Motul WSBK 2019 Imola: Ο Rea απαντά!

Ένα δραματικό τριήμερο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/5/2019

Απ’ τα δοκιμαστικά της Παρασκευής τόσο ο Bautista όσο και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έδειξαν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Στη πρώτη περίπτωση, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) δεν είχε τις συνηθισμένες –πλέον- επιδόσεις όπως στους προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος που τον έκαναν να χάνεται μπροστά. Ο κύριος λόγος που ο αναβάτης της Ducati υστερούσε στην Imola ήταν πως δεν είχε ξανά αγωνιστεί στο παρελθόν στην ιταλική πίστα, καθώς έχει αφαιρεθεί απ’ το πρωτάθλημα των MotoGP (στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι) απ’ το 1998. Συνεπώς δεν είχε την αντίστοιχη εμπειρία με τον Rea και δεν είχε έναν τόσο ανταγωνιστικό ρυθμό ώστε να ξεπεράσει τον αναβάτη της Kawsasaki. Επίσης, η Imola αποτελεί μια απ’ τις παλιότερες πίστες και η σχεδίασή της είναι αντίστοιχη με τα πρότυπα της εποχής, συνεπώς δεν έχει ιδιαίτερο πλάτος για να εκμεταλλευτούν οι αναβάτες ούτε καθαρές ευθείες (ακόμη και η μεγάλη ευθεία έχει μια ελαφρά κυρτότητα) με αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες να επιταχύνουν την ώρα που βρίσκονται υπό κλίση και να δυσκολεύουν την ταχεία προσαρμογή. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αυτός, ο πρωταρχικός λόγος της διαφοράς με όσα έχουμε δει έως τώρα.

Στη περίπτωση του Jonathan Rea που είχε αναπτερωμένο ηθικό απ’ τις δοκιμές, μάλιστα ήταν ακμαίος με καλή αίσθηση της μοτοσυκλέτας του ακόμη και φθαρμένα ελαστικά. Η εμπειρία του στη πίστα ήταν το αβαντάζ του έναντι του Bautista ενώ η χάραξη και το πλάτος της ευνοούσαν περισσότερο τις μοτοσυκλέτες με την ανάλογη συμπεριφορά και όχι την ιπποδύναμη.

Παρά το γεγονός όμως ότι ο Rea ήταν ο πιο δυνατός των ελεύθερων δοκιμών, έχασε την Superpole μέσα απ’ τα χέρια του ομόσταβλού του Bautista, του Chaz Davies που ήταν αρκετά ανταγωνιστικός και είχε όλα τα φόντα να δώσει έναν εξαιρετικό αγώνα. Όλα έδειχναν πως οι αγώνες του σαββατοκύριακου θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον σε αντίθεση με παλιότερα, όμως εν τέλει λόγω έντονης βροχόπτωσης είχαμε την ακύρωση του δεύτερου σκέλους ακαθώς και την ακύρωση του αγώνα της WorldSSP300 τη Κυριακή.

Πρώτο Σκέλος

Η ατυχία του Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) φαίνεται πως δεν έχει τελειωμό καθώς ο αναβάτης μέσα στον πρώτο μόλις γύρο χρειάστηκε να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λόγω μιας ηλεκτρονικής βλάβης που παρουσίασε η V4 R την ώρα που περνούσε απ’ το Variante Tamburello, ένα σημείο της πίστας που περιλαμβάνει τις στροφές 2,3 και 4 λίγα μέτρα μετά την γραμμή εκκίνησης. Ο αναβάτης μάλιστα, είπε πως η απογοήτευση που ένιωσε δεν περιγράφεται αλλά ήταν ευχαριστημένος με την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του και έτοιμος για τα επόμενα σκέλη.

