θέση.

Άλλος ένας αναβάτης που έχει καταφέρει να μας εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του, ο Loris Baz (Ten Kate Yamaha Racing), ήρθε τρίτος την πρώτη μέρα των δοκιμών με μόλις 0,015” να τον χωρίζουν απ’ τον Sykes και ήταν ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) στο παρελθόν έχει αποδείξει πόσο ανταγωνιστικός είναι στην Αυστραλία, όμως η τελευταία φορά που στέφθηκε νικητής εκεί ήταν το 2017. Πέρα από την αξιολόγηση των ελαστικών και τη συμπεριφορά τους, ο Rea επένδυσε το χρόνο του στο να βρει περισσότερα σημεία στην πίστα αλλά και τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για να κερδίσει φέτος τον αγώνα. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing WorldSBK Team) είχε μια πτώση στην Κ4 και βρέθηκε στην ένατη θέση των χρονομετρήσεων.

Ο Leon Haslam (Team HRC) έκλεισε την πεντάδα και ήταν ο ταχύτερος αναβάτης με Honda στο Phillip Island, που είναι η αγαπημένη του πίστα. Δέκα θέσεις πιο κάτω βρέθηκε ο Alvaro Bautista και τόσο οι αναβάτες όσο και η ομάδα έχουν ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους για φέτος. Πρέπει να αποκωδικοποιήσουν πλήρως την CBR1000RR-R για να είναι ανταγωνιστικοί και όσο περνούν οι μέρες τα περιθώρια στενεύουν.

Από την άλλη, ο Scott Redding (Aruba.it Racing – Ducati) δεν καλείται να λύσει τα ίδια προβλήματα με τους αναβάτες της Honda, παρότι είναι η πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα. Γνωρίζει αρκετά καλά την V4R, αφού πέρσι είχε κερδίσει τον τίτλο των BSB με αυτή. Ήρθε έκτος στις χρονομετρήσεις και πραγματοποίησε αρκετούς γύρους προσομοίωσης αγώνα. Αισθάνεται μεγάλη αυτοπεποίθηση, καθώς στο Phillip Island ήταν πολύ ανταγωνιστικός όταν συμμετείχε στη Moto2 και στα MotoGP. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) έκλεισε τη δεκάδα και ήταν ο πρώτος αναβάτης με διαφορά μεγαλύτερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον Razgatlioglu.

Ο Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) ήταν 11ος και επικεντρώθηκε στο να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την ZX-10RR, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) ήταν πίσω του με μικρή διαφορά. Πέρα απ’ τη βροχή που είχαμε το απόγευμα, η αυλαία της πρώτης μέρας των δοκιμών έπεσε 10 λεπτά νωρίτερα, λόγω της μηχανικής βλάβης που παρουσίασε η CBR1000RR-R του Takumi Takahashi (MIE Racing Althea Honda Team), γεμίζοντας με λάδια τις Κ3 και Κ4 της πίστας.

 
Οι συνδυασμένοι χρόνοι των 10 ταχύτερων αναβατών
  1. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1.’30.740
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.022
  3. Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) +0.037
  4. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.256
  5. Leon Haslam (Team HRC) +0.456
  6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.496
  7. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.700
  8. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.845
  9. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.925
  10. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) +1.373
Ετικέτες

Suzuki: Το GSX-R750 επιστρέφει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport!

Η ιδιωτική ομάδα Motozoo Racing αφήνει την MV Agusta για τα μάτια της Suzuki
suzuki
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/11/2026

Η Suzuki επιστρέφει το 2027 στην δεύτερη μεγαλύτερη κατηγορία του WSBK, τη Supersport, με την ιδιωτική ομάδα Motozoo, τον αναβάτη Mattia Casadei και μία παλιά γνώριμή μας, τη GSX-R750.

