Μια "βόλτα" στο Isle of Man με τον McGuinness! [video]

Φορέστε κράνος…
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/7/2020

Ο John McGuinness δεν χρειάζεται συστάσεις, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με το Isle of Man TT. Για τους ελάχιστους όμως που δεν γνωρίζουν, να πούμε ότι εκτός του ότι αγωνίζεται στο βρετανικό πρωτάθλημα Superstock και πέρα από μερικές συμμετοχές στα MotoGP, είναι ένας αναβάτης που ξέρει απ' έξω κι ανακατωτά την διαδρομή του Snaefell Mountain, εκεί που διοργανώνεται κάθε χρόνο το ΤΤ. Με 13 πρωταθλήματα και 47 τερματισμούς στο βάθρο, οι διοργανωτές του αγώνα έχουν δώσει το όνομά του σε μια στροφή της διαδρομής.

Ο McGuinness αγωνίζεται 19 συναπτά έτη στο ΤΤ και μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ήταν ελάχιστοι οι αναβάτες που κατάφεραν να ακολουθήσουν τον ρυθμό του "Morecambe Missile" (όπως είναι το παρατσούκλι του). Κατ' επέκταση, η δυνατότητα να μπορέσει κάποιος να μείνει κοντά του αρκετό διάστημα στην διαδρομή για να τον μελετήσει και να δει τις αδυναμίες του και τα δυνατά του σημεία, είναι έως και ανύπαρκτη. Πέρα από κάποια πλάνα από ελικόπτερο και μερικά περάσματα από τη διαδρομή με πολύ μεγάλη ταχύτητα, είναι πρακτικά αδύνατο να καταγραφεί ένα καθαρό βίντεο με αυτόν τον θρύλο του ΤΤ εν ώρα δράσης. Όμως, μια μικρή ομάδα κινηματογραφιστών κατάφεραν να στηρίξουν μια ειδική βάση για κάμερα πάνω σε ένα superbike, το οποίο οδήγησε ο αναβάτης που ανέβηκε τέσσερις φορές στο βάθρο του IOMTT, ο Conor Cummins.

Ο Cummins που κατάγεται και μένει στο Isle of Man, σίγουρα ξέρει… κάνα δυο μυστικά της αγωνιστικής διαδρομής των σχεδόν 60 χιλιομέτρων. Μάλιστα, το 2007 ο Ιρλανδός πρωταθλητής των Superbikes Και των Superstock, είχε σπάσει το ρεκόρ γύρου στο Isle of Man TT και προφανώς διαθέτει την ταχύτητα για να ακολουθήσει τον McGuinness. Η κάμερα στην μοτοσυκλέτα του Cummins ήταν βιδωμένη πάνω σε κεφαλή της Libra, την οποία μπορούσαν να χειριστούν από απόσταση οι τεχνικοί που ακολουθούσαν πιο πίσω τις δύο μοτοσυκλέτα μέσα από ένα αυτοκίνητο.

Το αντικραδασμικό σύστημα της κεφαλής που επιδρά σε τρεις άξονες, λειτουργεί σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που οι αναρτήσεις των μοτοσυκλετών αποσβένουν τις ανωμαλίες του δρόμου, ενώ αντιστέκεται και στους στροβιλισμούς του αέρα προκειμένου να καταγράψει καθαρά πλάνα. Χάρη στο συγκεκριμένο σύστημα Libra MINI το κινηματογραφικό συνεργείο κατάφερε να γράψει μπόλικο υλικό, όχι μόνο από την κάμερα του Cummins, αλλά και on board από τον ίδιο τον McGuinness. Η κεφαλή της Libra που στηρίχθηκε πάνω στην μοτοσυκλέτα του McGuinness, κατέγραψε πλάνα από τις ανεπαίσθητες κινήσεις που κάνει στους λεβιέδες και στα μαρσπιέ. Από την μετατόπιση του βάρους του και το γόνατο πριν το apex της στροφής, μέχρι το πατινάρισμα του συμπλέκτη, υπάρχουν πλάνα που δίνουν στον θεατή μια άμεση εικόνα της οδήγησης του αναβάτη. Πολλά από αυτά τα πλάνα εμπεριέχουν οριζόντιες ή κάθετες κινήσεις που δεν είναι εύκολο να γίνουν γενικότερα με κάμερες on board, αλλά χάρη σ' αυτό το σύστημα γίνονται τόσο φυσικά που τελικά ο θεατής ούτε καν το παρατηρεί.

Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε αυτό το μοναδικό video στην θρυλική διαδρομή του TT.