Με την απόσυρση του Davies απ’ τον αγώνα δεν υπήρχε κάποιος άλλος αναβάτης που να κοντράρει στα ίσα τον περσινό πρωταθλητή Jonathan Rea και μας χάρισε έναν αγώνα που έφερε στη μνήμη μας προηγούμενα πρωταθλήματα. Απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο ο Rea με τους εκπληκτικούς του ρυθμούς, ξεκίνησε να χτίζει μια διαφορά απ’ τον Ισπανό Bautista που ήταν δεύτερος. Ο Rea πήρε το αίμα του πίσω και έδωσε τέλος στο ασύλληπτο σερί που είχε Bautista απ' την έναρξη του φετινού Motul WSBK περνώντας την καρό σημαία με διαφορά σχεδόν 8 δευτερολέπτων απ’ τον Ισπανό αναβάτη της Ducati!

Ο Bautista απ’ τη μεριά του, ενώ δήλωσε πως δεν γνωρίζει καθόλου την Imola –είχε μπει για πρώτη φορά στην πίστα πριν από ένα μήνα για δοκιμές της Ducati- απέδειξε το μεγαλείο του ως αναβάτης καθώς όχι μόνο κατέλαβε τη δεύτερη θέση αλλά επειδή ήταν πολύ γρήγορος για τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) που δεν τον είδε ποτέ και τερμάτισε σχεδόν 12” μετά απ’ αυτόν.

Ο Τούρκος Razgatlioglu έδωσε έναν πραγματικά φοβερό αγώνα απ’ την εκκίνηση που ενώ ξεκίνησε 11ος κατάφερε να ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο, έχοντας σκαρφαλώσει στην έβδομη θέση. Λίγο πριν τα μισά του αγώνα παρέμεινε εκεί και πάλεψε με τον Leon Haslam ή όπως είναι το παρατσούκλι του “Pocket Rocket” μέχρι που στον έβδομο γύρο τον πέρασε οριστικά, ενώ ένα γύρο αργότερα οι δύο τους πέρασαν τον Lowes εκτοπίζοντάς τον εκτός της πεντάδας. Στον ένατο γύρο είχαμε τη δεύτερη και τελευταία εγκατάλειψη αναβάτη από βλάβη. Ο Tom Sykes ήταν εξίσου άτυχος όσο και ο Davies αφού η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε ένα τεχνικό πρόβλημα με αποτέλεσμα να βγει εκτός του αγώνα την ώρα που ήταν τρίτος.

Λίγο αργότερα ο Sandro Cortese στον 14ο γύρο θα έκλεινε τη λίστα με τους αναβάτες που αποσύρθηκαν λόγω μια πτώσης του στο Acque Minerali. Στο ίδιο μέρος, στα δοκιμαστικά της Παρασκευής, ο Eugene Laverty έπεσε σημειώνοντας κατάγματα και στους δυο καρπούς, ενώ τη θέση του πήρε ο Bridewell ως wildcard συμμετοχή.

Ο δορυφορικός αναβάτης της Kawasaki, ο Razgatlioglu, συνέχισε την πορεία του και χάρισε στους οπαδούς άπλετο θέαμα με τις μονομαχίες που έδωσε με τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τις οποίες τελικά κέρδισε και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Οι πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον Van der Mark και τον Haslam (Kawsaaki Racing Team WorldSBK), τοποθετώντας έτσι τρεις μοτοσυκλέτες της Kawasaki στις κορυφαίες θέσεις.

Το δεύτερο μισό της δεκάδας συμπληρώθηκε με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) να περνά έκτος την καρό σημαία και να είναι ο δεύτερος πιο γρήγορος δορυφορικός αναβάτης. Την έβδομη θέση κατέλαβε ο ομόσταβλος του Van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), ο Alex Lowes έχοντας πίσω του τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ο οποίος τερμάτισε όγδοος ενώ ξεκίνησε 17ος. Ο δεύτερος (σαν συμμετοχή) wildcard αναβάτης αυτού του αγώνα Zanetti (Motocorsa Racing) τερμάτισε μέσα στη δεκάδα παίρνοντας την ένατη θέση. Τη δεκάδα έκλεισε ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team).

