Eπιτυχία του Φουρθιώτη στην Ιταλία

Ένα βάθρο για κάθε κατηγορία του πρωταθλήματος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/5/2019

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης κατακτά ένα βάθρο στο ιταλικό πρωτάθλημα. Πέρσι, σαν σήμερα μάλιστα, αναφέραμε τις επιτυχίες του μικρού (σε ηλικία πάντα) αναβάτη που είχε καταφέρει να ανεβεί στο βάθρο, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ξαναγωνιστεί στην πίστα Pomposa της Ιταλίας. Φέτος, ο FOURQUEZ28 (Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης) βίωσε καρμπόν το ίδιο σενάριο, καθώς αγωνίστηκε γι’ άλλη μια φορά σε άγνωστο έδαφος κατά τη διάρκεια του ιταλικού πρωταθλήματος. Στην πίστα Adria Raceway και κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να ανεβεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου για την κατηγορία των 110cc και στο δεύτερο σε αυτή των 160cc! Το γεγονός πως ο Φουρθιώτης καταφέρνει για δεύτερη συνεχόμενη φορά να ανεβεί στο βάθρο και μάλιστα σε μια πίστα που δεν έχει ξαναοδηγήσει, υπερτονίζει το ταλέντο του, την αποφασιστικότητά του, αλλά και την δίψα του για τη νίκη! Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περαιτέρω λεπτομέρειες για τους αγώνες, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τα συγχαρητήρια που δέχτηκε απ’ τους αντιπάλους του.

Στο τέλος του άρθρου ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έκλεψε την παράσταση και ανέβηκε στο βάθρο των νικητών ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης στο Ιταλικό πρωτάθλημα με την Blue Star Ferries στο πλευρό του!

Ο πρώτος αγώνας του CNV MOTOASI είχε ακυρωθεί λόγω κακοκαιρίας κι έτσι ουσιαστικά το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 25 και 26 Μαΐου, στην πολύ όμορφη πίστα Adria Raceway.

Ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης είχε μπροστά του μια μεγάλη πρόκληση, καθώς θα έπαιρνε μέρος σε δυο κατηγορίες ταυτόχρονα (110cc / 160cc με πάνω από 20 οδηγούς η κάθε μία), μέσα σε μια πίστα που όλοι σχεδόν οι αντίπαλοί του την έχουν «γυρίσει» εκατοντάδες φορές, καθώς οι περισσότεροι εξ αυτών μένουν πολύ κοντά. Επιπλέον, στην προσπάθεια των διοργανωτών να καλυφθούν οι πρώτοι δυο χαμένοι αγώνες, είχε αποφασιστεί ότι θα γίνονταν τρεις αγώνες ανά κατηγορία (2 συν ένας από τους πρώτους δυο που αναβλήθηκαν), ενώ τριπλός θα είναι και κάποιος άλλος αγώνας στη συνέχεια.

Ο Έλληνας αναβάτης – αλλά και η ομάδα του – είχαν μπροστά τους έναν Γολγοθά με συνεχή sessions και αστραπιαίες αλλαγές, μιας και έπρεπε σε λιγοστό χρόνο να κάνουν τις απαραίτητες ρυθμίσεις ώστε να είναι έτοιμοι για κάθε κατηγορία ξεχωριστά. Πέραν όλων των άλλων, ο συγκεκριμένος αγώνας είχε και μια άλλη ιδιαιτερότητα: ήταν ο πρώτος στην ιστορία που έγινε νύχτα, υπό το φως των προβολέων, όπως ακριβώς και οι αγώνες στο Qatar για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, συνειδητοποιεί κανείς την τιτάνια προσπάθεια που κατέβαλε ο Έλληνας αναβάτης, αλλά και τα ατελείωτα ψυχικά αποθέματα του ίδιου και της ομάδας του.

Κι όμως οι πρώτοι αγώνες του Σαββάτου δεν ξεκίνησαν ιδανικά για τον Σπύρο-Μάριο. Το βράδυ η πίστα είχε πολλή υγρασία και η μοτοσυκλέτα δεν ήταν σωστά στημένη γι’ αυτές τις συνθήκες. Ενήργησε όμως έξυπνα και συνειδητοποιώντας γρήγορα ότι δεν θα μπορούσε να κυνηγήσει τους μπροστά, πήρε μια 6η (110cc) και μια 7η (160cc) θέση, μαζεύοντας σημαντικούς βαθμούς για τη συνέχεια.

