Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019 Imola: Ο Rea απαντά!

Ένα δραματικό τριήμερο
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/5/2019

Απ’ τα δοκιμαστικά της Παρασκευής τόσο ο Bautista όσο και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έδειξαν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Στη πρώτη περίπτωση, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) δεν είχε τις συνηθισμένες –πλέον- επιδόσεις όπως στους προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος που τον έκαναν να χάνεται μπροστά. Ο κύριος λόγος που ο αναβάτης της Ducati υστερούσε στην Imola ήταν πως δεν είχε ξανά αγωνιστεί στο παρελθόν στην ιταλική πίστα, καθώς έχει αφαιρεθεί απ’ το πρωτάθλημα των MotoGP (στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι) απ’ το 1998. Συνεπώς δεν είχε την αντίστοιχη εμπειρία με τον Rea και δεν είχε έναν τόσο ανταγωνιστικό ρυθμό ώστε να ξεπεράσει τον αναβάτη της Kawsasaki. Επίσης, η Imola αποτελεί μια απ’ τις παλιότερες πίστες και η σχεδίασή της είναι αντίστοιχη με τα πρότυπα της εποχής, συνεπώς δεν έχει ιδιαίτερο πλάτος για να εκμεταλλευτούν οι αναβάτες ούτε καθαρές ευθείες (ακόμη και η μεγάλη ευθεία έχει μια ελαφρά κυρτότητα) με αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες να επιταχύνουν την ώρα που βρίσκονται υπό κλίση και να δυσκολεύουν την ταχεία προσαρμογή. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αυτός, ο πρωταρχικός λόγος της διαφοράς με όσα έχουμε δει έως τώρα.

Στη περίπτωση του Jonathan Rea που είχε αναπτερωμένο ηθικό απ’ τις δοκιμές, μάλιστα ήταν ακμαίος με καλή αίσθηση της μοτοσυκλέτας του ακόμη και φθαρμένα ελαστικά. Η εμπειρία του στη πίστα ήταν το αβαντάζ του έναντι του Bautista ενώ η χάραξη και το πλάτος της ευνοούσαν περισσότερο τις μοτοσυκλέτες με την ανάλογη συμπεριφορά και όχι την ιπποδύναμη.

Παρά το γεγονός όμως ότι ο Rea ήταν ο πιο δυνατός των ελεύθερων δοκιμών, έχασε την Superpole μέσα απ’ τα χέρια του ομόσταβλού του Bautista, του Chaz Davies που ήταν αρκετά ανταγωνιστικός και είχε όλα τα φόντα να δώσει έναν εξαιρετικό αγώνα. Όλα έδειχναν πως οι αγώνες του σαββατοκύριακου θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον σε αντίθεση με παλιότερα, όμως εν τέλει λόγω έντονης βροχόπτωσης είχαμε την ακύρωση του δεύτερου σκέλους ακαθώς και την ακύρωση του αγώνα της WorldSSP300 τη Κυριακή.

Πρώτο Σκέλος

Η ατυχία του Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) φαίνεται πως δεν έχει τελειωμό καθώς ο αναβάτης μέσα στον πρώτο μόλις γύρο χρειάστηκε να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λόγω μιας ηλεκτρονικής βλάβης που παρουσίασε η V4 R την ώρα που περνούσε απ’ το Variante Tamburello, ένα σημείο της πίστας που περιλαμβάνει τις στροφές 2,3 και 4 λίγα μέτρα μετά την γραμμή εκκίνησης. Ο αναβάτης μάλιστα, είπε πως η απογοήτευση που ένιωσε δεν περιγράφεται αλλά ήταν ευχαριστημένος με την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του και έτοιμος για τα επόμενα σκέλη.

Με την απόσυρση του Davies απ’ τον αγώνα δεν υπήρχε κάποιος άλλος αναβάτης που να κοντράρει στα ίσα τον περσινό πρωταθλητή Jonathan Rea και μας χάρισε έναν αγώνα που έφερε στη μνήμη μας προηγούμενα πρωταθλήματα. Απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο ο Rea με τους εκπληκτικούς του ρυθμούς, ξεκίνησε να χτίζει μια διαφορά απ’ τον Ισπανό Bautista που ήταν δεύτερος. Ο Rea πήρε το αίμα του πίσω και έδωσε τέλος στο ασύλληπτο σερί που είχε Bautista απ' την έναρξη του φετινού Motul WSBK περνώντας την καρό σημαία με διαφορά σχεδόν 8 δευτερολέπτων απ’ τον Ισπανό αναβάτη της Ducati!

Ο Bautista απ’ τη μεριά του, ενώ δήλωσε πως δεν γνωρίζει καθόλου την Imola –είχε μπει για πρώτη φορά στην πίστα πριν από ένα μήνα για δοκιμές της Ducati- απέδειξε το μεγαλείο του ως αναβάτης καθώς όχι μόνο κατέλαβε τη δεύτερη θέση αλλά επειδή ήταν πολύ γρήγορος για τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) που δεν τον είδε ποτέ και τερμάτισε σχεδόν 12” μετά απ’ αυτόν.

Ο Τούρκος Razgatlioglu έδωσε έναν πραγματικά φοβερό αγώνα απ’ την εκκίνηση που ενώ ξεκίνησε 11ος κατάφερε να ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο, έχοντας σκαρφαλώσει στην έβδομη θέση. Λίγο πριν τα μισά του αγώνα παρέμεινε εκεί και πάλεψε με τον Leon Haslam ή όπως είναι το παρατσούκλι του “Pocket Rocket” μέχρι που στον έβδομο γύρο τον πέρασε οριστικά, ενώ ένα γύρο αργότερα οι δύο τους πέρασαν τον Lowes εκτοπίζοντάς τον εκτός της πεντάδας. Στον ένατο γύρο είχαμε τη δεύτερη και τελευταία εγκατάλειψη αναβάτη από βλάβη. Ο Tom Sykes ήταν εξίσου άτυχος όσο και ο Davies αφού η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε ένα τεχνικό πρόβλημα με αποτέλεσμα να βγει εκτός του αγώνα την ώρα που ήταν τρίτος.

Λίγο αργότερα ο Sandro Cortese στον 14ο γύρο θα έκλεινε τη λίστα με τους αναβάτες που αποσύρθηκαν λόγω μια πτώσης του στο Acque Minerali. Στο ίδιο μέρος, στα δοκιμαστικά της Παρασκευής, ο Eugene Laverty έπεσε σημειώνοντας κατάγματα και στους δυο καρπούς, ενώ τη θέση του πήρε ο Bridewell ως wildcard συμμετοχή.

Ο δορυφορικός αναβάτης της Kawasaki, ο Razgatlioglu, συνέχισε την πορεία του και χάρισε στους οπαδούς άπλετο θέαμα με τις μονομαχίες που έδωσε με τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τις οποίες τελικά κέρδισε και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Οι πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον Van der Mark και τον Haslam (Kawsaaki Racing Team WorldSBK), τοποθετώντας έτσι τρεις μοτοσυκλέτες της Kawasaki στις κορυφαίες θέσεις.

Το δεύτερο μισό της δεκάδας συμπληρώθηκε με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) να περνά έκτος την καρό σημαία και να είναι ο δεύτερος πιο γρήγορος δορυφορικός αναβάτης. Την έβδομη θέση κατέλαβε ο ομόσταβλος του Van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), ο Alex Lowes έχοντας πίσω του τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ο οποίος τερμάτισε όγδοος ενώ ξεκίνησε 17ος. Ο δεύτερος (σαν συμμετοχή) wildcard αναβάτης αυτού του αγώνα Zanetti (Motocorsa Racing) τερμάτισε μέσα στη δεκάδα παίρνοντας την ένατη θέση. Τη δεκάδα έκλεισε ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team).

Tissot Superpole Race

Η εκκίνηση του sprint race της Κυριακής ήταν πιο δραματική με τις αναποδιές να διαδέχονται η μια την άλλη όσον αφορά τη τύχη του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Ο αναβάτης της BMW έχασε το γύρο προθέρμανσης και αντί για έκτος ξεκίνησε τελευταίος απ’ το pit lane. Μπροστά στη μάχη των κορυφαίων θέσεων ο Davies στάθηκε πιο τυχερός αυτή τη φορά αφού η μοτοσυκλέτα του δεν τον πρόδωσε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως δεν κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στον Jonathan Rea, που η νίκη στο πρώτο σκέλος δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει την δίψα του για την επιτυχία. Λίγο πριν τη λήξη του πρώτου γύρου, ο Davies υπέκυψε στις πιέσεις του Rea στο τελευταίο εσάκι ενώ έχασε άλλη μια θέση καθώς ο Bautista στο ίδιο σημείο έκλεισε τη γραμμή του και εκμεταλλεύτηκε το χαμό περνώντας δεύτερος. Με το πεδίο ελεύθερο μπροστά του, ο Rea ανέβασε τους ρυθμούς του και τερμάτισε πρώτος με διαφορά 2,1” απ’ τον δεύτερο κατοχυρώνοντας την 73η νίκη της καριέρας του.

Για να ανακάμψει απ’ το λάθος του ο Ουαλός Davies χρειάστηκε πέντε ολόκληρους γύρους μέχρι να ξαναβρεθεί στη δεύτερη θέση προσπερνώντας τον Bautista, όμως πλέον ήταν πολύ αργά για να προλάβει τον Rea παρά τις αξιότιμες προσπάθειές του. Με τον Bautista να συμπληρώνει το τρίτο σκαλί του βάθρου, το περισσότερο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις μονομαχίες που έγιναν στις πιο χαμηλές θέσεις.

Την πεντάδα έκλεισαν οι αναβάτες της Pata Yamaha WorldSBK Team με τον Van der Mark να επικρατεί έναντι του Lowes που ήρθε πέμπτος. Πίσω τους, στην έκτη θέση με μικρή διαφορά, ήταν ο Leon Halsam. Ο Razgatlioglu τερμάτισε έβδομος χωρίς να επαναλάβει τον άθλο που ολοκλήρωσε στο πρώτο σκέλος και να ανέβει στο βάθρο, χάρισε όμως μπόλικο θέαμα απ’ τις μάχες του στους οπαδούς. Όγδοος ολοκλήρωσε τον αγώνα ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), ενώ ο teammate του Reiterberger έκλεισε τη δεκάδα έχοντας μπροστά του, τον Jordi Torres.

Ετικέτες