Δοκιμές Motul WSBK–Phillip Island, Day 1: Ταχύτερος ο Razgatlioglu!

Βροχή, πτώσεις και κόκκινες σημαίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/2/2020

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν η αυλαία των Superbikes ανοίξει για άλλη μια φορά στο Philip Island, με τους αναβάτες να είναι ήδη εκεί και να πραγματοποιούν τις τελευταίες επίσημες δοκιμές. Το ερχόμενο σαββατοκύριακο θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα και τόσο οι ομάδες όσο και οι αναβάτες, δουλεύουν πυρετωδώς για να προετοιμαστούν καταλλήλως. Ο καιρός είχε τα “πάνω-κάτω” του, καθώς το πρωί ήταν ηλιόλουστος, ενώ προς το μεσημέρι ξεκίνησαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής, κάνοντας το έργο των αναβατών πιο δύσκολο. Απ’ το μενού δεν έλειπαν και οι πτώσεις χωρίς να υπάρξουν τραυματίες.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ξεκίνησε τις δοκιμές του από εκεί που είχε μείνει στο Portimao, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων. Παρότι φέτος είναι η πρώτη χρονιά του εικοσιτριάχρονου Τούρκου καβάλα στη σέλα της R1, έχει καταφέρει να εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του και θεωρείται πλέον ένα απ’ τα φαβορί της σεζόν. Αξιοποίησε το χρόνο του στο Phillip Island ψάχνοντας να βρει τον κατάλληλο συνδυασμό στις ρυθμίσεις της R1, ώστε η μοτοσυκλέτα του να αποδίδει το μέγιστο και παράλληλα να μην φθείρει τόσο γρήγορα τα ελαστικά της. Από την άλλη, ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ξεκίνησε δυναμικά το πρωί, όμως το απόγευμα δεν κατάφερε να βελτιώσει του χρόνους του με αποτέλεσμα να βρεθεί στην έβδομη θέση, με διαφορά 0,7” απ’ τον ομόσταβλό του.

Στις προηγούμενες επίσημες δοκιμές, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και η ομάδα του είχαν εστιάσει στη ρύθμιση του πλαισίου και των ηλεκτρονικών της S1000RR, ενώ τώρα επικεντρώθηκαν στην επαλήθευση όσων έχουν κάνει για να βεβαιωθούν πως κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Έμειναν πολύ ευχαριστημένοι, με τον Sykes να έρχεται δεύτερος με ελάχιστη διαφορά απ’ τον Razgatlioglu. Το grid έχει αλλάξει αρκετά φέτος με πολλούς αναβάτες να μεταπηδούν σε άλλες ομάδες και ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Laverty που φέτος θα αγωνιστεί με τα χρώματα της BMW. Ο Laverty δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, αλλά αξιοποίησε το χρόνο των δοκιμών πραγματοποιώντας μερικούς γύρους προσομοίωσης αγώνα, ενώ βρέθηκε στην όγδοη θέση.

Άλλος ένας αναβάτης που έχει καταφέρει να μας εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του, ο Loris Baz (Ten Kate Yamaha Racing), ήρθε τρίτος την πρώτη μέρα των δοκιμών με μόλις 0,015” να τον χωρίζουν απ’ τον Sykes και ήταν ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) στο παρελθόν έχει αποδείξει πόσο ανταγωνιστικός είναι στην Αυστραλία, όμως η τελευταία φορά που στέφθηκε νικητής εκεί ήταν το 2017. Πέρα από την αξιολόγηση των ελαστικών και τη συμπεριφορά τους, ο Rea επένδυσε το χρόνο του στο να βρει περισσότερα σημεία στην πίστα αλλά και τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για να κερδίσει φέτος τον αγώνα. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing WorldSBK Team) είχε μια πτώση στην Κ4 και βρέθηκε στην ένατη θέση των χρονομετρήσεων.

Ο Leon Haslam (Team HRC) έκλεισε την πεντάδα και ήταν ο ταχύτερος αναβάτης με Honda στο Phillip Island, που είναι η αγαπημένη του πίστα. Δέκα θέσεις πιο κάτω βρέθηκε ο Alvaro Bautista και τόσο οι αναβάτες όσο και η ομάδα έχουν ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους για φέτος. Πρέπει να αποκωδικοποιήσουν πλήρως την CBR1000RR-R για να είναι ανταγωνιστικοί και όσο περνούν οι μέρες τα περιθώρια στενεύουν.

Από την άλλη, ο Scott Redding (Aruba.it RacingDucati) δεν καλείται να λύσει τα ίδια προβλήματα με τους αναβάτες της Honda, παρότι είναι η πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα. Γνωρίζει αρκετά καλά την V4R, αφού πέρσι είχε κερδίσει τον τίτλο των BSB με αυτή. Ήρθε έκτος στις χρονομετρήσεις και πραγματοποίησε αρκετούς γύρους προσομοίωσης αγώνα. Αισθάνεται μεγάλη αυτοπεποίθηση, καθώς στο Phillip Island ήταν πολύ ανταγωνιστικός όταν συμμετείχε στη Moto2 και στα MotoGP. Ο Chaz Davies (Aruba.it RacingDucati) έκλεισε τη δεκάδα και ήταν ο πρώτος αναβάτης με διαφορά μεγαλύτερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον Razgatlioglu.

Ο Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) ήταν 11ος και επικεντρώθηκε στο να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την ZX-10RR, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) ήταν πίσω του με μικρή διαφορά. Πέρα απ’ τη βροχή που είχαμε το απόγευμα, η αυλαία της πρώτης μέρας των δοκιμών έπεσε 10 λεπτά νωρίτερα, λόγω της μηχανικής βλάβης που παρουσίασε η CBR1000RR-R του Takumi Takahashi (MIE Racing Althea Honda Team), γεμίζοντας με λάδια τις Κ3 και Κ4 της πίστας.

 
Οι συνδυασμένοι χρόνοι των 10 ταχύτερων αναβατών
  1. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1.’30.740
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.022
  3. Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) +0.037
  4. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.256
  5. Leon Haslam (Team HRC) +0.456
  6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.496
  7. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.700
  8. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.845
  9. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.925
  10. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) +1.373
Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες