Έχασε τη ζωή του ο 9χρονος αναβάτης Lorenzo Somaschini στο Honda Junior 160 Cup της Βραζιλίας
Παρά τις προσπάθειες των γιατρών ο νεαρός αναβάτης δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα τραύματα του
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
19/6/2024
Ο τέταρτος γύρος του Honda Junior 160 Cup για το Βραζιλιάνικο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών ο οποίος πραγματοποιήθηκε στην πίστα Autodrome Interlagos στιγματίστηκε από ένα σοβαρό περιστατικό το οποίο συνέβη κατά τη διάρκεια της ελεύθερης προπόνησης της Παρασκευής. Εκεί ο μόλις 9 χρονών Αργεντινός αναβάτης Lorenzo Somaschini έπεσε στη στροφή Pinheirinho με αποτέλεσμα να χτυπήσει στο κεφάλι και λίγες ημέρες αργότερα να χάσει τη ζωή του.
Ο "Lolito", όπως ήταν το παρατσούκλι του, γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 2014 στο Ροζάριο της Αργεντινής και από μικρή ηλικία έδειξε το ενδιαφέρον του για τους αγώνες μοτοσυκλέτας. Το περασμένο έτος ξεκίνησε να αγωνίζεται στο Superbike Junior Cup της Αργεντινής ενώ στόχος του ήταν να συμμετέχει τα επόμενα χρόνια σε διεθνείς διοργανώσεις με τελικό στόχο να βρεθεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών.
Ωστόσο η μοίρα είχε άλλα σχέδια για τον μικρό Lorenzo καθώς ο ίδιος δεν κατάφερε να ξεπεράσει το σοβαρό χτύπημα που υπέστη στο κεφάλι κατά την πτώση του στην πίστα Interlagos. Οι γιατροί του νοσοκομείου Albert Einstein του Σάο Πάολο προσπάθησαν να τον κρατήσουν στη ζωή ωστόσο αυτό δεν κατέστη δυνατό.
Οι διοργανωτές του Superbike Brazil ανακοίνωσαν σχετικά με το περιστατικό που συνέβη: “Οι διοργανωτές του Superbike Brazil παρείχαν όλη τη βοήθεια στην οικογένεια του αναβάτη από την Παρασκευή 14 Ιουνίου, όταν ο Αργεντινός έπεσε κατά την πρώτη ελεύθερη προπόνηση του Junior Cup, του 4ου γύρου του Superbike Brazil, στο Autodrome Interlagos. Μόλις έπεσε στην έξοδο Pinheirinho, ο αναβάτης νοσηλεύτηκε γρήγορα από την ιατρική ομάδα σε ασθενοφόρο της ΜΕΘ. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στα επείγοντα του νοσοκομείου, όπου η κατάστασή του σταθεροποιήθηκε. Μετά από αυτή τη διαδικασία, μεταφέρθηκε σε μονάδα προηγμένης υποστήριξης στο Γενικό Νοσοκομείο Pedreira, όπου παρέμεινε μέχρι το πρωί του Σαββάτου 15 Ιουνίου, τηρώντας όλα τα ιατρικά πρωτόκολλα μέχρι να μεταφερθεί στο νοσοκομείο Albert Einstein”.
Ο προπονητής του Lorenzo Somaschini, Diego Pierluigi με ανάρτηση του ανέφερε τα εξής: “Με ραγισμένη καρδιά θα πρέπει να σε αποχαιρετήσω. Θα μου λείψεις τόσο πολύ Lolito. Σε ευχαριστώ που με άφησε να γίνω μέρος του ονείρου σου. Αναπαύσου εν ειρήνη πρωταθλητή”.
Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα
Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/3/2024
Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.
O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.
Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.
Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”
Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.
