Dakar 2026: Ειδική βράβευση στον Theric που έσπρωξε την Kove για 2,5χλμ με πρακτική ανταπόδοση

Τον έβαλαν να ξεκινήσει μπροστά
Dakar 2026: Ειδική βράβευση στον Theric που έσπρωξε την Kove για 2,5χλμ με πρακτική ανταπόδοση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/1/2026

Το χθεσινό βράδυ στην κατασκήνωση ήταν μία ιδιαίτερη στιγμή για τον Neels Theric, λίγο πριν την ενημέρωση για το σημερινό πρόγραμμα τον κάλεσαν για μία ειδική βράβευση.

Η ιστορία του Γάλλου έμπειρου αναβάτη που είχε βάλει στόχο να είναι εντός πεντάδας στον τερματισμό της γενικής, κάτι εξαιρετικά δύσκολο, ήταν την πρώτη ημέρα του Dakar εκείνη που συζητήθηκε περισσότερο.

Είχε όλα τα στοιχεία για να προκαλέσει τα σχόλια, μιας και 2,5 χιλιόμετρα στην έρημο με τα πόδια, έχοντας χάσει ήδη 1 ώρα και 40 λεπτά με επισκευές στον ήλιο δεν είναι λίγο. Επιπρόσθετα όμως το σκηνικό αυτό είχε συμβεί με μία Κινέζικη μοτοσυκλέτα, δίνοντας έτσι την ευκαιρία να σχολιάσουν από την στερεοτυπική σκοπιά του θέματος, κάτι που δεν έκαναν ποτέ τα προηγούμενα χρόνια με την Yamaha που κάθε χρόνο είχε σπασμένο κινητήρα αλλά και την Honda, μέχρι να σταθεροποιήσει τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζει την σκόνη μέσα στον κινητήρα ώστε να καταφέρει να κερδίσει σπάζοντας το σερί της KTM που ήταν το μεγαλύτερο στην ιστορία των Rally.

Στην Kove το πρόβλημα ήταν ηλεκτρικής φύσεως, δεν έσπασε ο κινητήρας, αλλά συνέβη και στον πρόλογο στα μόλις 22 πρώτα χιλιόμετρα από τα 7.999 που θα διανύσουν φέτος, επιπρόσθετα συντελώντας στην πυροδότηση των σχολίων.

Με τον τρόπο αυτό όμως χάνεται λίγο η ουσία της προσπάθειας του Neels Theric, ένας Σκύλος Μαύρος που έφτασε στο Dakar άρρωστος με πυρετό και ποντάριζε πως θα ξεμπερδέψει γρήγορα με τον πρόλογο ώστε να προλάβει να ξεκουραστεί για να βγάλει το πρώτο σκέλος σε ικανοποιητικό ρυθμό για τον δύσκολο στόχο που είχε θέσει στον εαυτό του.

Η KOVE άλλωστε είχε τις ελπίδες της για μία θέση ψηλά στην κατάταξη επάνω στον Γάλλο αναβάτη, οπότε δεν ήθελε να τον επηρεάσει μία μικρή αναποδιά όπως η γρίπη.

Όταν σε μόλις 6 χιλιόμετρα μέσα στην ειδική, η μοτοσυκλέτα έσβησε, ο Theric ξεκίνησε να ψάχνει το πρόβλημα, βρήκε τον αισθητήρα ανάφλεξης να μην δίνει σήμα και τον άλλαξε καθώς είχε ανταλλακτικό.

Πέρασε τα επόμενα, λίγα χιλιόμετρα, σκεπτόμενος πως δεν ξεκίνησε καλά φέτος και ελπίζοντας πως δεν θα συνεχίσει έτσι, μόνο και μόνο για να αντιληφθεί πως δεν είχε μία εύκολη περίπτωση μπροστά του.

Μόλις 2,5 χιλιόμετρα από τον τερματισμό το ίδιο πρόβλημα ξανά καθώς ο καμένος αισθητήρας ήταν μάλλον το αποτέλεσμα και όχι η αιτία της βλάβης και η μοτοσυκλέτα σβήνει.

Αντί να αρχίσει να σκέφτεται στο 2027, αρνείται να το βάλει κάτω και ξεκινά να σπρώχνει για 2,5 χιλιόμετρα μέσα στο ερημικό τοπίο με την άμμο να κάνει την διαδικασία ακόμη πιο δύσκολη και την γρίπη να τον ταλαιπωρεί αμείωτα.

