Η Pirelli αποχαιρετά το WSBK: Τέλος σε μια εποχή που έφερε πιο κοντά τα λάστιχα δρόμου και πίστας

Μετάβαση στη Michelin μετά από 22 χρόνια και 660 αγώνες με ελαστικά εμπορίου της Pirelli
Pirelli
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/10/2026

Από την πρώτη νίκη του James Toseland το 2004 μέχρι την εξέλιξη των σύγχρονων ελαστικών για χρήση σε πίστα και δρόμο, η Pirelli έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα στο WorldSBK ύστερα από 22 χρόνια ως αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών.

Όταν πέσει η καρό σημαία στον τελευταίο αγώνα της σεζόν του 2026 στο WorldSBK, στο δεύτερο σκέλος της μεγάλης κατηγορίας στη Jerez, θα ολοκληρωθεί μια ολόκληρη εποχή για το πρωτάθλημα. Η αποχώρηση της Pirelli έπειτα από 22 χρόνια και 660 αγώνες ως αποκλειστική προμηθεύτρια ελαστικών σηματοδοτεί το τέλος μιας συνεργασίας που επηρέασε όχι μόνο τους αγώνες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται και διατίθενται τα ελαστικά μοτοσυκλέτας.

Η επιλογή των κοινών ελαστικών για όλους τους αναβάτες άλλαξε τις ισορροπίες στον ανταγωνισμό και έστρεψε την εξέλιξη σε μια διαφορετική κατεύθυνση, με προϊόντα που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και οι αναβάτες εκτός αγώνων.

Η αρχή μιας διαφορετικής εποχής

Η εποχή της Pirelli ξεκίνησε το 2004, μετά από μια χρονιά απόλυτης κυριαρχίας της Ducati. Το 2003, οι μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας είχαν κερδίσει όλους τους αγώνες της σεζόν, κάτι που θα μπορούσε να επαναληφθεί και το 2026, αν και πρόκειται για εξαίρεση στην ιστορία του πρωταθλήματος.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το WorldSBK συνέχισε να προσφέρει ευκαιρίες σε διαφορετικούς κατασκευαστές να διεκδικούν νίκες και τίτλους. Με την καθιέρωση των κοινών ελαστικών, οι εργοστασιακές ομάδες δεν είχαν πλέον στη διάθεσή τους ειδικές λύσεις αποκλειστικά για εκείνες, ενώ κανένας κατασκευαστής δεν ήταν υποχρεωμένος να αγωνίζεται με ελαστικά που υστερούσαν έναντι του ανταγωνισμού.

Όλοι είχαν πρόσβαση στο ίδιο προϊόν και η διαφορά έπρεπε να προκύψει από τη σωστή επιλογή, τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας και την αξιοποίηση των διαθέσιμων δυνατοτήτων.

Η συνεργασία της Pirelli με το παγκόσμιο πρωτάθλημα δεν ήταν απροβλημάτιστη. Υπήρξαν αστοχίες και δύσκολες στιγμές, όπως συμβαίνει σε κάθε μακροχρόνιο εγχείρημα. Ωστόσο, στις 29 Φεβρουαρίου 2004, ο James Toseland έγινε ο πρώτος αναβάτης που κέρδισε αγώνα WorldSBK με κοινά για όλους ελαστικά.

Ήταν μια ιστορική στιγμή για το πρωτάθλημα, καθώς έδειξε στην πράξη ότι ένα σύστημα ενιαίου προμηθευτή μπορούσε να λειτουργήσει σε κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο.

Μια διαφορετική προσέγγιση στην εξέλιξη

Η καθιέρωση των κοινών ελαστικών αντιμετωπίστηκε αρχικά με επιφυλάξεις. Για χρόνια, η αντιπαράθεση μεταξύ κατασκευαστών ελαστικών αποτελούσε βασικό μέρος της εξέλιξης στους αγώνες, με κάθε εταιρεία να προσπαθεί να προσφέρει το πλεονέκτημα που θα έκρινε το αποτέλεσμα.

Η Pirelli, ωστόσο, επέλεξε να μεταφέρει την εξέλιξη σε διαφορετικό πεδίο. Αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην κατασκευή ειδικών αγωνιστικών ελαστικών για συγκεκριμένες ομάδες, έθεσε ως στόχο την εξέλιξη προϊόντων που θα μπορούσαν να αγοραστούν από το κοινό και να χρησιμοποιηθούν σε μοτοσυκλέτες παραγωγής.

Pirelli

Η λογική ήταν σαφής: το WorldSBK θα λειτουργούσε ως πεδίο εξέλιξης ελαστικών με άμεση εφαρμογή στην αγορά. Η αγωνιστική εμπειρία θα περνούσε στα προϊόντα που μπορούσε να αγοράσει ένας ιδιώτης αναβάτης.

