Αντίο Hilary Musson - Πέθανε η 2η γυναίκα που πήρε μέρος στο Isle of Man TT

Από τις πρωτοπόρες γυναίκες στο άθλημα, γρήγορη τόσο σε αγώνες πίστας, όσο και στη Road Racing σκηνή
Αντίο Hilary Musson
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

“Η είσοδος μου στον κόσμο των δυο τροχών έγινε στα 16 μου, όταν ο πατέρας μου μου αγόρασε την πρώτη μου μοτοσυκλέτα, μια Triumph Tiger Cub, ενώ η αγάπη μου για τους αγώνες ξεκίνησε με την πρώτη επίσκεψη μου στην πίστα του Cadwell Park. Αυτό ήταν, είχα κολλήσει!”

Το 1969 η Hilary Musson συμμετείχε σε έναν αγώνα μόνο για γυναίκες στο Cadwell Park, όπου και τερμάτισε στην 4η θέση. Οι συμμετοχές ήταν λίγες, μόλις 8-9, και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος οι αγώνες γυναικών δεν συνεχίστηκαν. Έτσι η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται ενάντια στους άνδρες, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για την εποχή.

Εκεί γεννήθηκε η αγάπη της Hillary για τα δίχρονα γιαπωνέζικα 250, οδηγώντας ένα Suzuki X7, ένα RD 250, ένα LC, κ.α.

Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες λεσχών, πάντα καβάλα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής τις οποίες οδηγούσε και στη διαδρομή σπίτι-δουλειά αλλά και σε κάθε ταξίδι για να πάρει μέρος με αυτές σε αγώνα.

Το 1974 & 1975 κέρδισε το Πρωτάθλημα British Formula Racing Club 250 production, δημιουργώντας αίσθηση. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην Avon Production series με ένα Yamaha RD 250μ τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ ο σύζυγος της συμμετείχε στην κατηγορία 500 κ.εκ..

Το 1977 η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται σε διάφορους εθνικούς αγώνες, ώστε να πάρει τη διεθνή αγωνιστική της λισάνς, και να μπορεί να αγωνιστεί στο ΤΤ.

Ο περίγυρος της την προειδοποιούσε πως δεν θα τη δεχόταν στο ΤΤ, αφού μετά την πρώτη γυναικεία συμμετοχή της Beryl Swain το 1962, η FIM είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να αγωνίζονται θεωρώντας πως ήταν πολύ επικίνδυνη ασχολία για εκείνες…

Αξίζει εδώ μια μικρή παρένθεση για να παραθέσουμε την περιπέτεια της Beryl Swain, όπου όταν εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί στο ΤΤ το 1962, η FIM ανακοίνωσε έναν φωτογραφικό κανονισμό μώστε να μην μπορέσει η Swain να λάβει μέρος, με τον οποίο οι αναβάτες έπρεπε να ζυγίζουν το λιγότερο 61 κιλά! Τελικά η FIM της επέτρεψε να λάβει μέρος στο ΤΤ, αφού η Beryl φόρεσε μια… ζώνη δύτη με βαρίδια -κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Στον πρώτο -και τελευταίο- αγώνα της, η Swain τερμάτισε 23η ανάμεσα σε 25 αγωνιζόμενους, με τους υπόλοιπους 24 να είναι φυσικά άνδρες. Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η FIM -φοβούμενη για τον αντίκτυπο που θα είχε ένας πιθανός θάνατος γυναίκας αγωνιζόμενης στο ΤΤ- απαγόρευσε πλήρως τις γυναικείες συμμετοχές!

Hilary Musson

Παρόλα αυτά, η Hilary πήρε την διεθνή λισάνς, και το 1978 τη δέχθηκαν στην κατηγορία World Championship Formula 3 TT. Όπως έλεγε η Hilary, αρχικά θα προτιμούσε να αγωνιστεί στο ManxGP παρά στο ΤΤ, όμως η διοργάνωση εκεί δεν επέτρεπε στις γυναίκες να αγωνιστούν, μέχρι το 1989.

“Αισθανόμουν τιμή να κάνω το ντεμπούτο μου τη χρονιά της επιστροφής του Mike Hailwood, και είχα μάλιστα την ευκαιρία να του μιλήσω. Τερμάτισα το πρώτο μου ΤΤ στην 16η θέση, μια θέση πίσω από τον άνδρα μου τον John, σε 22 συμμετοχές. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε ανδρόγυνο στον ίδιο αγώνα.”