Μάζεψε συνολικά 2 ώρες και 43 λεπτά διαφοράς, ουσιαστικά αποχαιρετώντας το όραμα για την θέση τερματισμού που είχε για φέτος, αλλά ήταν ακόμη μέσα στον αγώνα!

Και την επόμενη ημέρα, στο πρώτο σκέλος θα έγραφε άλλο ένα έπος:

Ξεκίνησε τελευταίος, δηλαδή ήταν η 115η μοτοσυκλέτα που έφυγε από την εκκίνηση αλλά τερμάτησε 24ος!

Αυτό δεν σημαίνει πως κάλυψε πολύ από την διαφορά στην γενική κατάταξη μέχρι αυτή την στιγμή γιατί το πρώτο σκέλος, όπως είπαμε εδώ, ήταν πολύ γρήγορο και δεν βοηθούσε να σβήσει κανείς διαφορές.

Δεν παύει όμως να είναι μία μεγάλη δοκιμασία να περάσεις το 80% των αγωνιζομένων ακόμη και στην έρημο και σε ένα γρήγορο σκέλος με αρκετά ανοικτά κομμάτια!

Για όποιον έχει δει το Dakar από κοντά, οι προσπεράσεις είναι κάτι πιο σύνθετο από εκείνο που φαντάζεται κανείς με βάση την εικόνα ενός τεράστιου κενού με άπλετο χώρο.

Ακριβώς αυτό εκτίμηση η διοργάνωση και δεν έδωσε απλά ένα βραβείο στον Theric αλλά τον έβαλε να ξεκινήσει με βάση την κατάταξη σκέλους, όχι αυτή του αγώνα. Αυτό σημαίνει πολύ λιγότερες προσπεράσεις και πως θα βρίσκεται από την αρχή του αγώνα, κοντά στους αναβάτες που θα βρισκόταν έτσι και αλλιώς αν δεν είχε πρόβλημα στον Πρόλογο, γνωρίζοντας πολλούς από αυτούς κάτι που θα βοηθήσει ολόκληρο τον αγώνα του από εδώ και πέρα.

Δεν σβήνει την μεγάλη διαφορά χρόνου, αλλά η αίσθηση του αγώνα για τον ίδιο, θα είναι πολύ καλύτερη και η ζωή του πιο εύκολη οδηγώντας με αναβάτες γνωστούς και στον δικό του ρυθμό.

Ήδη σήμερα η κίνηση αυτή έκανε την διαφορά και στην προσωρινή κατάταξη φαίνεται πως τερμάτισε 16ος στο σημερινό, πιο δύσκολο από εχθές σκέλος!

Ετικέτες

Isle of Man TT 2024 - Χωρίς κανένα θάνατο αναβάτη, κάτι που έχει να συμβεί 12 χρόνια!

Ευχάριστα νέα για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο
IOMTT 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

11/6/2024

Το 2024 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για το TT, καθώς κανένας αναβάτης δεν έχασε την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων διεξαγωγής του event, κάτι που έχει να συμβεί από το 2012 -εκτός των 2020 και 2021, όπου τα μέτρα για τον COVID 19 δεν επέτρεψαν να διεξαχθούν αγώνες.

Το Isle of Man TT είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μοτοσυκλέτας στον κόσμο, έχοντας ουκ ολίγες φορές διεκδικήσει τον δικό του φόρο αίματος στους δρόμους του Νησιού. Από το 1907, όταν και ξεκίνησε ως θεσμός, το TT έχει μέχρι και το 2023 στοιχίσει την ζωή σε 156 αναβάτες, στην διάρκεια των δοκιμαστικών και των αγώνων. Αν συμπεριλάβουμε και τους υπόλοιπους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην διαδρομή του Βουνού (ManxGP, Classic TT), τότε το σύνολο ανεβαίνει στους 269.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στο IOMTT, εντοπίζεται στις 27 Ιουνίου του 1911, όταν ο Βρετανός Victor Surridge σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, στο γνωστό σημείο Glen Helen. Δύο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου του 1913, το Creg ny Baa ήταν το σημείο που ο επίσης Βρετανός Frank R. Bateman θα συναντούσε τον θάνατο, κατά την διάρκεια του αγώνα Senior TT, η πρώτη απώλεια σε διάρκεια αγώνα. Ο πρώτος Ιρλανδός που σκοτώθηκε στο IOMTT, ήταν ο Fred Walkner στις 19 Μαΐου 1914 στο St Ninian’s Crossroad, κατά την διάρκεια του Junior TT. Μην ξεχνάμε και τους θαρραλέους Marshals και διασώστες, οι οποίοι ακολουθούν με τις δικές τους μοτοσυκλέτες τους αγωνιζόμενους σε όλη την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων), έτοιμοι να βοηθήσουν άμεσα κάποιο τραυματία.

John Hinds

Ανάμεσα στους "flying doctors", τους ιπτάμενους γιατρούς όπως τους ονομάζουν οι αγωνιζόμενοι, ο πιο γνωστός ήταν ο John Hinds, ο οποίος είχε βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, κινούμενος ταχύτατα με τη μοτοσυκλέτα του ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αγώνα, και φτάνοντας άμεσα σε πολλά ατυχήματα για να δώσει τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς ο Hinds έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα στα δοκιμαστικά του ΙΟΜΤΤ το 2015, όταν έπεσε πάνω σε τοίχο...

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος νόμος που υποχρέωνε τους αναβάτες να φοράνε κράνος κατά την διάρκεια των αγώνων ήρθε πολύ αργότερα. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918, μαζί με την νέα ονομασία “Isle of Man Tourist Trophy” ήρθε και η εφαρμογή νέων κανόνων ασφαλείας, που έκαναν υποχρεωτική τη χρήση του κράνους! Δηλαδή μέχρι τότε μπορούσε να τρέξεις στον αγώνα, χωρίς να φοράς κάτι που να προστατεύει -πραγματικά- το κεφάλι σου! Άλλες εποχές, που ευτυχώς έχουν μείνει πίσω μας…

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2022, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τους δρόμους του Νησιού, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, οι αγωνιζόμενοι σε μοτοσυκλέτες και sidecars επέστρεψαν για να βιώσουν ξανά αυτό το μοναδικό αίσθημα και με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να κατακτήσουν το Βουνό. Ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο θανατηφόρες χρονιές, με συνολικά 5 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και 2 να τραυματίζονται σοβαρά. Ένας εξ αυτών μάλιστα, ο Mike Booth, έχασε το δεξί του πόδι, μετά την άσχημη πτώση του στην 26η στροφή της διαδρομής. Τελευταία φορά που είδαμε τόσο αίμα να χύνεται στην άσφαλτο ήταν το 1989.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Το 2024 ήταν μία από τις πιο σπάνιες χρονιές, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ΤΤ να μένει -ευτυχώς- στάσιμος, χωρίς κανένας αναβάτης ή κάποιος από τους διοργανωτές και θεατές να χάνει την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων. Από το 1937 και μετά, μόλις δύο χρονιές ήταν που δεν υπήρξε κανένας θάνατος, συμπεριλαμβανομένου του Manx GP, το 1982 και το 2001. Αν βγάλουμε το μικρότερο “αδελφάκι” του TT, το οποίο πρέπει να περάσει κανείς για να βρεθεί στο θρυλικό IOMTT, τότε η τελευταία φορά που το Βουνό δεν θρήνησε κανέναν αναβάτη στις δύο εβδομάδες του TT ήταν το 2012.

Isle of Man TT 2024 – Όλοι οι αγωνιζόμενοι επιστρέφουν σπίτια τους

Βλέποντας τα στατιστικά καταλαβαίνουμε γιατί η διαδρομή του Βουνού θεωρείται από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο για αγώνες μοτοσυκλέτας, όμως ταυτόχρονα είναι και αυτό που γοητεύει όσους συμμετέχουν εκεί. Κανείς από τους αναβάτες δεν βρίσκεται εκεί χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους, όμως αναμφίβολα είναι χαρμόσυνη είδηση κάθε φορά που δεν έχουμε κάποιο θάνατο. Ελπίζουμε το 2024 να είναι η τρίτη χρονιά που δεν θα έχουμε κανένα θάνατο. Το πρώτο βήμα έγινε, με το δεύτερο να είναι το Manx GP, που αναμένεται να διεξαχθεί στις 22-26 Αυγούστου 2024.

Ετικέτες