Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ

Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την Ducati Panigale V4 R
motomag Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/11/2023

Ο Rea ο οποίος εδώ και μερικές εβδομάδες αποτελεί τον νέο αναβάτη της Pata Yamaha Prometeon WSBK, στην EICMA εξέφρασε τις ανησυχίες του για τον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους ενώ ταυτόχρονα ανέφερε πως η διαφορά κόστους που υπάρχει μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής που χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του θεσμού πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο από την διοργανώτρια αρχή.

O Ιρλανδός πολυπρωταθλητής αναφερόμενος στον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους αναβάτη/μοτοσυκλέτας που κυρίως πλήττει τον Alvaro Bautista, με τον Ισπανό να πρέπει να προσθέσει 7 κιλά στην Panigale V4 R δήλωσε: “Ο Alvaro έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση και με την Ducati θα βρουν μια λύση για να παραμείνουν μπροστά.” Όμως ο Rea έβαλε και ένα ακόμα ζήτημα στην έκθεση του Μιλάνου, εκφράζοντας τις ανησυχίες του σχετικά με τη διαφορά κόστους μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. “Αποτελεί πρόβλημα που υπάρχουν μοτοσυκλέτες οι οποίες κοστίζουν 50.000 ευρώ και αγωνίζονται ενάντια σε άλλες που κοστίζουν 20.000. Η Dorna σε συνεργασία με την διοργανώτρια αρχή του WSBK πρέπει να βρει μία λύση σε αυτό το ζήτημα ώστε να μειωθεί η ψαλίδα.”

WSBK

Φυσικά οι δηλώσεις του Rea φωτογραφίζουν την Ducati Panigale V4 R (αλλά και την νέα BMW M1000RR που ξεπερνά τα 30.000€) καθώς αυτή είναι η μοτοσυκλέτα που όλοι θέλουν να κερδίσουν στο WSBK, ωστόσο όταν ρωτήθηκε γιατί η Yamaha δεν βγάζει και αυτή στην παραγωγή μία ανάλογη έκδοση δεν είχε να δώσει κάποια απάντηση... Πριν εφαρμοστεί στο WSBK ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης, η Honda έτρεχε με τα RC-30/RC-45 που κόστιζαν όσο δύο Fireblabe, η Yamaha με τα OW-01 και R7 που επίσης είχαν αστρονομικές τιμές και η Kawasaki με τα περιορισμένης παραγωγής και εξίσου πανάκριβα ZXR750RR. Επίσης τότε οι κανονισμοί ήταν πολύ πιο χαλαροί ως προς τις μηχανολογικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να μην έχουν ούτε μια βίδα ίδια με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης ήρθε από την κατηγορία Superstock 1000, σε μια εποχή όπου στα WSBK είχαν σοβαρές εργοστασιακές ομάδες μόνο η Aprilia και αργότερα η Kawasaki, με σαφή στόχο να κάνουν φτηνότερους τους αγώνες για τις εταιρείες που ξόδευαν ήδη τεράστια ποσά για τα MotoGP, όπως και έγινε. Μόνο που όταν ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, αυτομάτως εκτοξεύεται και το κόστος, διότι στους αγώνες πάντα κερδίζει στο τέλος όποιος δίνει τα περισσότερα λεφτά για R&D, τα περισσότερα λεφτά για δοκιμές, τα περισσότερα λεφτά για καλούς μηχανικούς, τα περισσότερα λεφτά για καλούς αναβάτες... Κι όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί, τόσο πιο ακριβή γίνεται στο τέλος μια κατηγορία, διότι όλοι ψάχνουν την διαφορά στις λεπτομέρειες. Αυτό έγινε και στα WSBK τώρα. Έφτιαξαν κανονισμούς που επιτρέπουν ελάχιστες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, οπότε και οι κατασκευαστές δημιούργησαν μοντέλα παραγωγής με αγωνιστική τεχνολογία, τα οποία είναι φυσικά πανάκριβα. Ο Rea λοιπόν, έρχεται και να πει αυτό που λένε όλοι όταν η αγαπημένη τους εταιρεία δυσκολεύεται στους αγώνες (επειδή δεν χώνει τα λεφτά που χώνουν οι πρώτοι...) και ήταν η αιτία που πήγε άπατη η κατηγορία Superstock 1000. Λέει λοιπόν να γίνουν οι μοτοσυκλέτες όσο πιο "normal" γίνεται για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των αναβατών. Μόνο που στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να δει αγώνες με μοτοσυκλέτες που μπορεί να δει και στην καφετέρια της πόλης του. Θέλει να βλέπει εξωτικές μοτοσυκλέτες στους αγώνες! Θέλει δίχρονα V4 να εκτοξεύουν τους αναβάτες στο διάστημα, θέλει τετράχρονα να στροφάρουν στις 20.000 με φτερά και τουρμπίνες... Αν ήθελε normal μοτοσυκλέτες τότε τα Superstock 1000 θα ήταν τώρα ο βασιλιάς των αγώνων και όχι τα MotoGP... Έστω η Moto2 που έχουν όλοι τον ίδιο κινητήρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να απέχουμε αρκετούς μήνες από το ξεκίνημα της νέας σεζόν στο WSBK, ωστόσο τα παιχνίδια τακτικής και ψυχολογίας έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.

Χάνει και το Misano o Eugene Laverty

Ο Lorenzo Zanetti στη θέση του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/6/2019

Ο τραυματισμός του Eugene Laverty κατά τη διάρκεια των δοκιμαστών στην Imola, δεν λέει να γίνει μια πικρή ανάμνηση. Ο Ιρλανδός αναβάτης έχει πάνω από ένα μήνα, που έσπασε και τους δύο του καρπούς απ’ το highside και παρότι ο Δρ. Xavier Mir, που δεν είναι ένας απλός γιατρός, αλλά ο επίσημος γιατρός των αγωνιζομένων με ειδικότητα στην τραυματολογία και ορθοπεδική χειρουργική, ανέλαβε την περίπτωσή του, δεν έχει καταφέρει να αναρρώσει τελείως. Κατά τη διάρκεια της εξέτασής του απ’ την επιτροπή των αγώνων, κρίθηκε για ακόμη μια φορά ακατάλληλη η φυσική του κατάσταση για να συμμετέχει στο Misano, λόγω των χεριών του.

Ο Laverty πόνταρε πως θα ήταν έτοιμος για τον αγώνα του Misano καθώς είχαν περάσει 12 μέρες απ’ τον αγώνα της Jerez και 42 απ’ τότε που τραυματίστηκε. Τα κατάγματα στα οστά του καρπού συνήθως θέλουν 30 μέρες για να θεραπευτούν με γυψονάρθηκα που χρησιμοποιείται σε συνηθισμένες περιπτώσεις. Επειδή όμως οι τραυματισμοί των αναβατών δεν θεωρούνται σε καμία περίπτωση συνηθισμένοι, ανεξαρτήτου της βαρύτητάς τους, οι θεραπείες που κάνουν είναι τελείως διαφορετικές και άκρως εξειδικευμένες. Συγκεκριμένα μάλιστα, μπορείτε να διαβάσετε εδώ τόσο για τον Δρ. Xavier Mir όσο και την Clinica Mobile που είναι υπεύθυνη πλέον για τη θεραπεία όλων των αγωνιζόμενων, τόσο των MotoGP όσο και των WSBK και χάρη στην εμπειρία της κάνει θαύματα με την ταχεία αποκατάσταση των τραυμάτων, επιτρέποντας στους αναβάτες να ξαναμπούν στη μάχη μέσα σε ελάχιστο διάστημα.

Δυστυχώς η υπόθεση του Laverty δεν είναι μια απ’ αυτές, καθώς παρ' όλη τη φροντίδα που έλαβε, τα πολλαπλά κατάγματα και στους δυο καρπούς δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως. Γι' αυτό το λόγο, η Team Goeleven αποφάσισε για τον αγώνα του Misano, να μην χρησιμοποιήσει για τρίτη φορά τον Tom Bridewell, αλλά τον Ιταλό Lorenzo Zanetti (Motocorsa Racing), που στην Imola είχε τερματίσει εντός δεκάδας, οδηγώντας την V4 R ως μη εργοστασιακός αναβάτης.

Σε δηλώσεις του ο Zanetti είπε: “Το να αντικαθιστάς έναν τραυματισμένο αναβάτη δεν είναι ποτέ ωραίο, κανείς δεν θέλει να είναι σε αυτή τη θέση, αλλά είναι μέρος των αγώνων. Χαίρομαι που η Ducati και η Team Goeleven με προτίμησαν. Θα προσπαθήσω στον αγώνα του Misano να συνεισφέρω στην ομάδα με την εμπειρία μου ως δοκιμαστής της Ducati.” Δεν παρέλειψε να τονίσει μάλιστα πως το να πάει ένας αναβάτης από μια ομάδα σε άλλη αποτελεί πρόκληση, όμως παραμένει αισιόδοξος για τον αγώνα αυτού του σαββατοκύριακου στο Misano. “Είναι η πρώτη μου ευκαιρία να δουλέψω με την Team Goeleven και με μια V4 R αρκετά διαφοροποιημένη απ’ αυτή χρησιμοποιώ στις δοκιμές, αλλά κι έτσι θα μπορέσω να προσφέρω αρκετά δεδομένα και προτάσεις για την εξέλιξή της, με αναλυτικές οδηγίες. Ο αγώνας στην έδρα μου, μπροστά σε τόσους θεατές με μια ιταλική μοτοσυκλέτα και ομάδα, είναι υπέροχο και δεν θα μπορούσα να ζητήσω περισσότερα από αυτή την εξαιρετική ευκαιρία.”

Το γεγονός ότι ο Laverty χάνει ακόμη έναν γύρο του πρωταθλήματος, έχει πολλές επιπτώσεις τόσο στη βαθμολογία του όσο και στη αίσθηση με τη μοτοσυκλέτα του, καθώς όσο καιρό παραμένει μακριά απ’ τη σέλα της, θα θέλει όλο και περισσότερο χρόνο εξοικείωσης μετά την επιστροφή του.

Ετικέτες