Η Hilary συνέχισε να αγωνίζεται στο ΤΤ μέχρι το 1985, με μόνη εγκατάλειψη το 1979, από μηχανική βλάβη.

Δεν είχε ποτέ χορηγία, ούτε βοήθεια από κανέναν, πέρα από μερικές ζελατίνες από τον Bob Heath και από τη φιλοξενία στο Isle of Man, χάρη στον πρώην marshal John Bullivant και τη γυναίκα του Diana.

Πέρα από το ΤΤ, η Hilary συμμετείχε στο Manx GP το 1989, αλλά και στο Southern 100 στη δεκαετία του 1990, τρέχοντας τον τελευταίο της αγώνα το 1993.

Σημειώστε πως είχε κερδίσει και τα Πρωταθλήματα National Sprint Assosciation 125 and 250 στις αρχές των 90s.

Μετά την απόσυρση της από τους αγώνες η Hillary συμμετείχε σε track days, ειδικά στην αγαπημένη της πίστα που ήταν το Donington, με τελευταία μοτοσυκλέτα της ένα δίχρονο Aprilia RS 250.

Το 2006 η Hilary και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Isle of Man, όπου συνέχισε την αγωνιστική της εμπλοκή, αυτή τη φορά ως marshal στο ManxGP.

“Τίποτα απ’ όσα έκανα στη ζωή μου δεν έγινε για χάρη της δημοσιότητας, αντίθετα με τις απόψεις κάποιων. Δεν είχα χρόνο για άλλα χόμπι, πέρα από τις κότες και τις γάτες μου, ειδικά την αγαπημένη μου λευκή Manxie, την Kipper.”

Αντίο Hilary

Ετικέτες

Πιθανός ο αποκλεισμός μοτοσυκλετών από το Pikes Peak

Γίνονται έντονες διαβουλεύσεις πάνω στο ζήτημα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/7/2019

Πριν από λίγες μέρες ολοκληρώθηκε η θρυλική ανάβαση του Pikes Peak, ένα μεγάλο αγωνιστικό γεγονός που επισκιάστηκε από τον τραγικό θάνατο που βρήκε λίγο πριν από τον τερματισμό το μεγάλο φαβορί του αγώνα, ο Carlin Dunne. Πέρα όμως από την τραγικότητα του ίδιου του συμβάντος, έχουν ξεκινήσει και οι παράπλευρες συνέπειες που συνήθως ακολουθούν τέτοια γεγονότα. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που γίνεται κάτι τέτοιο, καθώς πρόσφατα είχε ξεκινήσει –για άλλη μια φορά- μια αντίστοιχη σκέψη για την ακύρωση του αγώνα του Isle of Man, εκεί όπου έχει κατατεθεί ήδη ένας βαρύς φόρος αίματος στα 112 χρόνια που έχει συμπληρώσει.
Αντίστοιχα και στην περίπτωση της ανάβασης του Pikes Peak, με τα συναισθήματα να είναι ακόμη έντονα μετά τον χαμό του Dunne, έχουν εγερθεί πολλά ζητήματα και ερωτήματα, τα οποία δεν παραμένουν σε φιλολογικό επίπεδο, αλλά ήδη έχουν γίνει κάποιες ενέργειες γύρω από αυτά. Πιο συγκεκριμένα, έχουν ξεκινήσει συζητήσεις ανάμεσα στους διοργανωτές του Pikes Peak για το αν θα συνεχίσουν οι μοτοσυκλέτες να συμμετέχουν στο συγκεκριμένο event.
Σύμφωνα με την ανταλλαγή κάποιων e-mail, τα οποία ανακάλυψε και αποκάλυψε η "Colorado Gazette", η Διευθύντρια του αγώνα, Megal Leatham έστειλε μια επιστολή προς την Αμερικάνικη Υπηρεσία Δασών και στη Δημοτική Αρχή, μία ημέρα μετά τον θάνατο του Dunne, μέσα στην οποία αναφέρει: "Έχασε το μπροστινό του… αλλά αυτό συνέβη στο Pikes Peak όπου δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη" και συνεχίζει, "Επίσης… μεταξύ μας… θεωρώ ότι πρέπει να είναι το τέλος για τις μοτοσυκλέτες στο Pikes Peak… Ο τελευταίος αναβάτης στην 156η στροφή…"
Η εφημερίδα επικοινώνησε με τον Jack Glavan, τον Διευθυντή του Pikes Peak America's Mountain, του οργανισμού που είναι υπεύθυνος για την συντήρηση του δρόμου στον οποίο διεξάγεται ο αγώνας αλλά και για το τουριστικό περίπτερο της περιοχής. Ο Glavan είναι ο άνθρωπος που έχει την εξουσία, αν το θελήσει, να ακυρώσει τον αγώνα, εάν και εφόσον θεωρήσει ότι δεν είναι ασφαλές, ο οποίος επιβεβαίωσε πως γίνονται συζητήσεις για την προοπτική να αποκλειστούν οι μοτοσυκλέτες από την ανάβαση του Pikes Peak. Εδώ να σημειώσουμε κάτι που έχει αρκετή σημασία, καθώς υπήρξαν αρκετοί αναβάτες αγωνιζόμενοι που έκαναν παράπονα για ένα σαμαράκι που υπήρχε στην τελευταία στροφή, στο σημείο που έχασε τον έλεγχο ο Dunne, ενώ υπήρξαν και μερικοί αυτόπτες μάρτυρες που ανέφεραν ότι ο μπροστινός τροχός του άτυχου Αμερικάνου πέρασε πάνω από αυτό το σαμαράκι και γι' αυτό έχασε ο Dunne το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του.