Την φετινή χρονιά η ομάδα Motozoo συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport με μοτοσυκλέτα MV Agusta F3 800 RR και τον Ιταλό αναβάτη Andrea Giombini. Ο Ιταλός τερμάτισε μόλις 24ος στη γενική κατάταξη με 13 βαθμούς, ενώ ήταν ο μόνος αναβάτης που αγωνίστηκε με MV Agusta και βαθμολογήθηκε.

Από την επόμενη σεζόν η Motozoo γυρνά σελίδα, αφού αλλάζει τόσο τον αναβάτη της, όσο και την αγωνιστική μοτοσυκλέτα της. Το 2027 λοιπόν, η ομάδα θα αγωνίζεται με Suzuki GSX-R750 και αναβάτη τον Ιταλό Mattia Casadei, που είχε κατακτήσει τον τίτλο στη MotoE το 2023.

suzuki

Η GSX-R750 δεν εισάγεται εδώ και αρκετά χρόνια στην χώρα μας, αλλά και την Ευρώπη γενικότερα, καθώς δεν έχει συμμορφωθεί με τα νέα πρότυπα των εκπομπών ρύπων, όμως σίγουρα πολλοί θα θυμάστε το εν λόγω μοντέλο που θεωρούταν μία εικοσαετία πριν, η χρυσή τομή μεταξύ των 600 και 1.000 κυβικών. Από τότε ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει και ακόμη και σήμερα αρκετές ομάδες την επιλέγουν σαν αγωνιστική τους μοτοσυκλέτα, όπως για παράδειγμα η Team Hammer που συμμετέχει με αναβάτη τον Tyler Scott στο MotoAmerica.

Μπορεί η Motozoo να είναι μία ιδιωτική ομάδα, όμως πρόκειται ουσιαστικά για την επιστροφή της Suzuki σε μία μεγάλη κατηγορία των κορυφαίων Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων. Τελευταία φορά που είδαμε την Suzuki στη συγκεκριμένη κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, ήταν το 2023 με την έκτακτη συμμετοχή του Rhys Irwin με την ομάδα Astro-JJR Suzuki, ενώ για πλήρη συμμετοχή πρέπει να ανατρέξουμε στη σεζόν του 2018 με αναβάτη τον Eemeli Lahti και την ομάδα Team Suzuki Stoneline-Mayer.

Η Suzuki ήταν από τις κορυφαίες ομάδες της κατηγορίας από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οδηγώντας τον Fabrizio Pirovano στον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Supersport το 1998 με τη GSX-R600 και τον Stephane Chambon στο πρωτάθλημα του 1999, κατά την πρώτη σεζόν της σειράς υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Supersport της FIM. Η εταιρεία πρόσθεσε επίσης έναν τίτλο κατασκευαστών το 2002, ενώ στην κορυφαία κατηγορία, ο Troy Corser κατέκτησε το πρωτάθλημα WSBK του 2005 με τη GSX-R1000. Η ιαπωνική εταιρεία έχει αποχωρήσει και από το MotoGP από το 2022, παρότι δυο χρόνια νωρίτερα ο Joan Mir είχε κατακτήσει τον τίτλο με τα χρώματά της.

Ο  Fabio Uccelli, διευθυντής της ομάδας Motozoo δήλωσε: “Για εμάς, αυτό είναι πολύ περισσότερο από μια απλή αλλαγή μοτοσυκλέτας. Είναι η αρχή ενός έργου στο οποίο πιστεύουμε ακράδαντα και είμαστε περήφανοι που έχουμε την ευκαιρία να επαναφέρουμε μια μάρκα όπως η Suzuki στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport. Γνωρίζουμε ότι μας περιμένει πολλή δουλειά, καθώς η ανάληψη ενός νέου εγχειρήματος απαιτεί ανάπτυξη και τεράστια αφοσίωση από ολόκληρη την ομάδα, αλλά ακριβώς αυτό είναι που κάνει αυτή την πρόκληση ακόμα πιο συναρπαστική.”

Ετικέτες