Πριν από λίγες μέρες, η Honda Motor Europe ανακοίνωσε την ομάδα της για το 2018, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι δύο ηχηρές μεταγραφές της, ο δεκαέξι φορές νικητής του ΤΤ Ian Hutchinson και ο Lee Johnston, οι οποίοι θα αγωνιστούν πάνω στις σέλες των Fireblade SP2 στο ΤΤ, στο Ulster GP και στο NW200 στις κατηγορίες Superbike και Superstock αντίστοιχα. O 38 ετών αναβάτης από το Yorkshire έχει να αγωνιστεί από το περασμένο ΤΤ, όταν έσπασε το μηρό του και ενώ ήταν στην κορυφή της κατάταξης. Ακόμη βρίσκεται στη διαδικασία αποκατάστασης και θεραπευτικής αγωγής, ενώ στο παρελθόν είχε υποστεί πάνω από 30 χειρουργεία στο αριστερό του πόδι, εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε το 2010. Λόγω αυτού του τραυματισμού, αναγκάστηκε να απουσιάσει μια πενταετία από τους αγώνες, αλλά με την επιστροφή του κατάφερε να πάρει οκτώ ακόμη νίκες. Ο team mate του, Lee Johnston, πρώην πρωταθλητής της κατηγορίας Superstock 600 στην Αγγλία, έκανε το ντεμπούτο του στο ΤΤ το 2012, ενώ έχει καταφέρει να ανέβει και δυο φορές στο βάθρο. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Guy Martin και John McGuinness στην ομάδα της Honda που πέρσι είχε μια από τις χειρότερες χρονιές στην Ιστορία της.
Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες
Μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με τον McGuinness. Ο Βρετανός αναβάτης δεν έτρεξε στον φετινό αγώνα του ΤΤ, εξαιτίας του τραυματισμού του στον αγώνα NW200, που προκλήθηκε από μηχανικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του, ένα Honda CBR1000RR SP2. Ο 45 ετών McGuinness στην προσπάθειά του να φτάσει το ρεκόρ του αξέχαστου και 26 φορές νικητή στο ΤΤ, Joey Dunlop, είχε μπροστά του πλέον ένα βουνό από προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν τη νέα γενιά εξαιρετικά γρήγορων και ικανών αναβατών, την ηλικία του, την υγεία του και ένα προβληματικό πακέτο με την μοτοσυκλέτα του.
Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα; Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες. Αρχικά, η επιλογή του να κρεμάσει την δερμάτινη φόρμα του μοιάζει απόλυτα λογική. Όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πλέον 45 ετών, έχει μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για μια τέτοια απόφαση, ειδικά μετά από μια τόσο προβληματική χρονιά, για την οποία ο ίδιος δεν έφερε κανένα μερίδιο ευθύνης. Η άλλη εναλλακτική είναι να μεταπηδήσει σε μια άλλη ομάδα. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο να σκεφτούμε τον McGuinness με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα πέρα από τη Honda, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται ως πιθανότητα και προοπτική. Μάλιστα, μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φούντωσε τις συγκεκριμένες φήμες, καθώς δείχνει τον McGuinness πάνω στη σέλα ενός αγωνιστικού Norton SG6. Το ότι αυτή η φωτογραφία ανέβηκε από τον Paul Phillips, τον Υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μηχανοκίνητων σπορ και του ΤΤ της κυβέρνησης του Isle of Man, προσθέτει επιπλέον ειδικό βάρος στα όσα ακούγονται.
Η τελευταία επιλογή, που μοιάζει και εξαιρετικά πιθανή, είναι ο McGuinness να εστιάσει για το 2018 αποκλειστικά και μόνο στο Isle of Man TT. Δεν είναι παράλογο η Honda να υποστηρίξει έναν τρίτο αναβάτη μόνο για το ΤΤ με τον McGuinness να κάνει μια εμφάνισηυ μέσα στη χρονιά ώστε να βρει πάλι ρυθμό και να δοκιμάσει το CBR με το οποίο θα τρέξει. Αυτό φυσικά αποτελεί ένα εντελώς υποθετικό σενάριο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τις ανακοινώσεις του ίδιου του McGuinness σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες.
Hellas Rally Raid 2024: Νίκη Toni Mulec – #3 στην Μ6 και 12ο γενικής το Husqvarna Norden με τον Κίμων Καράμπελα
Καλύτερος Έλληνας αναβάτης ο Καράμπελας με επόμενο το Σεβαστόπουλο
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/6/2024
Με μία σύντομη ειδική 60 χιλιομέτρων ολοκληρώθηκε το Hellas Rally Raid που την τελευταία εβδομάδα έστρεψε τα βλέμματα του κοινού των Rally στην Ελλάδα. Μία διοργάνωση με πλοήγηση και διανομή Road book, που ανήκει στην κατηγορία των μεγαλύτερων παγκοσμίων διοργανώσεων αυτού του είδους και κατακλύζεται από διεθνείς συμμετοχές.
Κατά καιρούς πολλές από τις συμμετοχές αυτές είναι αξιοσημείωτα ονόματα που συναντά κανείς μέχρι και στο Rally Dakar, αξιοποιώντας το Hellas Rally ως μέρος της διαδικασίας για την προετοιμασία τους. Καλύπτουμε πολλά χρόνια την διοργάνωσή του και έχουν υπάρξει πολλές φορές με ελάχιστες ελληνικές συμμετοχές, σε αντίθεση με φέτος που υπήρχαν 11 συνολικά σε διάφορες κατηγορίες! Μπορεί να είναι ένα μικρό νούμερο μπροστά στους εκατοντάδες που πήραν μέρος, όμως έτσι και αλλιώς το κοινό των Rally στη χώρα μας από εδώ και πέρα θα αρχίσει να μεγαλώνει, όσο μεγαλώνει η οικογένεια του Enduro και δημιουργείται μαγιά από εκείνους που μεταπηδούν σε διπλανό κλαδί. Φέτος η εντεκάδα αυτή ήταν μία μεγάλη αύξηση από τους τρεις που πήραν πέρσι μέρος, ενώ σημαντικό είναι το γεγονός πως είχαμε έναν ανταγωνισμό αντιπροσωπειών καθώς Husqvarna – Suzuki και Yamaha κατέβασαν ομάδες με αναβάτες και υποστήριξη στη δύσκολη και απαιτητική κατηγορία M6 των μεγάλων δικύλινδρων. Μία κατηγορία που έχει όμως εμπορικό ενδιαφέρον καθώς η συμμετοχή είναι με On-Off μοτοσυκλέτες, κατάλληλα προετοιμασμένες. Εξού και η συμμετοχή της εργοστασιακής ομάδας της Aprilia στο φετινό Hellas Rally, όπου ο Jacopo Cerutti πήρε, χωρίς να εκπλαγεί κανείς, την πρώτη θέση στην Μ6 με το Aprilia Tuareg.
Στην τελευταία ημέρα η ειδική ήταν σχεδιασμένη ως αποχαιρετισμός, και με λίγα συνολικά χιλιόμετρα δίχως να υπάρχει ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές στην κατάταξη. Από τους Έλληνες αναβάτες ο Κίμων Καράμπελας δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει για να κρατήσει την 3η θέση της Μ6 κατηγορίας, πίσω από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Aprilia, ενώ ήταν βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να πάρει πίσω την 2η θέση περνώντας τον Montanari, όπως έφτασε να διεκδικεί το Σάββατο περνώντας τον. Έπειτα παρουσίασε βλάβη ο χιλιομετρητής και έχασε το προβάδισμά του. Για την τελευταία ειδική του Rally ο Κίμων δεν είχε λοιπόν να κερδίσει κάτι ανεβάζοντας ρυθμό, όμως όπως δήλωσε μετά, είχε φτάσει σε τόσο καλό επίπεδο με το Norden που τα χιλιόμετρα έφευγαν αβίαστα χωρίς να αισθάνεται πως πιέζει περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε.
Με ταχύτητες στην τάξη των 120χλμ μέσα στους χωματόδρομους με την κατάλληλα προετοιμασμένη Husqvarna Norden, πήγαινε πιο γρήγορα και από τον Montanari παρόλο που η διαφορά από το πρόβλημα στην πλοήγηση του Σαββάτου δεν μπορούσε να καλυφθεί στην μικρή διάρκεια της τελευταίας ειδικής. Η άσχημη πτώση που ακολούθησε, άφησε τον Κίμωνα στο έδαφος χωρίς τις αισθήσεις του και με κατάγματα όπως φάνηκε αργότερα. Όμως δεν δέχτηκε να εγκαταλείψει στο τέλος του αγώνα και οδήγησε μέχρι το τέλος της ειδικής ενώ έπειτα με συνοδεία τον Γιάννη Σεβαστόπουλο έφτασε μέχρι τον τερματισμό όπου τον περίμενε ασθενοφόρο καθώς δεν μπορούσε να κάνει ούτε μέτρο περισσότερο.