Την Κυριακή ήταν που θα έδειχνε το δυνατό του πρόσωπο. Παρά την κούραση, ρίχτηκε αποφασισμένος στη μάχη και πάλεψε σαν ίσος απέναντι σε αντιπάλους που γνώριζαν πολύ καλά την Adria Raceway. Στον πρώτο αγώνα (3ος κατά σειρά) των 110cc, ο Σπύρος-Μάριος έκανε δυνατή εκκίνηση και γρήγορα κέρδισε μια θέση, ανεβαίνοντας στην 4η από την 5η που ξεκίνησε. Κυνήγησε και έπιασε τον τρίτο και μετά από μια ωραία μάχη, κατάφερε να τον νικήσει στον τελευταίο γύρο του αγώνα και να ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου!

Ακολούθησε ο αγώνας στα 160cc, με τον Έλληνα αναβάτη να κρατάει ένα σταθερό γυρολόγιο σε όλη τη διάρκειά του, κατακτώντας θέση στην πεντάδα! Στον επόμενο αγώνα των 110cc, έχοντας δυνατή ψυχολογία μετά την προηγούμενη επιτυχία του, ανέβηκε γρήγορα στην 3η θέση. Με δυνατούς χρόνους σε κάθε γύρο, κατάφερε να φτάσει τον οδηγό που ήταν στην πρώτη θέση και να δώσει πολλές και σκληρές μάχες μαζί του. Το θέαμα ήταν εξαιρετικό και η δεύτερη θέση που τελικά πήρε ο Σπύρος-Μάριος, ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση του ταλέντου του. Στον τελευταίο αγώνα του εξαντλητικού διημέρου για τον Έλληνα πιλότο από την Κω, θα περίμενε κανείς ότι η κούραση θα τον είχε καταβάλει. Όμως και πάλι κατάφερε να εκπλήξει ευχάριστα τους πάντες και απέναντι στους 25 οδηγούς της κατηγορίας των 160cc, να πάρει την 4η θέση χάνοντας το βάθρο κυριολεκτικά για μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Η συνολική παρουσία του Σπύρου-Μάριου δεν πέρασε απαρατήρητη και πολλές από τις ομάδες έδωσαν συγχαρητήρια στον οδηγό μας, τόσο για την ταχύτητά του όσο και για το αγωνιστικό του ήθος. Η ομάδα και ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης θέλουν να ευχαριστήσουν όλους τους χορηγούς τους για τη σταθερή στήριξή τους και καλωσορίζουν την Blue Star Ferries, το νέο μεγάλο χορηγό του Σπύρου-Μάριου, η παρουσία του οποίου ανέβασε στα ύψη τη ψυχολογία του Έλληνα αναβάτη, δίνοντάς του την απαραίτητη ώθηση ώστε να καταφέρει να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις και να επιστρέψει στην Ελλάδα με δυο ακόμα βάθρα στο ενεργητικό του.

Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης #28

«Μετά το τέλος αυτών των πολύ κουραστικών ημερών, νοιώθω αρκετά καταπονημένος αλλά και χαρούμενος συγχρόνως, μιας και πέτυχα το στόχο μου που ήταν να ανέβω τουλάχιστον μια φορά στο βάθρο. Ειδικά σ’ αυτή την πίστα τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα για εμένα, μιας και οι περισσότεροι αντίπαλοί μου την έχουν οδηγήσει πάρα πολλές φορές. Για εμένα ήταν η δεύτερη φορά που αγωνίζομαι στην Adria και πιστεύω ότι κάναμε καλή δουλειά. Φυσικά δεν ξεχνάω ποτέ την πολύτιμη υποστήριξη της οικογένειάς μου και των χορηγών μας και ειδικά την Blue Star Ferries που μας γέμισε χαρά, συμβάλλοντας και αυτή στις μάχες που έδωσα εδώ για να ανεβάσω την Ελληνική σημαία 2 φορές στο βάθρο».

IoMTT: H οικογενειακή τραγωδία ωθεί τον Michael Dunlop στα ρεκόρ και τις βραβεύσεις

Ο Michael Dunlop εξηγεί την δική του “ιδιαίτερη” οπτική των πραγμάτων
Michael Dunlop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Ο θρύλος και ρέκορντμαν του Isle of Man TT τιμήθηκε για τρίτη φορά ως Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της χρονιάς, ενώ παράλληλα μίλησε για το πώς οι οικογενειακές απώλειες επηρεάζουν τη στάση του απέναντι στους αγώνες και τα ρεκόρ.

Ο Michael Dunlop, ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του Isle of Man TT, βραβεύτηκε ξανά στα Irish Motorcycle Awards για τις αγωνιστικές επιτυχίες του και την συμβολή του στους αγώνες δρόμου.

