To Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike φτάνει τους 1.000 αγώνες

Στο Balaton Park της Ουγγαρίας θα γίνει το ορόσημο πραγματικότητα
WSBK
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/7/2025

Στις 25 έως 27 Ιουλίου θα διεξαχθεί ο 8ος γύρος της σεζόν του WSBK και μάλιστα ο σύντομος αγώνας Superpole Race θα είναι ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού που θα γίνει στην καινούργια πίστα της Ουγγαρίας, το Balaton Park.

Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή και ας δούμε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για τα WSBK παρακάτω.

  • Ο πρώτος αγώνας WSBK διοργανώθηκε τον Απρίλιο του 1988 στο Donington Park, με τον Marco Lucchinelli να φεύγει γενικός νικητής με βάση τα συνδυασμένα αποτελέσματα των δύο αγώνων.
  • Ο πρώτος πρωταθλητής του θεσμού ήταν ο Αμερικάνος Fred Merkel με Honda, μάλιστα πήρε το πρωτάθλημα και την επόμενη χρονιά.
  • Ο 50στος αγώνας διεξήχθη το 1990 στο Brainerd της Μινεσότα, με νικητή τον Βέλγο Stephane Mertens με Honda, με διαφορά δύο δευτερολέπτων από τη δεύτερη Ducati του Raymond Roche
  • Ο 100στος αγώνας διεξήχθη στη Jarama το 1992 και νικητής αναδείχθηκε ο Robert Phillis
  • Κορυφαίος αναβάτης του θεσμού θεωρείται ο Jonathan Rea που έχει κατακτήσει 6 σερί πρωταθλήματα (2015-2020) και 119 νίκες
  • Ο Jonathan Rea κατέχει επίσης και το ρεκόρ του αναβάτη με τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν, αφού το 2018 “πήρε” 17 καρό σημαίες
  • Ο κατασκευαστής με τις περισσότερες επιτυχίες είναι η Ducati, καθώς έχει κατακτήσει 20 τίτλους και περισσότερες από 400 νίκες

Παρακάτω μπορείτε να δείτε και τους πρωταθλητές των Superbikes ανά έτος.

Σεζόν

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

1988

Fred Merkel

Honda RC30

1989

Fred Merkel

Honda RC30

1990

Raymond Roche

Ducati 851

1991

Doug Polen

Ducati 888

1992

Doug Polen

Ducati 888

1993

Scott Russell

Kawasaki ZXR-750

1994

Carl Fogarty

Ducati 916

1995

Carl Fogarty

Ducati 916

1996

Australia Troy Corser

Ducati 916

1997

John Kocinski

Honda RC45

1998

Carl Fogarty

Ducati 916

1999

Carl Fogarty

Ducati 996

2000

Colin Edwards

Honda VTR1000 SP/RC51

2001

Troy Bayliss

Ducati 996R

2002

Colin Edwards

Honda VTR1000 SP-2/RC51

2003

Neil Hodgson

Ducati 999F03

2004

James Toseland

Ducati 999F04

2005

Troy Corser

Suzuki GSX-R1000 K5

2006

Troy Bayliss

Ducati 999F06

2007

James Toseland

Honda CBR1000RR

2008

Troy Bayliss

Ducati 1098 F08

2009

Ben Spies

Yamaha YZF-R1

2010

Max Biaggi

Aprilia RSV4 1000

2011

Carlos Checa

Ducati 1098R

2012

Max Biaggi

Aprilia RSV4 1000

2013

Tom Sykes

Kawasaki ZX-10R

2014

Sylvain Guintoli

Aprilia RSV4 1000

2015

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10R

2016

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10R

2017

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10RR

2018

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10RR

2019

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10RR

2020

Jonathan Rea

Kawasaki ZX-10RR

2021

Toprak Razgatlıoğlu

Yamaha YZF-R1

2022

Álvaro Bautista

Ducati Panigale V4 R

2023

Álvaro Bautista

Ducati Panigale V4 R

2024

Toprak Razgatlıoğlu

BMW M1000RR

 

MOTUL WSBK: Πρωταθλητής ο Razgatlioglu σε δραματικό αγώνα! Η Yamaha στην κορυφή για πρώτη φορά από το 2009!