Αντίστοιχα ο Γιάννης Σεβαστόπουλος γνωστός στους αναγνώστες του ΜΟΤΟ από τις συμμετοχές του στα MEGA TEST On-Off, που στο Hellas Rally Raid συμμετείχε με Yamaha Tenere της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, ανέβηκε και άλλες θέσεις στη γενική κατάταξη φτάνοντας στην 32η γενικής και 6ος στην απαιτητική Μ6. Ο Σεβαστόπουλος, πρωταθλητής στο Enduro και ιδιαίτερα έμπειρος αναβάτης, είχε μία ανοδική πορεία σε όλο το Hellas Rally Raid χτίζοντας εμπειρία και σε αυτό τον θεσμό.
Μαζί του στην ίδια ομάδα ο βετεράνος Θανάσης Χούντρας στην 77η θέση της γενικής κατάταξης και 11ος στην κατηγορία Μ6 όπου συμμετείχε αντίστοιχα με Yamaha Tenere. Με σταθερά καλό ρυθμό και χωρίς λάθη, ο Θανάσης Χούντρας έδειξε την τεράστια αγωνιστική εμπειρία του ανεβαίνοντας πάνω από την μέση της Μ6 κατηγορίας, έχοντας συμμετάσχει και πέρσι με Yamaha Tenere στο Hellas Rally Raid.
Οι Ιταλοί αναβάτες με Kove 450 Rally τα πήγαν επίσης εξαιρετικά στα ελληνικά χώματα και τους παρακολουθούσαμε καθώς υπάρχει έντονο εμπορικό ενδιαφέρον για την μοτοσυκλέτα τους και την απόδοσή της. Είναι μία εξαιρετικά προσιτή λύση για αγωνιστική χρήση σε αγώνες Rally και το γεγονός πως κατάφεραν να τερματίσουν στην 9η θέση γενικής και στην 13η αντίστοιχα, αφήνει μία πολύ καλή πρώτη επίγευση για τις ικανότητες του μοντέλου!
Επόμενος Έλληνας αναβάτης στη γενική κατάταξη ο Γιώργος Τσιτος στην Μ2 κατηγορία που τερμάτισε στην 53η θέση με πολύ καλή παρουσία και σταθερά γρήγορος. Στην 71η θέση ο Χρήστος Πελούσης στην Μ4 κατηγορία ενώ πιο κάτω στην 99η ο Παναγιώτης Κακολύρης που κράτησε την 13η στην Μ6. Ο Κακολύρης, μία επίσημη συμμετοχή της αντιπροσωπείας της Suzuki με κατάλληλα προετοιμασμένο V-Strom 800 DE ήταν φαβορί για μία υψηλή θέση στην Μ6 κατηγορία και ο ρυθμός τους τις πρώτες ημέρες τον είχε τοποθετήσει ακριβώς εκεί. Ωστόσο συνεχόμενες ατυχίες με μικρά, αλλά κοστοβόρα σε χρόνο τεχνικά προβλήματα, τον άφησαν για ώρες μέσα στις ειδικές προσπαθώντας να βρει λύση και έτσι χτίστηκε μία διαφορά χρόνου που δεν γινόταν να καλυφθεί. Συνολικά πολύ γρήγορος λοιπόν, με τη διαφορά σε χρόνο να είναι γιατί ήταν στάσιμος και όχι γιατί αυτός και το V-Strom δεν πήγαιναν πολύ γρήγορα παντού. Πιο τυχερός ο Γάλλος Vincent που έτρεχε επίσης με Suzuki V-Strom και τερμάτισε πίσω από Γιάννη Σεβαστόπουλο στην Μ6.
Στην 117η θέση της γενικής ο Δημήτρης Τουφεξής στην Μ2 κατηγορία και στην 132 ο Στέφανος Θεοχάρης όπου αντίστοιχα είχαν την 19η και 15η στις πολυπληθείς κατηγορίες τους, πράγμα που δείχνει πως οδήγησαν εξαιρετικά και βρίσκονται σε πολύ ανταγωνιστικό επίπεδο!
Στην θέσεις 25 και 26 της Μ2 κατηγορίας ήταν ο Μεγαλοοικονόμου Δημήτρης και Πέτρος Πισσαρίδης, αντίστοιχα στις 145 και 165 της γενικής κατάταξης με τον Σάκη Καρατολιο να ολοκληρώνει το μεγαλύτερο μέρος του Hellas Rally Raid και να εγκαταλείπει λίγο πριν το τέλος του.
Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα;
