Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

Σε αναμμένα κάρβουνα ο Laverty!

Πιθανή επιστροφή μετά από δύο μήνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/7/2019

Μετά την ανακοίνωση για τον Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) ότι θα χάσει τους δύο επόμενους γύρους του πρωταθλήματος, στο Donington Park και τη Laguna Seca, ο Eugene Laverty (Team Goeleven) μαζεύει όλες του τις δυνάμεις για να επιστρέψει δριμύτερος στο πρωτάθλημα. Πριν από σχεδόν δυο μήνες, στα δοκιμαστικά της Imola, ο Laverty είχε ένα τρομακτικό highside και απ’ την πτώση του έσπασε και τους δύο του καρπούς. Παρά το γεγονός ότι ο κορυφαίος γιατρός του είδους τον ανέλαβε ως περιστατικό και δέχτηκε την πρόκληση να αποκαταστήσει τους θρυμματισμένους του καρπούς, δεν κατάφερε να κάνει άλλη μια φορά το θαύμα του, με αποτέλεσμα ο Laverty να χάσει ήδη τρείς γύρους απ’ το πρωτάθλημα.
Όπως σε κάθε αγωνιζόμενο έτσι και στον Laverty η δίψα του για να ξαναμπεί στην πίστα και να αγωνιστεί δεν έχει κορεσμό. Για αυτό το λόγο ο Laverty, ενώ γνωρίζει πως οι καρποί του δεν έχουν θεραπευτεί πλήρως, θα επιχειρήσει να περάσει τις εξετάσεις της αγωνιστικής επιτροπής την Παρασκευή πριν την έναρξη των δοκιμών ώστε να ξανακαβαλήσει τη V4 R του. “Πριν από δέκα μέρες είχα συμβιβαστεί με το γεγονός ότι θα χάσω τόσο τον αγώνα στο Donington Park όσο και στη Laguna Seca.” Παραδέχτηκε. “Είχα αποθαρρυνθεί τελείως επειδή δεν είχα κάποιο στόχο κι έτσι ξεκίνησα να λέω στον εαυτό μου ότι ίσως καταφέρω να λάβω μέρος στη Laguna Seca, αν συνέχιζα να δουλεύω σκληρά με την αποκατάστασή μου. Είναι μια πίστα που γυρνάμε αντίθετα απ’ τη φορά του ρολογιού και έτσι δεν καταπονείται τόσο ο δεξιός μου καρπός.”

Με αυτές τις σκέψεις ο Laverty πήρε δύναμη και συνέχισε να προπονείται και μετά από έξι εβδομάδες και με σχετικά αργή πρόοδο κατάφερε να ξεφύγει απ’ την οξεία φάση της κατάστασής του και του δημιουργήθηκαν ελπίδες μήπως λάβει μέρος Donington Park. Οδήγησε μάλιστα και μια μοτοσυκλέτα 300cc με στόχο να αναπροσαρμόσει τη θέση οδήγησης ώστε να μην καταπονούνται τόσο τα χέρια του. “Το Donington αποτελεί μια μεγάλη δοκιμασία για το σώμα μου αλλά έχω κουραστεί πνευματικά πλέον να μένω στο περιθώριο (λόγω του τραυματισμού του) και αν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μπορέσω να αγωνιστώ θα το κάνω! Δεν μπορώ να περιορίσω άλλον τον αναβάτη μέσα μου που θέλει να αγωνιστεί!”

Ετικέτες