Την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, στο Μπέλφαστ, ο Dunlop αναδείχθηκε Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της Χρονιάς για τρίτη φορά. Το συγκεκριμένο βραβείο έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το τρόπαιο φέρει το όνομα του θείου του, Joey Dunlop, του οποίου το ιστορικό ρεκόρ των 26 νικών στο Isle of Man TT ξεπέρασε ο Michael το 2024.

Michael Dunlop

Στην ίδια εκδήλωση απονεμήθηκαν και άλλες διακρίσεις, με τον Jonathan Rea να λαμβάνει το Βραβείο Ειδικής Αναγνώρισης (Special Recognition Award) μετά την αποχώρησή του από το WorldSBK (παρότι έχει ήδη σχεδον επιστρέψει, αν και σε νέο ρόλο), τον Rhys Irwin να τιμάται ως Αναβάτης Πίστας της Χρονιας (Short Circuit Rider of the Year) έπειτα από την κατάκτηση του βρετανικού πρωταθλήματος Supersport και τον Casey O’Gorman να κερδίζει τον τίτλο Νέου Αναβάτη της Χρονιας (Young Rider of the Year), μετά το ντεμπούτο του στο Moto3 και την εξασφάλιση πλήρους συμμετοχής στο πρωτάθλημα και για το 2026.

Michael Dunlop

Η βράβευση του Dunlop ήρθε μετά από μια παραγωγική αγωνιστική χρονιά. Το 2025, ο αναβάτης από το Ballymoney αύξησε τον αριθμό των νικών του στο Isle of Man TT στις 33, κατακτώντας τέσσερις νίκες μέσα στη διοργάνωση.

Παράλληλα, επέστρεψε στις νίκες στο North West 200, τερματίζοντας μια περίοδο εννέα ετών χωρίς επιτυχία στον θεσμό, με τρεις νίκες στις κατηγορίες Superstock, Superbike (με BMW) και Supersport (με Ducati Panigale V2), ενώ σημείωσε νίκες και στους αγώνες των Cookstown και Tandragee.

Ο Dunlop μίλησε και για την προσέγγιση του απέναντι στην επιτυχία λέγοντας, "Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να είσαι δημοφιλής και στο να είσαι επιτυχημένος. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο δημοφιλής, αλλά ίσως ο πιο επιτυχημένος".

Joey Dunlop

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις τραγικές απώλειες της οικογένειας του και το γεγονός πώς αυτές του παρέχουν κίνητρο. Ο θείος του, Joey Dunlop έχασε τη ζωή του το 2000 σε αγώνα στην Εσθονία, λίγες εβδομάδες μετά την τελευταία του νίκη στο TT.

Ο πατέρας του το 2008, Robert Dunlop, στο North West 200, αλλά και ο αδελφός του, William Dunlop, το 2018 έχασε τη ζωή του σε αγώνα του Skerries 100.

Michael Dunlop

Ο Michael Dunlop εξήγησε πως η συνέχιση της καριέρας του συνδέεται άμεσα με την ανάγκη να διατηρήσει το οικογενειακό όνομα σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο:
"Ο στόχος μου δεν ήταν ποτέ εγωιστικός, να δημιουργήσω μια εικόνα για εμένα. Είναι να κρατήσω το όνομα Dunlop εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Έχουμε υποφέρει όσα έχουμε υποφέρει και προσπαθώ να κρατήσω το όνομα όσο πιο ψηλά μπορώ για να δώσω σε όλα αυτά έναν λόγο".William Dunlop

Μίλησε και για τη μητέρα του, τονίζοντας ότι, παρά τις δυσκολίες και τον κίνδυνο των αγώνων δρόμου, δεν τον πίεσε ποτέ να σταματήσει, συνεχίζοντας να τον στηρίζει στην αγωνιστική του πορεία παρά τις όποιες τους συγκρούσεις.

Ενόψει της σεζόν 2026, ο Dunlop αναμένεται να βρεθεί ξανά στο Isle of Man TT απέναντι σε αναβάτες όπως οι Peter Hickman, Dean Harrison και Davey Todd, ενώ στο North West 200 θα αντιμετωπίσει και τον Glenn Irwin, ο οποίος ανακοίνωσε την επιστροφή του με την ομάδα Nitrous Competitions Ducati, μετά την απόσυρσή του από τους αγώνες δρόμου στο τέλος του 2024.

Michael Dunlop

Η νέα χρονιά προμηνύεται ιδιαίτερα ανταγωνιστική, με τον Michael Dunlop να συνεχίζει την παρουσία του στους κορυφαίους αγώνες δρόμου, έχοντας πλέον στο παλμαρέ του, τον τίτλο του πλέον επιτυχημένου αναβάτη στην ιστορία του Isle of Man TT.