Tissot Superpole Race

Η εκκίνηση του sprint race της Κυριακής ήταν πιο δραματική με τις αναποδιές να διαδέχονται η μια την άλλη όσον αφορά τη τύχη του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Ο αναβάτης της BMW έχασε το γύρο προθέρμανσης και αντί για έκτος ξεκίνησε τελευταίος απ’ το pit lane. Μπροστά στη μάχη των κορυφαίων θέσεων ο Davies στάθηκε πιο τυχερός αυτή τη φορά αφού η μοτοσυκλέτα του δεν τον πρόδωσε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως δεν κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στον Jonathan Rea, που η νίκη στο πρώτο σκέλος δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει την δίψα του για την επιτυχία. Λίγο πριν τη λήξη του πρώτου γύρου, ο Davies υπέκυψε στις πιέσεις του Rea στο τελευταίο εσάκι ενώ έχασε άλλη μια θέση καθώς ο Bautista στο ίδιο σημείο έκλεισε τη γραμμή του και εκμεταλλεύτηκε το χαμό περνώντας δεύτερος. Με το πεδίο ελεύθερο μπροστά του, ο Rea ανέβασε τους ρυθμούς του και τερμάτισε πρώτος με διαφορά 2,1” απ’ τον δεύτερο κατοχυρώνοντας την 73η νίκη της καριέρας του.

Για να ανακάμψει απ’ το λάθος του ο Ουαλός Davies χρειάστηκε πέντε ολόκληρους γύρους μέχρι να ξαναβρεθεί στη δεύτερη θέση προσπερνώντας τον Bautista, όμως πλέον ήταν πολύ αργά για να προλάβει τον Rea παρά τις αξιότιμες προσπάθειές του. Με τον Bautista να συμπληρώνει το τρίτο σκαλί του βάθρου, το περισσότερο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις μονομαχίες που έγιναν στις πιο χαμηλές θέσεις.

Την πεντάδα έκλεισαν οι αναβάτες της Pata Yamaha WorldSBK Team με τον Van der Mark να επικρατεί έναντι του Lowes που ήρθε πέμπτος. Πίσω τους, στην έκτη θέση με μικρή διαφορά, ήταν ο Leon Halsam. Ο Razgatlioglu τερμάτισε έβδομος χωρίς να επαναλάβει τον άθλο που ολοκλήρωσε στο πρώτο σκέλος και να ανέβει στο βάθρο, χάρισε όμως μπόλικο θέαμα απ’ τις μάχες του στους οπαδούς. Όγδοος ολοκλήρωσε τον αγώνα ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), ενώ ο teammate του Reiterberger έκλεισε τη δεκάδα έχοντας μπροστά του, τον Jordi Torres.

Ετικέτες

Motul WSBK: Ο Danilo Petrucci ανακοίνωσε το διαζύγιο με τη BMW! [Video]

Στη Magny-Cours ο Ιταλός επιβεβαίωσε πως η σχέση του με τους Γερμανούς δεν πήγε όπως την περίμενε
danilo-petrucci
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ήταν λίγο-πολύ κοινό μυστικό πως ο Danilo Petrucci δεν θα περνούσε δεύτερο χρόνο με τη BMW Motorrad, παρότι επισήμως ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο – όχι ως τώρα τουλάχιστον. Πριν λίγες μέρες επισημοποιήθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Miguel Oliveira, ωστόσο η δεύτερη M 1000 RR ξαναγίνεται διαθέσιμη για το 2027, καθώς ο Petrucci αποχαιρετά τη γερμανική εταιρεία.

Το περίεργο είναι πως η ανακοίνωση δεν έγινε από την ομάδα ή το εργοστάσιο, αλλά από τον ίδιο τον αναβάτη και μάλιστα σε συνέντευξη που ανήκει στο τυπικό πρόγραμμα ενός αγωνιστικού τριημέρου WSBK. Ούτε διοργανώθηκε επί τούτου συνέντευξη Τύπου, ούτε εκδόθηκε κάποιο επίσημο ανακοινωθέν, απλά ο Petrucci στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έριξε την είδηση:

“Αποφασίσαμε από κοινού με τη BMW να μη συνεχίσουμε μαζί στο WSBK του χρόνου. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε μαζί, σε κάποιο άλλο πόστο ή άλλο πρωτάθλημα, μα είναι ακόμη πολύ νωρίς. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως δεν θα συνεχίσουμε μαζί, ήταν μια αμοιβαία απόφαση. Και οι δύο πλευρές δώσαμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και αυτό μας οδήγησε στο να αποφασίσουμε πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.