Έσπασε το σερί έξι πρωταθλημάτων του Rea!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/11/2021

Νίκη για τον Rea στον πρώτο από τους δύο αγώνες που δεν ήταν αρκετή για να συντηρήσει την αγωνία για τον δεύτερο αγώνα, καθώς οι αλλαγές που έφερε στο πρόγραμμα η τροπική βροχή και η δεύτερη θέση του Razgatlioglu έδωσαν πρόωρο τέλος στην αγωνία. Νικητής του πρώτου αγώνα ο Rea και πρωταθλητής ο Razgatlioglu! Ο πρώτος τίτλος της Yamaha στα WSBK μετά του Ben Spies το 2009 και ο τρίτος πιο νέος πρωταθλητής στην πορεία του αθλήματος! Κι όλα αυτά έχοντας απέναντί του τον Rea, τον πιο δύσκολο αντίπαλο που θα μπορούσε με ένα σερί έξι πρωταθλημάτων.

Μπορούσαν να γίνουν καλύτερα τα πράγματα; Ναι, νικώντας με έναν δραματικό αγώνα και παλεύοντας για το αποτέλεσμα ρισκάροντας ακόμη και την πτώση, όπως ακριβώς δηλαδή εξελίχθηκε ο αγώνας!

Βασικός παρονομαστής ο καιρός, που όχι μόνο άλλαξε το πρόγραμμα ευνοώντας τον Razgatlioglu που ήδη είχε το βαθμολογικό προβάδισμα, αλλά ανέβασε την ένταση σε ομάδες και αναβάτες μέχρι και την τελευταία στιγμή! Με καθυστέρηση στήθηκαν στην εκκίνηση για τον γύρο προθέρμανσης καθώς η μίση πίστα ήταν βρεγμένη αλλά μέχρι να τον ολοκληρώσουν οι μηχανικοί είχαν επιστρέψει στην ευθεία και αντί να στηθούν οι αναβάτες για τα φώτα, περίμεναν λίγο ακόμη μέχρι να καθαρίσει τελείως η πίστα και να αλλάξουν ελαστικά. Ο Razgatlioglu και ο Rea βγήκαν με slick ελαστικά και η τριάδα που διεκδικούσε το πρωτάθλημα όλη την χρονιά, τα τρία “R” εξαφανίστηκαν μπροστά με τον Sykes και σε έναν ψηλό βαθμό και τον Bassani, να είναι οι μόνοι που να μπορούν να κρατήσουν τον ρυθμό τους.

Ο Rea είναι πρώτος και ο Razgatlioglu μπαίνει δεύτερος περνώντας τον Redding που άφησε στον δεύτερο γύρο και ένα μικρό κενό από τους υπόλοιπους. Ο Bassani κάνει την υπέρβασή του και περνά τον Sykes κυνηγώντας και τον Redding περνώντας και εκείνον, ενώ και ο Razgatlioglu περνά τον Rea με την δράση να είναι έντονη από την αρχή του αγώνα.

Ο Bassani κάνει ένα μικρό λάθος αλλά απτόητος συνεχίζει την πορεία του και περνά και τον Rea κάνοντας τον παρονομαστή σε μία εξίσωση που καθορίζει ποιος θα είναι πρωταθλητής! Δεν του έφτασε ούτε και αυτό, κυνήγησε και πήρε την πρώτη θέση και από τον Razgatlioglu, που λίγο μετά τον πέρασε και ο Rea! Η χαρά του Bassani δεν θα κρατούσε πολύ καθώς με ένα επιθετικό προσπέρασμα ο Rea περνά ξανά πρώτος και αμέσως μετά και ο Razgatlioglu τον αφήνει στην τρίτη θέση και αρχίζει μία επική μονομαχία με τον Rea!

Με την πίστα να στεγνώνει ο Rea κατεβάζει τον ρυθμό τέσσερα δευτερόλεπτα πιο κάτω από αυτό που γυρνούσαν στην αρχή του αγώνα με τους υπόλοιπους να τον ακολουθούν σε αυτή την προσπάθεια! Την σκυτάλη ταχύτερων γύρων πήρε αμέσως μετά ο Redding από την τρίτη πλέον θέση έχοντας κολλημένο πίσω του τον Bassani και πλησιάζοντας τους δύο πρώτους που αντάλλασσαν μπογιά στην προσπάθεια να κερδίσουν ο ένας τον άλλο!

