Τα νέα από την 11η ειδική του Dakar στις 11 Ιανουαρίου του 2005, ήταν ένα σοκ για όλους όσοι ασχολούνταν με τους αγώνες μοτοσυκλετών και όχι μόνο με τον επικό αγώνα του Dakar. Η είδηση έπεσε σαν κεραμίδα πάνω σε όσους είχαν και μια μικρή, έστω, επαφή με τα αγωνιστικά δρώμενα. Διότι ο Fabrizio Meoni που έχασε τόσο τραγικά τη ζωή του, ήταν ήδη ένας από τους θρύλους του Dakar με παγκόσμια εμβέλεια και καθολική αποδοχή σε όλο το κοινό. Εκείνη την χρονιά μάλιστα, άλλος ένας αναβάτης της ΚΤΜ ο Ισπανός Jose Manuel Perez, είχε χάσει τη ζωή του νωρίτερα σε ένα ατύχημα στην έβδομη ειδική.
Από τότε έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια, αλλά το όνομα του Ιταλού αναβάτη συνεχίζει να "ζει" μέσα από όλους αυτούς που κρατούν την μνήμη του ζωντανή και μέσα από τις ίδιες τις επιτυχίες του. Ο Meoni ήταν 47 ετών όταν έφυγε από τη ζωή, έχοντας προλάβει όμως μέσα σ' αυτόν τον σύντομο βίο να σημειώσει σπουδαίες επιτυχίες στους αγώνες, τους οποίους αποκαλούσε "… η ζωή μου…". O Fabrizio γεννήθηκε παραμονή πρωτοχρονιάς το 1957 στο Castiglion Fiorentino. Η ενασχόλησή με το enduro ξεκίνησε το 1972 με το τοπικό club και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την πρώτη του μοτοσυκλέτα, ένα Ancilotti 50cc Enduro. Το 1975 ξεκίνησε την αγωνιστική του δράση, παρά το ότι ο πατέρας του θεωρούσε τους αγώνες "επικίνδυνους και ακριβούς", ενώ από την αρχή άρχισαν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα με νίκες.
Από το 1976 ως το 1978 αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc, με μοτοσυκλέτες της Beta της SWM και της Fantic Motor, κερδίζοντας το 1977 το πρώτο Πρωτάθλημα Toscano Enduro. Το 1978 αλλάζει κατηγορία και τις δύο επόμενες παίρνει μέρος στο παγκόσμιο πρωταθλήματος, με δύο τρίτες θέσεις στην Ιταλία και την Ισπανία, αλλά η στρατιωτική του θητεία του στερεί την παρουσία του από το σύνολο του πρωταθλήματος, περιορίζοντάς τον στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα. Το 1981 ανοίγει παράλληλα και την δική του επιχείρηση πώλησης χωματερών μοτοσυκλετών και αρχίζει να τρέχει ως ιδιώτης με ένα ΚΤΜ 250cc, τόσο στο motocross όσο και στο enduro, καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και μερικές νίκες στο ΜΧ, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία. Τότε, το 1982, σταματά την ενεργό δράση στους αγώνες για μια πενταετία, θέλοντας να αφοσιωθεί πλήρως στην δουλειά του. Μάλιστα, η σύντροφός του, Elena, είναι αντίθετη με αυτή την απόφασή του, αλλά ο ίδιος ο Meoni δεν αλλάζει τις σκέψεις του.
Το 1987 επιστρέφει περιστασιακά σε αγώνες με μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το 1988 έρχονται δύο τίτλοι στο παλμαρές του. Εκείνη την χρονιά παντρεύεται και την Elena που έμεινε μέχρι το τέλος στο πλευρό του. Το 1990 παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε αγώνα στην Αφρική, πάνω στη σέλα ενός ΚΤΜ 500 για το Rally Tunisia. Μια ατυχία του στερεί την πρωτιά, αλλά την ίδια χρονιά στον αγώνα Lima-Rio κυριαρχεί ολοκληρωτικά έναντι των αντιπάλων του. Το 1992 είναι η χρονιά της πρώτης συμμετοχής του στο Dakar. Πάνω σε ένα Yamaha XT660Z βγαίνει 12ος Γενικής και πρώτος ιδιώτης. Από τότε συνεχίζει να αγωνίζεται ανελλιπώς σε αγώνες Rally, ενώ το 1997 συμπεριλαμβάνεται στην εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Το όνειρο όμως εκπληρώνεται το 2001, όταν παίρνει την πρώτη του νίκη στον θρυλικό αγώνα. Η ΚΤΜ του ζητάει την βοήθειά του να εξελίξει τον δικύλινδρο κινητήρα με τον οποίο ξανακερδίζει το Dakar την επόμενη χρονιά! Το 2003 κερδίζει και το Rally Tunisia και λίγο μετά τον εορτασμό των 45 γενεθλίων του τερματίζει τρίτος στο Dakar εκείνης της χρονιάς.
Δυστυχώς, η λαμπρή αυτή πορεία του Meoni, έμελλε να διακοπεί απότομα το 2005. Παρ' όλα αυτά όμως, η μορφή του τεράστιου αυτού Ιταλού αναβάτη έχει μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο και θα αποτελεί για πάντα ένα εμβληματικό ορόσημο του Dakar.
Dakar 2025 1ο σκέλος: Ξεκίνημα με πρόβλημα πλοήγησης! Νίκη Sanders με KTM – Δύσκολη αρχή για Βασίλη Μπούδρο
Τους έβαλαν δύσκολα από την πρώτη ημέρα
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
4/1/2025
Δεν θα υπάρχει σκαλοπάτι κυμαινόμενης δυσκολίας όπως άλλες φορές στο φετινό Rally Dakar, ήταν η υπόσχεση των διοργανωτών από την πρώτη στιγμή που ανακοίνωσαν την αχνή εικόνα που δίνουν για την διαδρομή του Dakar και η πρώτη ημέρα φάνηκε πως θα μείνουν πιστοί στην υπόσχεσή τους.
Αυτό ένιωσε με τον χειρότερο τρόπο ο Sebastien Buhler που στο 68ο χιλιόμετρο της ειδικής ήταν ο πρώτος αναβάτης που εγκατέλειψε από πτώση. Ο ομόσταυλος του Branch στην ομάδα της Ινδικής Hero, που μαζί είχαν βάλει στόχο να κυριαρχήσουν φέτος, είχε μία άσχημη πτώση τραυματίζοντας ώμο και κλείδα. Αργότερα εγκατέλειψε και ο Noah Harith της Sherco ενώ το εξίσου φαβορί για καλή θέση, ο Mason Klein που τρέχει με Kove και είχε δηλώσει πως κατεβαίνει για το βάθρο, είχε μία αποκαρδιωτική ημέρα από πλευράς πλοήγησης, όπως την χαρακτήρισε.
Τα έως τώρα outsider λοιπόν που φέτος έχουν την ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο και κατά μία έννοια το έχουν ήδη καταφέρει όταν βρίσκονται εντός δεκάδας ή εντός τριάδας ακόμη, δεν ξεκίνησαν όπως θα ήθελαν. Είναι καλή συγκυρία η πιο αποτραβηγμένη υποστήριξη της KTM φέτος και το HRC που δεν έχει πιέσει σε προετοιμασία όπως τις προηγούμενες φορές, για τις μικρότερες ομάδες με δυνατούς αναβάτες να ξεχωρίσουν και ανάμεσά σε αυτούς τους αναβάτες, η πρώτη ημέρα βρήκε μόνο τον Ross Branch σε εξαιρετική φόρμα με τον Cornejo επίσης να μπαίνει εντός δεκάδας με Hero σπάζοντας έτσι την κατάταξη των πρώτων που μονοπωλούν KTM και Honda.
Ο Skyler Howes έμεινε να βοηθήσει τον Buhler όταν έπεσε με τον χρόνο του να αναπληρώνεται και να συνεχίζει με πολύ καλό ρυθμό τερματίζοντας στην 4η θέση γενικής για σήμερα, πίσω από τον Branch.
φανταστικός ο 19χρονος Canet στο ξεκίνημά του στο Dakar!
Sanders και Brabec ήταν από την πρώτη στιγμή τα μεγάλα φαβορί, μέσα σε μία μικρή ομάδα κορυφαίων αναβατών Rally που μπορούν -και θα το κάνουν- να κυνηγήσουν υψηλές θέσεις στην κατάταξη. Ωστόσο ο Sanders δήλωσε πως θέλει να φέρει την νίκη του Dakar πίσω στην KTM και θα παλέψει δυνατά για αυτή.
Σήμερα επέλεξε να ξεκινήσει αρκετά πίσω έχοντας αυτό το προνόμιο γιατί κέρδισε στον πρόλογο, αλλά το μετάνιωσε γιατί η σκόνη από τους προπορευόμενους ήταν τόση που δυσκολευόταν να περάσει. Ιδιαίτερα σε μία πρώτη ημέρα που κανείς δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν καθώς τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.
Ωστόσο από πολύ νωρίς κατάφερε να κάνει καλό χρόνο και να διατηρήσει έναν ρυθμό που έδειχνε πως θα τον φέρει μπροστά όπως αντίστοιχα πως θα έχει μάχη με Brabec και Branch.
Στο μεταξύ ένα άλλο φαβορί επίσης έδειξε την πρώτη κιόλας ημέρα πως καλά έκανε και είχε πίστεψε ο κόσμος σε αυτόν καθώς ο 19χρονος Canet κατάφερε να παλέψει με τον Ebster για την πρώτη θέση στην Rally 2, κουβαλώντας το γαλάζιο φόντο που έχουν όλοι στο πρώτο τους Dakar και μπορεί να είχε στην αρχή την πρωτοκαθεδρία της κατηγορία του, μετά και την πρώτη του Doherty αλλά τελικά έκανε τα ίδια λάθη πλοήγησης όπως και οι περισσότεροι, καταλήγοντας ο Ebster να τον κερδίσει με διαφορά μόλις μισού λεπτού στην Rally2.
Πριν ο Sanders περάσει εμπρός από το σημείο του ανεφοδιασμού και μετά, ο Cornejo έδειξε πως η Hero μπορεί να ποντάρει επάνω του καθώς βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, μία άγευστη θέση που αρχικά είχε ο Balloshi της Fantic.
Πήρε την νίκη στην Rally2 ο Tobias Ebster με μικρή διαφορά
Η πρώτη αυτή δύσκολη ημέρα από πλευράς πλοήγησης ήταν ταυτόχρονα και μία πολύ σημαντική κατάταξη γιατί προσπαθώντας η διοργάνωση να σταματήσει την στρατηγική της επιλογής θέσης με διάφορα τεχνάσματα ώστε να μην ξεκινούν πρώτοι την επόμενη, το αυριανό 48ωρο διπλό σκέλος, δίνει την ευκαιρία στους πρώτους να ξεκινήσουν τελευταίοι.
Αυτό το ενωμένο σκέλος 2 και 3 στην σειρά που είδαμε πέρσι, είχε δείξει πως ο Brabec μπορεί να τα πάει πολύ καλά και η μικρή διαφορά με τον Sanders θα δώσει αναμφίβολα έναν αγώνα σε πολύ υψηλό -και κουραστικό- ρυθμό για τους κορυφαίους αναβάτες.
Ο Βασίλης Μπούδρος, της DNA Filters Racing Team, ο μοναδικός Έλληνας στο Dakar που αγωνίζεται στην Original by MOTUL κατηγορία, την πιο «παραδοσιακή» και δύσκολη κατηγορία καθώς σε αυτήν οι αναβάτες τα κάνουν όλα μόνοι τους, είχε μία εξίσου δύσκολη ημέρα με όλους τόσο από πλοήγηση, όσο και από συνθήκες.
Το πρωί είχε πολύ κρύο, όπως αντίστοιχα έχει και το βράδυ στην έρημο. Έκανε ένα μικρό λάθος πλοήγησης στην αρχή της ειδικής των 413 χιλιομέτρων, ακολουθούμενο από ένα δεύτερο χωρίς όμως να πτοηθεί, συνεχίζοντας σε υψηλότερο ρυθμό.
Ο μεγάλος κίνδυνος των μοτοσυκλετών είναι να χάσουν χρόνο και να τους πιάσουν τα αυτοκίνητα. Η διοργάνωση αφήνει τις μοτοσυκλέτες να φύγουν εμπρός εκτός και αν έχουν διαφορετική διαδρομή από τα αυτοκίνητα, για να αποφύγουν τα λούκια των αυτοκινήτων που σκάβουν την έρημο και όπως έχουν δεκάδες φορές εκμυστηρευτεί παλαιότερα, όταν ο αναβάτης εμπρός δέχεται ειδοποίηση στο όργανα παρακολούθησης για αυτοκίνητο που θέλει να τον προσπεράσει, πολλές φορές απλά δεν έχει καμία επιλογή διαφυγής καθώς οδηγεί μέσα σε ένα λούκι στο ύψος της σέλα του.
Παρόλο αυτά ο Βασίλης κατάφερε να τερματίσει την σημερινή ημέρα χωρίς να χάσει πολύ χρόνο από την πλοήγηση και τις πολύ δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν. Τόσο από το κρύο το πρωί, όσο και από την σκόνη που ακολούθησε.
Πέρσι είχε μείνει -αναγκαστικά- μόνος στην έρημο χωρίς πρόσβαση στις προμήθειες που μοιράζει η διοργάνωση, παρόλο που το ελικόπτερο προσπάθησε να πετάξει σε όσους διανυκτέρευσαν έξω, κουβέρτες και τροφή. Για πολλούς αναβάτες, του Βασίλη συμπεριλαμβανομένου, ήταν ένα πολύ δύσκολο σκέλος το περσινό. Ελπίζουμε το φετινό να εξελιχθεί πολύ καλύτερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που επικρατούν πολύ δύσκολες συνθήκες και το βράδυ η θερμοκρασία πέφτει πολύ.
