Παγκόσμιος Πρωταθλητής Superbike 2018 ο Rea! Ισοφαρίζει τον Fogarty

MOTUL-WSBK: Ο τίτλος για το 2018 στον αναμενόμενο διεκδικητή του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2018

Εξασφάλισε με μαθηματικό προβάδισμα τον τίτλο ο Rea που στην σέλα της Kawasaki αποτελούν ένα σαρωτικό δίδυμο από το 2015, μην αφήνοντας κανένα να σηκώσει κεφάλι!

Με την σημερινή του επίδοση στον αγώνα του Magny-Cours, του MOTUL-WSBK, εξασφάλισε την ήδη προδιαγεγραμμένη φετινή πορεία του πρωταθλήματος, συντομεύοντας ακόμα περισσότερο την στέψη του. Με την ανακήρυξή του σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή για το 2018, ο Rea ισοφαρίζει την σειρά τίτλων του Carl Fogarty το 1994, 1995, 1998 και 1999.

Λίγο καιρό πριν, στο Brno, ο Rea είχε σπάσει ένα άλλο ρεκόρ του Fogarty καθώς πέρασε τις 59 νίκες στο MOTUL-WSBK, σε έναν αγώνα που είχε δύο εκκινήσεις μετά από κόκκινη σημαία.

Μπορεί φέτος να μην ξεκίνησε με τον παραδοσιακά δυναμικό του τρόπο, όμως ο Rea δεν άφησε πολλές αμφιβολίες για το τι θα καταφέρει. Με μία σειρά διπλών νικών σε Laguna Seca, Misano και την τεχνική Πορτογαλική πίστα στο Portimao, ο Ιρλανδός έφερε το καλύτερο αποτέλεσμα που μπορούσε να επιτευχθεί ξεφεύγοντας μπροστά.

Με τον τέταρτο τίτλο του και την δυναμική για ακόμα περισσότερους, τώρα που έλειξε κάθε σκέψη για μετάβαση στα MotoGP, ο Rea είναι πλέον στο επίπεδο του Troy Bayliss και του Carl Fogarty, και στην καλύτερη πορεία που θα μπορούσε για να τους ξεπεράσει.

Με αυτό τον τρόπο, η Kawasaki βλέπει ένα ακόμα τίτλο αναβατών κατέχοντας έξι συνολικά, μαζί με εκείνους των Russell και Sykes. Μονάχα η Ducati έχει πλέον περισσότερους τίτλους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα συμπληρώνοντας μία εντυπωσιακή εντεκάδα, καθώς η συμμετοχή της ξεκινά από την δεκαετία του ‘90

 

Χρονολόγιο Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Έτος
Αναβάτης
Χώρα
Κατασκευαστής
2018
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2017
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2016
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2015
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2014
Sylvain Guintoli
Γαλλία
Aprilia
2013
Tom Sykes
Αγγλία
Kawasaki
2012
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2011
Carlos Checa
Ισπανία
Ducati
2010
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2009
Ben Spies
ΗΠΑ
Yamaha
2008
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2007
James Toseland
Αγγλία
Sling
2006
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2005
Troy Corser
Αυστραλία
Suzuki
2004
James Toseland
Αγγλία
Ducati
2003
Neil Hodgson
Αγγλία
Ducati
2002
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
2001
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2000
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
1999
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1998
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1997
John Kocinski
ΗΠΑ
Sling
1996
Troy Corser
Αυστραλία
Ducati
1995
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1994
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1993
Scott Russell
ΗΠΑ
Kawasaki
1992
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1991
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1990
Raymond Roche
Γαλλία
Ducati
1989
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling
1988
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling

 

Motul WSBK, Magny-Cours: Απόλυτος κυρίαρχος ο Bulega στον αγώνα-παρέλαση των Ducati

Οι τρεις αγώνες του σαββατοκύριακου κατέληξαν σε βάθρα αποκλειστικά Ducati
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ο Nicolo Bulega (Ducati) απλά δεν βλέπει ανταγωνισμό φέτος: μετά από εννιά τριπλούς (δύο πλήρη σκέλη συν τη superpole race) αγώνες ο Ιταλός έχει μόνο μια δεύτερη θέση, στο πρώτο σκέλος του Donington, να του χαλά το απόλυτο. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ο Bulega πήρε τη νίκη!

