Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda
Dixon
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."

Ο Rinaldi ανακοινώνει το τέλος της συμμετοχής του στο WorldSBK

Ο Ιταλός αναβάτης αποχωρεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, κλείνοντας ένα κεφάλαιο
Rinaldi retires
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/10/2025

Ο πέντε φορές νικητής αγώνων Michael Rinaldi κλείνει έναν σημαντικό κύκλο στην καριέρα του, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πορεία και επιτυχίες

Ο 29χρονος Ιταλός αναβάτης ανακοίνωσε πως δεν θα συνεχίσει ως full-time αναβάτης στο MOTUL FIM Superbike World Championship για το 2026. Ο Rinaldi, που άφησε το στίγμα του στα πρώτα του χρόνια στο πρωτάθλημα, δυσκολεύτηκε τις τελευταίες σεζόν να ξαναβρεί τη σταθερότητα που θα τον έφερνε εκ νέου στη μάχη του τίτλου.

Η πορεία του στο paddock του WorldSBK ξεκίνησε το 2014 στην κατηγορία STK600, όπου τερμάτισε 11ος. Το 2015 μεταπήδησε από Yamaha σε Kawasaki και ανέβηκε στη 2η θέση με τέσσερα βάθρα και μία νίκη. Το 2016 έκανε το βήμα στην STK1000 με την Ducati Panigale R, ενώ το 2017 κατέκτησε τον τίτλο, κερδίζοντας τον Toprak Razgatlioglu με διαφορά οκτώ βαθμών.

Το 2018 γνώρισε για πρώτη φορά τη δράση του WorldSBK με την Aruba.it Racing – Junior Team και έδειξε αμέσως το ταλέντο του, ολοκληρώνοντας τη χρονιά στη 14η θέση. Ακολούθησαν οι χρονιές με Barni Racing και Team GoEleven, όπου το 2020 σημείωσε την πρώτη του νίκη στο MotorLand Aragón. Αυτή η επιτυχία του άνοιξε τις πόρτες για τη factory ομάδα της Ducati το 2021, όπου πρόσθεσε τρεις ακόμη νίκες και κατέκτησε την 5η θέση στο πρωτάθλημα.

Η συνέχεια τον βρήκε σταθερά μέσα στις πρώτες θέσεις, με την τελευταία του νίκη να έρχεται το 2023, πάλι στο Aragón. Το 2024 αγωνίστηκε με τη Motocorsa Racing, ενώ το 2025 μοιράστηκε τη χρονιά μεταξύ WorldSSP (GMT94 Yamaha) και WorldSBK (Yamaha Motoxracing).

Ο Rinaldi αποχαιρέτησε το πρωτάθλημα με ένα συγκινητικό μήνυμα στα social media, συνοδεύοντας το με απόσπασμα από τη νίκη του το 2023 στο Aragón:
"Μέσα μου ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία μου νίκη στο WorldSBK. Μακάρι να μπορούσα να βρω τα λόγια για να εκφράσω όσα νιώθω, αλλά είναι δύσκολο. Ο χρόνος μου ως αναβάτης πλήρους απασχόλησης στο WorldSBK έφτασε στο τέλος του. Όχι επειδή είμαι έτοιμος να σταματήσω, αλλά γιατί έμαθα πως μερικές φορές το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να μην πιέζεις τη ζωή, αλλά να την αφήνεις να κυλήσει φυσικά. Η δίψα, όμως, είναι ακόμα εκεί, η φλόγα για τη νίκη καίει το ίδιο δυνατά. Το να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής παραμένει ο στόχος μου, η ανολοκλήρωτη ιστορία μου. Θα συνεχίσω να κυνηγώ αυτό το όνειρο, ίσως σε άλλες πίστες, ίσως σε άλλα πρωταθλήματα. Και πέρα από τους αγώνες, εργάζομαι πάνω σε κάτι καινούργιο, πέρα από τις μοτοσυκλέτες, αλλά με το ίδιο πάθος. Σας ευχαριστώ. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι! Και ο δρόμος μπροστά μόλις ξεκινά! Αλλά αυτό το μεγάλο κομμάτι της καρδιάς και της καριέρας μου τελειώνει εδώ… Ευχαριστώ, από τα βάθη της καρδιάς μου".