Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Motul WSBK: Δοκιμαστικά Portimao 2022: Τρεις διεκδικητές με τον Rea σημαιοφόρο

Έδειξαν τα δόντια τους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/2/2022

Η πρώτη ημέρα των επίσημων δοκιμαστικών στην πίστα του Portimao στην Πορτογαλία αποτέλεσε ταυτόχρονα και την πρώτη συνάντηση των “φαβορί” για την κατάκτηση του επόμενου τίτλου, καθώς στις τρεις πρώτες θέσεις των καλύτερων χρόνων της ημέρας ήταν τρία διαφορετικά εργοστάσια και τρεις πολύ γνωστοί μας αναβάτες.

Με διαφορά μόλις 0,132 του δευτερολέπτου και έχοντας γράψει περισσότερους από 70 γύρους ο κάθε ένας, η Kawasaki του Rea, η Yamaha του Toprak και η Ducati του Bautista ήταν οι ταχύτεροι όλων. Ο Rea επικεντρώθηκε στις δοκιμές εξαρτημάτων του πλαισίου και ρύθμισης των ηλεκτρονικών, ενώ ο Toprak είχε ως βασική δουλειά τη ρύθμιση των νέων ηλεκτρονικών που είχε φέρει η Yamaha. Από την μεριά της Ducati, ο Bautista φάνηκε πως δεν ξέχασε πώς να οδηγεί μια Panigale V4R και σε αυτή την πρώτη επαφή του με την ιταλική μοτοσυκλέτα, σημείωσε τον τρίτο ταχύτερο χρόνο της ημέρας και έκανε συνολικά 82 γύρους, τους περισσότερους απ’ όλους τους αναβάτες. Η Ducati είχε φέρει και ένα νέο ψαλίδι το οποίο δοκίμασε μόνο ο Michael Ruben Rinaldi.

Μοναδική πτώση της ημέρας ήταν εκείνη του Andrea Locatelli στην Κ14, ο οποίος δεν είχε καβαλήσει από την Ινδονησία, ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί και μάλιστα στη συνέχεια της ημέρας έκανε και τον 5ο καλύτερο χρόνο.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’40.621s, 71 laps

 

2. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha with Brixx WorldSBK) 1’40.722s, 69 laps

 

3. Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati) 1’40.753s, 82 laps

 

4. Michael Ruben Rinaldi (Aruba.it Racing – Ducati) 1’41’261s, 81 laps

 

5. Andrea Locatelli (Pata Yamaha with Brixx WorldSBK) 1’41.440s, 73 laps

 

6. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’41.477s, 80 laps

 

7. Philipp Oettl (Team GoEleven) 1’41.707s, 67 laps

 

8. Christophe Ponsson (Gil Motor Sport-Yamaha) 1’43.167s, 57 laps

 

9. Luca Bernardi (Barni Spark Racing Team) 1’44.053s, 61 laps