 

 

FIM EWC, Bol d’Or: Νίκη και πρωτάθλημα η BMW, πρώτη Ευρωπαία που το καταφέρνει! [Βίντεο]

Στην 89η διοργάνωση του Bol d’Or η BMW Motorrad World Endurance Team ξόρκισε το παρελθόν της και έγραψε ιστορία
​  bol d'or
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/9/2026

Ο 24ωρος αγώνας στην πίστα Circuit Paul Ricard της Γαλλίας έριξε την αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurace, EWC, για το 2026 με ένα δραματικό φινάλε στη φετινή σεζόν. Η νίκη της BMW Motorrad World Endurance Team της χάρισε τον τίτλο για μόλις 4 βαθμούς από την περσινή πρωταθλήτρια YART Yamaha Official EWC Team και την έχρισε ως την πρώτη ευρωπαϊκή εταιρεία που κατακτά την κορυφή σε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο ήταν παραδοσιακά αντικείμενο των ιαπωνικών εργοστασίων.

​  bol d'or

H BMW M 1000 RR με τον αριθμό #37 και τους Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael van der Mark στη σέλα της ξεκίνησε από την pole position και κάλυψε απόσταση-ρεκόρ για το Bol d’Or με 742 γύρους, τερματίζοντας πρώτη με έναν γύρο μπροστά από τη Suzuki GSX-R1000R της Yoshimura SERT Motul #12 (Gregg Black, Etienne Mason, Dan Linfoot) και δύο από την τρίτη YART Yamaha Official EWC Team #1 (Karel Hanika, Marvin Fritz, Leandro Mercado).

Για την πρώτη τη τάξει ομάδα της BMW, αυτή η νίκη δεν ήταν σημαντική μόνο επειδή ήταν η πρώτη Ευρωπαίου κατασκευαστή, αλλά επίσης γιατί ξόρκισε το τραγικό για τους Γερμανούς φινάλε της περσινής χρονιάς, όταν στην ίδια πίστα και τον ίδιο 24ωρο αγώνα έφτασε μισή ώρα από την κατάκτηση του τίτλου, για να μείνει στα κρύα του λουτρού εξαιτίας μηχανικής βλάβης την ύστατη στιγμή.

bol d'or

Στα πρώτα στάδια του αγώνα η BMW έδωσε μάχη με την F.C.C. TSR Honda France (Alan Techer, Corentin Perolari, John McPhee) με τους Γερμανούς να ξεχωρίζουν χάρη στα ταχύτερα και αραιότερα πιτ στοπ, ενώ η ομάδα της Honda έχασε περαιτέρω χρόνο μετά από μια μικρή πτώση, ενόσω μαχόταν με τη YART Yamaha.

Παρόλα αυτά ο ταχύτερος γύρος του αγώνα γράφτηκε από μια Fireblade και συγκεκριμένα αυτή του Perolari με χρόνο 1'52.320 και μέση ταχύτητα 181.8 km/h.

​  bol d'or

Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος φέρνει τη BMW πρώτη και παγκόσμια πρωταθλήτρια με 158 βαθμούς, τη YART Yamaha δεύτερη με 154 και τη Yoshimura SERT τρίτη με 137.

Η Yamaha ωστόσο κατέκτησε τον τίτλο Κατασκευαστών του EWC με 179 βαθμούς, αφήνοντας τη BMW δεύτερη με 167 και τη Honda τρίτη με 141, ενώ ακολουθούν κατά σειρά οι Kawasaki (117 β.) και Suzuki (111 β.).

​  bol d'or

Στην κατηγορία FIM Endurance World Cup είχε μια μεγάλη νικήτρια, τη Wójcik Racing Team #77 SST με μοτοσυκλέτα Honda και αναβάτες τους Jordi Torres Fernandez, Milan Pawelec, Mateusz Molik και Hector Garzo Vicent, η οποία κυριάρχησε στη Superstock κατηγορία και αναδείχθηκε Παγκόσμια Κυπελλούχος του EWC.

Τέλος, στην κατηγορία που βρίσκεται πιο κοντά στα μοντέλα παραγωγής, FIM Endurance World Trophy, η ομάδα γαλλική Legacy Competition με Yamaha και τους Bastien Vigne, Arnaud Dejean, Quentin Benslimane και Tony Guerrero συμπλήρωσε 666 γύρους, τερμάτισε δεύτερη στον αγώνα και πανηγύρισε το Τρόπαιο της Production κατηγορίας.

Νικήτρια ομάδα ήταν η ARTEC #199 με Kawasaki (Paul Barre, Julien Mathon, Lacky DeJoye και Renaud Bertrand), ωστόσο στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος έμεινε δεύτερη με 19 βαθμούς διαφορά από την πρώτη.