“Τώρα είναι καιρός για σκέψη. Ειδικά φέτος ξόδεψα πολλή ενέργεια και θυσίασα πολλά, για να εισπράξω μόνο μερικά καλά αποτελέσματα, πολλές πτώσεις και έναν μεγάλο τραυματισμό. Ήταν δύσκολο να το χωνέψω.

“Θέλω να δώσω προτεραιότητα στη BMW γιατί με βοήθησαν πολύ και θέλω να καταλάβω ποιο είναι το πρόγραμμά τους. Είναι δύσκολο να μην αγωνίζομαι εδώ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον.”

Λίγη ώρα πριν είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Oliveira, ο οποίος εξηγούσε πως η μοτοσυκλέτα τους δεν δούλευε για κανέναν από τους δύο στη Magny-Cours, εξ ου και τα κακά αποτελέσματα που αμφότεροι πέτυχαν. Ο Πορτογάλος δικαίωσε μάλιστα τις γκρίνιες του Petrucci λέγοντας πως, “πρόκειται για μια καταστροφή, αυτή η BMW δεν δουλεύει ούτε για μένα ούτε για τον Petrucci. Και οι δύο παραπονιόμαστε για τα ίδια προβλήματα. Αυτό το σαββατοκύριακο δεν είχαμε ούτε ρυθμό, ούτε ταχύτητα πουθενά, από τις δοκιμές ως τους αγώνες. Όσο πιο ‘Stop & Go’ είναι η πίστα, τόσο χειρότερα είναι. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο βήμα προόδου”.

Ο Petrucci αναγνωρίζει πως με την ίδια μοτοσυκλέτα πέρυσι ο Toprak Razgatlioglu έκανε θαύματα: “Ο Toprak είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχω συναντήσει, με ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Ήταν ικανός να βγάλει το μέγιστο από τη μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να φρενάρει όσο πιο αργά γίνεται σε κάθε στροφή, αλλά αν δεν έχεις το ίδιο χάρισμα είσαι τελειωμένος. Είναι σαν να προσπαθείς να οδηγείς διαρκώς στο 110%, κάθε γύρος πρέπει να μοιάζει με τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνεται για 20 απανωτούς γύρους.

“Εμείς, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, η μοτοσυκλέτα δεν θέλει να στρίψει. Αν φρενάρεις δέκα μέτρα πριν το σωστό σημείο χάνεις δύο δέκατα. Αν φρενάρεις εκεί που πρέπει είσαι ένα δευτερόλεπτο πιο αργός. Σε αυτήν την κατάσταση έχουμε κολλήσει, όταν προσπαθούμε να πιέσουμε παραπάνω δεν το δέχεται η μοτοσυκλέτα.”

"Είναι δύσκολο να αποδεχτώ αυτήν την κατάσταση. Είμαι σχεδόν 36 ετών. Το να τραυματίζεσαι παλεύοντας για τη 13η θέση είναι κάτι που στα 20 σου δεν το πολυσκέφτεσαι, αλλά στα 36 αρχίζω να σκέφτομαι πως που αρέσουν τα κόκκαλά μου, τα πόδια μου, οι ώμοι μου. Προσπαθώ πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, μα δεν είναι αρκετό. Συχνά ακούς τέτοιες γκρίνιες από αναβάτες, να μιλούν για τα λάστιχα, την ομάδα, την εκκίνηση, τον αναβάτη που σε έκλεισε, μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες μα εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρος και η καλύτερη αξία μου είναι και η χειρότερη: το να λες την αλήθεια δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή."

Και από αυτήν την τελευταία ατάκα, μάλλον αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που ράγισε το γυαλί στη σχέση του Petrucci με τη BMW Motorrad.