Από την άλλη, σε αρκετούς δημιουργήθηκαν πολλές απορίες μετά την –γρήγορη είναι η αλήθεια- κατάληξη στο συμπέρασμα ότι ο Dunne σκοτώθηκε επειδή γλίστρησε το μπροστινό του, όπως ανέφερε η επίσημη ανακοίνωση την επομένη του θανάτου του. Σίγουρα, βάσει της κοινής λογικής, μια ενδελεχής έρευνα δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα τόσο γρήγορα. Το κοινό και όλοι εμείς που παρακολουθούμε την υπόθεση, θέλει να μάθει περισσότερα γύρω από αυτό, όχι εξαιτίας μιας κουτσομπολίστικης διάθεσης, αλλά επειδή επρόκειτο για έναν θρυλικό αναβάτη του Pikes Peak και μια προσωπικότητα που είχε μεγάλο αντίκτυπο στον χώρο της μοτοσυκλέτας γενικότερα. Σύμφωνα με τους Αμερικάνους συναδέλφους, υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις για το πώς οι αξιωματούχοι του αγώνα χειρίστηκα στον Τύπο εκείνη την ημέρα, κάνοντας κινήσεις που χαρακτηρίστηκαν κυνικές και έδειχναν πως προσπαθούσαν να ελέγξουν και να μειώσουν στο ελάχιστο την κακή δημοσιότητα που θα έφερνε το θέμα. Σίγουρα δεν υπάρχει διάθεση από κανέναν σοβαρό παρατηρητή να δοθεί τεράστια διάσταση στο τι συνέβη, αλλά το γεγονός ότι πέρασε πάρα πολύς χρόνος για να μαθευτεί ότι συνέβη το ατύχημα (ακόμη και ο team mate του άργησε πολύ να το μάθει), προσθέτει ακόμη περισσότερο προβληματισμό στο όλο ζήτημα. Σαφώε και δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε ευθέως ότι έγινε κάποια προσπάθεια απόκρυψης ή συγκάλυψης για το γεγονός, αλλά ο όλος χειρισμός αν μη τι άλλο προσθέτει στον προβληματισμό.
H Colorado Gazzette αναφέρει επίσης ότι υπάρχουν δύο έρευνες σε εξέλιξη σχετικά με το συμβάν: Μια έρευνα της Αμερικάνικης Υπηρεσίας Δασών, η οποία προφανώς θα χρειαστεί αρκετές εβδομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί, και η επίσημη έρευνα των αρχών. Ο Glavan είπε στην Gazzette ότι θα περιμένει το πόρισμα της Υπηρεσίας Δασών, διότι μέχρι στιγμής δεν είναι ικανοποιημένος από τις πληροφορίες που έχει συλλέξει ώστε να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Δήλωσε επίσης ότι θα προχωρήσει σε επιπλέον συζητήσεις με την Διεύθυνση του πάρκου αλλά και με τον Δήμαρχο του Colorado Springs πριν παρθεί κάποια οριστική απόφαση.