Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

H Yamaha θέλει τον Jack Miller στο WSBK μα υπάρχει θέμα ενός εκατομμυρίου στη μέση

H Honda, η BMW και ο Xavi Vierge ως μοχλοί πίεσης
jack-miller
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Ο Αυστραλός Jack Miller είναι ένα από τα θύματα του μεγάλου φετινού ξεκαθαρίσματος στο MotoGP, όπου το ευρύτατο ανακάτεμα της τράπουλας μεταφράζεται σε πολλούς αναβάτες να αλλάζουν στρατόπεδα και αρκετούς νέους να έρχονται από τη Moto2.

Στο τέλος της ημέρας φαίνεται πως ο Miller και οι Maverick Vinales, Franco Morbidelli, Brad Binder και Alex Rins δεν βρίσκουν μια θέση στο πρωτάθλημα του 2027 και πλέον αναζητούν την τύχη τους σε άλλες πολιτείες.

Ο Miller έχει ήδη στα χέρια του τη δεδηλωμένη θέληση της Yamaha να τον βάλει στη σέλα μιας εργοστασιακής R1 στο WSBK, ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες έγκυρων ιταλικών μέσων προκύπτει κόλλημα στο οικονομικό. Ο Αυστραλός ζητά συμβόλαιο της τάξης του ενός εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο, χρήματα που η Yamaha δεν φέρεται πρόθυμη να πληρώσει.

Ο λόγος βέβαια που ο Miller ζητά αυτά τα χρήματα είναι πως ξέρει καλά ότι άλλοι κατασκευαστές τα έχουν δώσει σε αναβάτες WSBK και μιλάμε για τις Honda και BMW, γεγονός που υπονοεί πως υπάρχουν κι άλλες επιλογές για τον ίδιο στο πρωτάθλημα αυτό.

Η δε απάντηση της Yamaha μέσω του Niccolo Canepa, ο οποίος έχει πλέον τον ρόλο του Road Racing Sporting Manager για τη Yamaha Motor Europe και έχει στις αρμοδιότητές του την επίβλεψη του WSBK, ήταν πως, "μια ελεύθερη θέση για την επόμενη χρονιά είναι όντως διαθέσιμη και κανείς δεν έχει προσληφθεί ακόμη. Είμαστε ικανοποιημένοι με τον Xavi, για την ακρίβεια συζητάμε να τον έχουμε μαζί μας και το 2027. Τυπικά βέβαια εξετάζουμε κάθε επιλογή. Δεν νομίζω πως είναι πολλοί οι αναβάτες που θα μπορούσαν να τα καταφέρουν καλύτερα από τον Vierge αυτή τη στιγμή".

Η επίσημη Yamaha δηλαδή υπενθυμίζει εμμέσως στον Miller πως υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, μια προφανής τακτική για να μειώσει τις οικονομικές του απαιτήσεις. Το πρόβλημα είναι πως o Vierge δεν έχει τα αποτελέσματα που να στηρίζουν αυτήν την άποψη, με καλύτερο τερματισμό μια (και μοναδική) έκτη θέση φέτος, στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, ενώ βρίσκεται μόλις 14ος στην κατάταξη. Ναι, είναι η πρώτη του χρονιά στη Yamaha, έχει όμως αρκετή εμπειρία από WSBK προερχόμενος από την εργοστασιακή Honda όπου επίσης δεν είχε καταφέρει να διακριθεί.

Το άλλο πρόβλημα για τη Yamaha είναι η BMW, η οποία πολύ πιθανώς θα ψάχνει σύντομα τον αντικαταστάτη του Danilo Petrucci που δεν έχει δέσει καλά με την M 1000 RR, ενώ ούτε ο Miguel Oliveira πρέπει να αισθάνεται σίγουρος για τη θέση του τον επόμενο χρόνο.

Ομοίως στη Honda HRC ουδείς εκ των Jake Dixon και Somkiat Chantra είναι επιβεβαιωμένος για το 2027, έχοντας περάσει τη φετινή χρονιά με τραυματισμούς και χωρίς έστω ένα καλό αποτέλεσμα. Για την ακρίβεια, η Honda σχεδίασε τη φετινή σεζόν με πολλή αισιοδοξία, μα σήμερα στα δύο τρίτα του δρόμου είναι τελευταία στην κατάταξη των Κατασκευαστών και προτελευταία σε αυτή των Ομάδων. Σίγουρα όχι η εικόνα που περίμεναν να έχουν, έτσι η προσθήκη ενός αναβάτη που έχει τέσσερις νίκες στο MotoGP και πολύ μεγάλη εμπειρία σε καλή ηλικία (31) οπωσδήποτε δεν τους αφήνει ασυγκίνητους.

Τέτοιες επιλογές σαφώς δίνουν ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στον Miller, αλλά από την άλλη όμως υπάρχουν κι άλλοι αναβάτες MotoGP που λοξοκοιτούν προς το WSBK φέτος, κάτι που μεταφράζεται σε επιπλέον ανταγωνισμό για τον Miller εφόσον ανοίξουν θέσεις στις εργοστασιακές BMW και Honda.

Ετικέτες