Στην μέση του αγώνα ένα στιγμιαίο λάθος του Rea αφήνει τον Razgatlioglu να περάσει μπροστά και τον Redding αμέσως μετά να ακολουθήσει, συνεχίζοντας να έχει τον Bassani πίσω του που έβλεπε τώρα τους RRR να αλλάζουν θέσεις ακριβώς μπροστά του.

Τότε ήταν που ο Razgatlioglu παραλίγο θα ακύρωνε κάθε προσπάθεια που είχε κάνει πηγαίνοντας ολοταχώς για την πτώση! Γλιστρά και πατώντας στο κερμπ καταφέρνει να σηκώσει και να κρατήσει την μοτοσυκλέτα χάνοντας θέσεις μόνο από τους υπόλοιπους R-R και όχι και από τον Bassani. Μπροστά είναι ο Redding τώρα και ο Rea ξέρει πως πρέπει να κερδίσει πάση θυσία και βρήκε την ευκαιρία που ήθελε για καθαρό προσπέρασμα όταν ο Redding άνοιξε σε ένα σημείο την γραμμή του.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος στήθηκε το σκηνικό για μία επική μάχη καθώς ο Redding από την δεύτερη θέση καθόριζε πλέον αν ο Razgatlioglu θα στεφόταν πρωταθλητής με την πτώση της καρό σημαία ή όχι! Το σημείο κλειδί είναι πως ο Razgatlioglu που είχε ήδη φλερτάρει με την πτώση, τα έπαιξε όλα για όλα και δεν επέλεξε τον ασφαλή δρόμο, κάνοντας δυνατή επίθεση στον Redding. Ο Rea ήταν ήδη ένα δευτερόλεπτο μπροστά και η μάχη για την νίκη είχε εξαφανιστεί, παιζόταν όμως μεταξύ τους κάτι σημαντικότερο, το ίδιο το πρωτάθλημα και ο Razgatlioglu πίεσε και τελικά κατάφερε να περάσει στην δεύτερη θέση. Ο Redding τώρα έπρεπε να απαντήσει σε αυτό ή να τον δει να στέφεται πρωταθλητής.

Τελικά δεν θα τα κατάφερνε γιατί ο Razgatlioglu εξαφανίστηκε ανοίγοντας την ψαλίδα του χρόνου και μάλιστα πλησιάζοντας τον Rea. Όμως η διάρκεια του αγώνα είχε ψαλιδιστεί εξαιτίας της αρχικής καθυστέρησης και έτσι ο Rea θα κέρδιζε τον αγώνα και ο Razgatlioglu το πρωτάθλημα!

Αμέσως μετά ο Razgatlioglu άλλαξε στολή και κράνος μέσα στην πίστα, φορώντας το χρυσό χρώμα του πρωταθλητή και επιδόθηκε σε αυτό που τον έχει κάνει να ξεχωρίσει, στα φρεναρίσματα, κάνοντας συνεχώς endo με την Yamaha μέχρι να την φέρει πίσω και να την στήσει στην εξέδρα! Μία φοβερή πορεία για τον νεαρό Razgatlioglu και την Yamaha που διακόπτουν το σερί που κρατούσε το απόλυτο δίδυμο των WSBK, του Rea και της Kawasaki!

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Διαφ.

1

1

J. REA

Kawasaki ZX-10RR

 

2

54

T. RAZGATLIOGLU

Yamaha YZF R1

0.670

3

45

S. REDDING

Ducati Panigale V4 R

2.155

4

55

A. LOCATELLI

Yamaha YZF R1

7.644

5

47

A. BASSANI

Ducati Panigale V4 R

8.133

6

60

M. VAN DER MARK

BMW M 1000 RR

9.809

7

19

A. BAUTISTA

Honda CBR1000 RR-R

13.949

8

7

C. DAVIES

Ducati Panigale V4 R

14.059

9

36

L. MERCADO

Honda CBR1000 RR-R

22.907

10

66

T. SYKES

BMW M 1000 RR

25.525

11

31

G. GERLOFF

Yamaha YZF R1

25.609

12

21

M. RINALDI

Ducati Panigale V4 R

26.267

13

32

I. VINALES

Kawasaki ZX-10RR

27.168

14

76

S. CAVALIERI

Ducati Panigale V4 R

43.748

15

3

K. NOZANE

Yamaha YZF R1

50.244