MOTUL WSBK 2019 Laguna Seca: Ο Ουαλός επέστρεψε!

Αναμένονται τιτανομαχίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/7/2019

Ο αγώνας του Motul WSBK στην θρυλική Laguna Seca, έρχεται μια εβδομάδα ακριβώς μετά τον αγώνα της Αγγλίας, χωρίς να αφήνει την δράση να καταλάγιασει. Η Laguna Seca έχει βαθιά παράδοση στα superbike. Κατασκευάστηκε το 1957 και έκτοτε έχει αλλάξει πολλές φορές η χάραξή της, ενώ ο πρώτος αγώνας του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike έγινε εκεί για πρώτη φορά το 1995! Σε αντίθεση με την Αγγλία ο καιρός στην Καλιφόρνια που βρίσκεται η πίστα ήταν φυσικά πολύ μα πολύ καλύτερος. Χωρίς ίχνος νεφώσεων ολοκληρώθηκαν τόσο τα FP1 όσο και τα FP2. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε σε δροσερά επίπεδα, από 16 έως 20 βαθμούς Κελσίου και έκανε τα δοκιμαστικά πιο ευχάριστα για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν σχεδόν διπλάσια, αφού το πρωί ήταν στους 35 οC και στο τέλος των FP2 είχε φτάσει τους 41.

 

Στην FP1 είδαμε τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να κυριαρχεί στον πίνακα των χρονομετρήσεων, με τον περσινό του Teammate, που ήταν φοβερός στο Donington Park αλλά και άτυχος, τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK) να είναι πίσω του στο τέλος των δοκιμαστικών. Στην τρίτη θέση είδαμε τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ενώ πίσω του ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με τον ομόσταβλό του Michael van der Mark να συμπληρώνει την πεντάδα, κλείνοντας επίσης και την πόρτα στους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati για μια θέση σε αυτή. Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος, ενώ ο Alvaro Bautista ήταν πίσω του με τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να βρίσκεται όγδοος. Ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), που πρόσφατα ανακοίνωσε την απόσυρσή του απ’ τους αγώνες, ενώ ο teammate του Rea, Leon Halsam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έκλεισε τη δεκάδα.

Η οδύσσεια του Eugene Laverty (Team Goeleven) που ξεκίνησε απ’ την Imola, φαίνεται να έφτασε στο τέλος της. Ο Laverty επέστρεψε και όπως όλα δείχνουν θα πάρει μέρος στον αγώνα, ενώ στις FΡ1 και FP2 ήρθε 14ος και 13ος αντίστοιχα. Ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK TeaM) ανάρρωσε απ’ τον ιό της γρίπης και επέστρεψε και αυτός, ολοκληρώνοντας τα FP1 στην τελευταία θέση, ενώ στα FP2 βρέθηκε 16ος. Ο Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν θα χάσει τον αγώνα στη Laguna Seca. Οι εξελίξεις με την πορεία του τραυματισμένου του ώμου χειροτέρεψαν και τελικά ο Camier χρειάστηκε να μπει στο χειρουργείο ώστε να σταθεροποιηθεί η άρθρωσή του. Από τώρα, μετρά τις ημέρες αποθεραπείας και αναμένεται να επιστρέψει τόσο στον αγώνα της Πορτογαλίας όσο και στις επίσημες δοκιμές του Portimao στο τέλος του Αυγούστου.

 

Με τους αναβάτες να έχουν πάρει μια πρώτη γεύση απ’ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους στη Laguna Seca και να έχουν συλλέξει αρκετά δεδομένα, τα ονόματα στον πίνακα των χρονομετρήσεων της FP2 ανακατεύτηκαν για τα καλά! Ο Ουαλός Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πρόλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να βρεθεί στην κορυφή, καθώς στο τέλος των FP2 σημείωσε τον γρηγορότερο γύρο και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Jonathan Rea για μόλις 0,032 δευτερόλεπτα. “Είναι πολύ καλό που ξαναβρίσκομαι στην κορυφή ακόμη και αν αυτή αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά.” Είπε ο Davies με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά! Απ’ την αρχή των δοκιμαστικών είχε ξεκινήσει να τροποποιεί δραστικά τις ρυθμίσεις στη V4 R του και τελικά κατάφερε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην FP2 έκανε κάποιες περαιτέρω αλλαγές, όχι τόσο δραστικές όμως εξίσου σημαντικές με αποτέλεσμα να βρεθεί στην κορυφή.