Από τον ανταγωνισμό των ελαστικών, στην εξέλιξη προϊόντων

Παρά τον αρχικό σκεπτικισμό, η φιλοσοφία των κοινών ελαστικών υιοθετήθηκε σταδιακά από σχεδόν όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα μηχανοκίνητου αθλητισμού. Από τα MotoGP μέχρι τη Formula 1, η χρήση ενιαίου προμηθευτή έγινε κοινή πρακτική σε πολλές κορυφαίες διοργανώσεις.

Για την Pirelli, αυτό δεν σήμαινε το τέλος της εξέλιξης, αλλά την αλλαγή του στόχου της. Η τεχνολογική αντιπαράθεση μεταφέρθηκε από την αποκλειστική υποστήριξη διαφορετικών ομάδων στη συνεχή βελτίωση των ελαστικών που ήταν διαθέσιμα για ευρύτερη χρήση.

Ελαστικά αγώνων, από το WSBK στις μοτοσυκλέτες μας

Η βασική επιδίωξη της Pirelli στο WorldSBK ήταν να προσφέρει ελαστικά παραγωγής για μοτοσυκλέτες παραγωγής.

Οι αναβάτες μπορούσαν να αγοράσουν τα ίδια ελαστικά που χρησιμοποιούσαν οι συμμετέχοντες στο πρωτάθλημα. Αυτό ίσχυε τόσο για τα ελαστικά με εγχάρακτο πέλμα των WorldSSP όσο και για τα slick ελαστικά των WorldSBK.

Έτσι, ένας αναβάτης που ήθελε να οδηγήσει σε trackday μπορούσε να επιλέξει το ίδιο προϊόν που χρησιμοποιούσαν οι κορυφαίοι αναβάτες του πρωταθλήματος, χωρίς να χρειάζεται να αναζητήσει μια ειδική αγωνιστική έκδοση διαθέσιμη μόνο σε εργοστασιακές ομάδες.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση συνέδεσε άμεσα την αγωνιστική δραστηριότητα με την εμπορική αγορά και αποτέλεσε βασικό στοιχείο της ταυτότητας της Pirelli στο WorldSBK.

Συνεχής εξέλιξη και αλλαγές στους αγώνες

Η θέση του αποκλειστικού προμηθευτή είχε προφανή εμπορικά οφέλη για την Pirelli, αλλά έδωσε και στο πρωτάθλημα μια σταθερή βάση για τη συνεχή εξέλιξη των ελαστικών.

Με την πάροδο των ετών, άλλαξαν οι γόμες, τα προφίλ και οι διαστάσεις, ακολουθώντας τις ανάγκες των ολοένα ταχύτερων μοτοσυκλετών και τις απαιτήσεις των διαφορετικών πιστών. Παράλληλα, μεταβλήθηκε και η προσέγγιση στους αγώνες.

Τα ειδικά ελαστικά Superpole, σχεδιασμένα για έναν μόνο γρήγορο γύρο, άρχισαν σταδιακά να αποσύρονται. Όταν το WorldSBK εισήγαγε τον αγώνα Tissot Superpole Race, διάρκειας 10 γύρων, η Pirelli εξέλιξε ένα ειδικό ελαστικό για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις.

Η εξέλιξη, επομένως, δεν αφορούσε μόνο τους χρόνους στον γύρο, αλλά και τη δυνατότητα των ελαστικών να ανταποκρίνονται σε διαφορετικές αγωνιστικές συνθήκες.

Την σκυτάλη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbike παραλαμβάνει η Michelin από το 2027 ως αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών.

 

Motul WSBK: Ο Danilo Petrucci ανακοίνωσε το διαζύγιο με τη BMW! [Video]

Στη Magny-Cours ο Ιταλός επιβεβαίωσε πως η σχέση του με τους Γερμανούς δεν πήγε όπως την περίμενε
danilo-petrucci
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ήταν λίγο-πολύ κοινό μυστικό πως ο Danilo Petrucci δεν θα περνούσε δεύτερο χρόνο με τη BMW Motorrad, παρότι επισήμως ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο – όχι ως τώρα τουλάχιστον. Πριν λίγες μέρες επισημοποιήθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Miguel Oliveira, ωστόσο η δεύτερη M 1000 RR ξαναγίνεται διαθέσιμη για το 2027, καθώς ο Petrucci αποχαιρετά τη γερμανική εταιρεία.

Το περίεργο είναι πως η ανακοίνωση δεν έγινε από την ομάδα ή το εργοστάσιο, αλλά από τον ίδιο τον αναβάτη και μάλιστα σε συνέντευξη που ανήκει στο τυπικό πρόγραμμα ενός αγωνιστικού τριημέρου WSBK. Ούτε διοργανώθηκε επί τούτου συνέντευξη Τύπου, ούτε εκδόθηκε κάποιο επίσημο ανακοινωθέν, απλά ο Petrucci στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έριξε την είδηση:

“Αποφασίσαμε από κοινού με τη BMW να μη συνεχίσουμε μαζί στο WSBK του χρόνου. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε μαζί, σε κάποιο άλλο πόστο ή άλλο πρωτάθλημα, μα είναι ακόμη πολύ νωρίς. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως δεν θα συνεχίσουμε μαζί, ήταν μια αμοιβαία απόφαση. Και οι δύο πλευρές δώσαμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και αυτό μας οδήγησε στο να αποφασίσουμε πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.

“Τώρα είναι καιρός για σκέψη. Ειδικά φέτος ξόδεψα πολλή ενέργεια και θυσίασα πολλά, για να εισπράξω μόνο μερικά καλά αποτελέσματα, πολλές πτώσεις και έναν μεγάλο τραυματισμό. Ήταν δύσκολο να το χωνέψω.

“Θέλω να δώσω προτεραιότητα στη BMW γιατί με βοήθησαν πολύ και θέλω να καταλάβω ποιο είναι το πρόγραμμά τους. Είναι δύσκολο να μην αγωνίζομαι εδώ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον.”

Λίγη ώρα πριν είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Oliveira, ο οποίος εξηγούσε πως η μοτοσυκλέτα τους δεν δούλευε για κανέναν από τους δύο στη Magny-Cours, εξ ου και τα κακά αποτελέσματα που αμφότεροι πέτυχαν. Ο Πορτογάλος δικαίωσε μάλιστα τις γκρίνιες του Petrucci λέγοντας πως, “πρόκειται για μια καταστροφή, αυτή η BMW δεν δουλεύει ούτε για μένα ούτε για τον Petrucci. Και οι δύο παραπονιόμαστε για τα ίδια προβλήματα. Αυτό το σαββατοκύριακο δεν είχαμε ούτε ρυθμό, ούτε ταχύτητα πουθενά, από τις δοκιμές ως τους αγώνες. Όσο πιο ‘Stop & Go’ είναι η πίστα, τόσο χειρότερα είναι. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο βήμα προόδου”.

Ο Petrucci αναγνωρίζει πως με την ίδια μοτοσυκλέτα πέρυσι ο Toprak Razgatlioglu έκανε θαύματα: “Ο Toprak είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχω συναντήσει, με ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Ήταν ικανός να βγάλει το μέγιστο από τη μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να φρενάρει όσο πιο αργά γίνεται σε κάθε στροφή, αλλά αν δεν έχεις το ίδιο χάρισμα είσαι τελειωμένος. Είναι σαν να προσπαθείς να οδηγείς διαρκώς στο 110%, κάθε γύρος πρέπει να μοιάζει με τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνεται για 20 απανωτούς γύρους.

“Εμείς, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, η μοτοσυκλέτα δεν θέλει να στρίψει. Αν φρενάρεις δέκα μέτρα πριν το σωστό σημείο χάνεις δύο δέκατα. Αν φρενάρεις εκεί που πρέπει είσαι ένα δευτερόλεπτο πιο αργός. Σε αυτήν την κατάσταση έχουμε κολλήσει, όταν προσπαθούμε να πιέσουμε παραπάνω δεν το δέχεται η μοτοσυκλέτα.”

"Είναι δύσκολο να αποδεχτώ αυτήν την κατάσταση. Είμαι σχεδόν 36 ετών. Το να τραυματίζεσαι παλεύοντας για τη 13η θέση είναι κάτι που στα 20 σου δεν το πολυσκέφτεσαι, αλλά στα 36 αρχίζω να σκέφτομαι πως που αρέσουν τα κόκκαλά μου, τα πόδια μου, οι ώμοι μου. Προσπαθώ πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, μα δεν είναι αρκετό. Συχνά ακούς τέτοιες γκρίνιες από αναβάτες, να μιλούν για τα λάστιχα, την ομάδα, την εκκίνηση, τον αναβάτη που σε έκλεισε, μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες μα εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρος και η καλύτερη αξία μου είναι και η χειρότερη: το να λες την αλήθεια δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή."

Και από αυτήν την τελευταία ατάκα, μάλλον αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που ράγισε το γυαλί στη σχέση του Petrucci με τη BMW Motorrad.