Ακόμη χειρότερα για τους ανταγωνιστές, το εργοστασιακό δίδυμο της Ducati με τον Iker Lecuona δίπλα στον πρωτοπόρο έχει κάνει το 1-2 τόσο προβλέψιμο που δεν αξίζει καν να στοιχηματίσεις πάνω του - τι απόδοση θα μπορούσε να έχει η βεβαιότητα;

Και το δράμα των άλλων κατασκευαστών δεν τελειώνει εδώ, καθώς στον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours οι Ducati πρακτικά κατέλαβαν σχεδόν πλήρως την πρώτη εξάδα και στα τρία αγωνιστικά σκέλη, με μοναδική εξαίρεση τις δύο πέμπτες θέσεις που κατάφερε ο Alex Lowes με τη Bimota. Πλην αυτών, οι πρώτες γραμμές στους πίνακες αποτελεσμάτων θα μπορούσαν να προέρχονται από ενιαίο Panigale V4 R.

Έχοντας καβατζώσει την pole position, στο πρώτο σκέλος ο Bulega χρειάστηκε να παλέψει πολύ με το ομόσταυλό του, Lecuona, για δέκα γύρους χωρίς να έχει καταφέρει ως τότε να εξασφαλίσει την πρωτιά του. Η αμφίρροπη αυτή μονομαχία διακόπηκε από την εμφάνιση κόκκινων σημαιών, λόγω πτώσης του Tommy Bridewell (Ducati), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό για τον Άγγλο.

Η επανεκκίνηση έφερε την ίδια γνώριμη εικόνα, με τους Bulega και Lecuona να εναλλάσσονται στην πρωτιά κατά τον πρώτο γύρο, ωστόσο η άφιξη του Sam Lowes (Ducati) στο παιχνίδι κόστισε περισσότερο στον Lecuona. Η άμυνα που κλήθηκε να παίξει ενάντια στο έμπειρο Άγγλο έδωσε την ευκαιρία στον Bulega να απομακρυνθεί και κάπου εκεί η ιστορία του πρώτου σκέλους έλαβε τέλος: ο Ιταλός πήρε την 24η φετινή του νίκη, ο Lecuona την 20ή του δεύτερη θέση φέτος και ο Sam Lowes συμπλήρωσε το βάθρο.

Στη Superpole Race ο Lecuona έκανε ξανά δύσκολη τη ζωή του Bulega για τέσσερις γύρους, ένα λάθος στα φρένα καθώς πίεζε τον Ιταλό έβαλε τέλος στις ελπίδες νίκης του Ισπανού και τον έριξε στα δόντια του Sam Lowes, δίνοντας παράλληλα μια ανάσα κάμποσων δευτερολέπτων στον Bulega.

Όλα έδειχναν πως και στον σύντομο αγώνα θα είχαμε το ίδιο βάθρο με το πρώτο σκέλος, ώσπου στον τελευταίο γύρο ο S. Lowes έχασε το μπροστινό του και έπεσε, αφήνοντας το χαμηλότερο σκαλί του βάθρου σε έναν άλλον αναβάτη με Ducati, τον Yari Montella.

Στο δεύτερο σκέλος του Magny-Cours ο Bulega δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση από την αρχή και σε λίγους μόλις γύρους άρχισε να χτίζει διαφορά ασφαλείας από τον Lecuona.

Η διαφορά στο σκέλος αυτό έγινε από τον Alberto Surra (Ducati), ο οποίος έδωσε μάχη με τον Montella για το τρίτο σκαλί του βάθρου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να σχηματίσει μια διαφορετική τριάδα νικητών απ’ ότι στη Superpole Race, καθώς ο Ιταλός της Barni Spark Racing Team ήταν και πάλι αυτός που ακολούθησε τους δύο εργοστασιακούς στο βάθρο.

Και το σκέλος αυτό διακόπηκε από κόκκινες σημαίες εξαιτίας πτώσης του Bridewell ενόσω πάλευε με τον Alvaro Bautista (Ducati) για την έκτη θέση, ωστόσο αυτό συνέβη με δύο γύρους να απομένουν στον αγώνα και φυσικά η διακοπή ήταν οριστική.

Η επίμονη παρουσία του Lecuona στη δεύτερη θέση είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο Bulega δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον τίτλο σε μια τόσο σαρωτική και κυριαρχική χρονιά. Με 553 βαθμούς ο Ιταλός - που προαλείφεται για την ομάδα του μέντορά του, VR46, στο MotoGP το 2027 - δεν δείχνει να ανησυχεί απολαμβάνοντας 146 βαθμούς απόσταση από τον Lecuona (407 β.) στη δεύτερη θέση και στην Cremona (25-27/9) θα έχει μια υπέροχη ευκαιρία να γράψει ιστορία με άφθονο συμβολισμό: στον αγώνα της πατρίδας του θα κάνει την 100ή του συμμετοχή στο WSBK, ορόσημα που θα δέσουν τέλεια με την εξασφάλιση του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν μετά το πρόγραμμα.

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρίσκεται ο Montella με 247 βαθμούς και τους αδελφούς Lowes να τον ακολουθούν, με 201 ο Alex (Bimota) και με 198 ο Sam (Ducati).