Η Laguna Seca είναι μια πολύ ιδιαίτερη πίστα καθώς έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές που έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούν πολλές τυφλές στροφές και πολλά τεχνικά σημεία. Το Corkscrew είναι απ’ αυτά και αποτελείται από δύο στροφές. Έχει πάρει το όνομά του από την κίνηση των πυγμάχων, που το Corkscrew πρεσβεύει ένα ευθύ αλλά περιστροφικό χτύπημα. Βέβαια δεν πρόκειται για μια ευθεία στην πίστα αλλά όπως είπαμε από δύο στροφές, την επτά και οκτώ που είναι κολλητά μεταξύ τους και απαιτούν την άμεση αλλαγή κλίσης της μοτοσυκλέτα την ώρα που η πρώτη στροφή απ' αυτές είναι τόσο κατηφορική που θυμίζει roller coaster. Έτσι, κάθε αναβάτης οφείλει να βρει τα σωστά σημεία εισόδου και να βάλει τα σημάδια του καθώς ένα λάθος στην επτά μπορεί να τον οδηγήσει εκτός πίστας στην οκτώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όπως είπε και ο Sykes ήταν το λάθος του όταν μια χρονιά είχε βάλει για σημάδι ένα πορτοκαλί αντικείμενο που αποδείχτηκε τελικά πως ήταν αγωνοδίκης, ο οποίος μάλιστα είχε κουνηθεί απ’ την αρχική του θέση, δίνοντάς του έτσι λάθος στίγμα και όπως καταλαβαίνεται τα πράγματα δεν πήγαν καλά.

Οι αναβάτες πέραν της δυσκολίας να βρουν τις καταλληλότερες αγωνιστικές γραμμές πρέπει να βρουν και το ποιο ελαστικό τους ταιριάζει καλύτερα στα δεδομένα της Laguna Seca. Σε αυτό το κομμάτι εστίασε έντονα ο Jonathan Rea που ήρθε δεύτερος. Αισθάνεται πολύ καλά με την αίσθηση που του δίνει η ZX-10RR, όμως λόγω της πίστας, όπως είπαμε, είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση των κατάλληλων ρυθμίσεων. Απ’ τη μια ο Rea ήθελε να κάνει τη μοτοσυκλέτα του πιο σταθερή, το οποίο και πέτυχε, όμως αυτό είχε επιπτώσεις στην πρόσφυση του πίσω τροχού. Με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού ο Rea είναι ευχαριστημένος, όμως παραμένει αρκετά προβληματισμένος σχετικά με το πίσω. Δοκίμασε δύο διαφορετικά ελαστικά, όμως ακόμη δεν έχει καταλήξει σε ποιο απ’ τα δύο θα χρησιμοποιήσει για τον αγώνα. Ο Rea έκλεισε τις δηλώσεις του μιλώντας για τη σημαντικότητα του Sprint Race της Κυριακής που αποφασίζει εκ νέου τις 10 πρώτες θέσει του grid. “Το να είσαι pole έχει μεγάλη σημασία στην εκκίνηση της Laguna Seca και σου δίνει πλεονέκτημα, επειδή η πρώτη στροφή στενεύει πάρα πολύ σε πλάτος.”

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε τρίτος πίσω απ’ τον Rea στα FP2 και κατάφερε να βρει αυτό που έψαχνε στην FP1. Τα προβλήματα σταθερότητας της V4 R τον ανησυχούσαν απ’ τον αγώνα του Donington, όπως και το θέμα της πρόσφυσης, τα οποία φαίνεται να έλυσε για την Laguna Seca, μια πίστα την οποία γνωρίζει απ’ τα MotoGP. Βέβαια οι διαφορές είναι αρκετές μεταξύ της συμπεριφοράς των μοτοσυκλετών του GP και του Motul WSBK, όπως τόνισε. “Συγκεκριμένα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία που μπαίνεις με έκτη θυμάμαι κατά το άνοιγμα του γκαζιού, η GP ξεκολλούσε και επιτάχυνε δυνατά ενώ με την V4 R, αυτό συμβαίνει πιο ήπια.” Ανέφερε ο Bautista με το παιδικό του χαμόγελο να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του. Είναι πολύ χαρούμενος με τα αποτελέσματα της FP1 και FP2 καθώς οι κόποι του και της ομάδας απέδωσαν, καθώς βρήκαν τις ρυθμίσεις ώστε να κάνουν το πίσω μέρος της V4 R πιο σταθερό και τη μοτοσυκλέτα πιο να στρίβει πιο εύκολα.

Ο Leon Haslam φαίνεται πως και αυτός βρήκε τις ρυθμίσεις που έψαχνε στην ZX-10RR και αναδύθηκε απ’ τη δέκατη θέση των FP1 στη πέμπτη, έχοντας μπροστά του τον Tom Sykes! Ο Loris Baz βρέθηκε έκτος στον πίνακα με τον Τούρκο Razgatlioglu να είναι έβδομος. Οι αναβάτες της Pata Yamaha βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση με τον Lowes να επικρατεί του Ολλανδού van der Mark. ΤΗ δεκάδα έκλεισε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Απ’ τις πρώτες δοκιμές τα πράγματα δείχνουν πως θα έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και περισσότερες μάχες μεταξύ των αναβάτων.

Ετικέτες

Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες