Erzbergrodeo – Ιστορικός αγώνας με 5η νίκη Lettenbichler και τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στον τερματισμό

Μόλις ο τρίτος αναβάτης που καταφέρνει πέντε νίκες, μετά τους Taddy Blazusiak και Graham Jarvis
Manuel Lettenbichler
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/6/2026

Ο περίφημος αυστριακός αγώνας Hard Enduro, Red Bull Erzbergrodeo, δεν ανήκει πια στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της FIM, ωστόσο διατηρεί ατόφια τη μυθική του υπόσταση και φυσικά τη δημοφιλία του που για μια χρονιά ακόμη έφερε σχεδόν 1.100 αναβάτες στην εκκίνηση του Προλόγου από τον οποίο προκρίθηκαν οι 500 πρώτοι για τον κυρίως αγώνα.

 

Erzbergrodeo

Νικητής στη διαδικασία αυτή ήταν ο Andrea Verona (KTM), μπροστά από τον Daniel Sanders (KTM) και τον Carson Brown (KTM),  ενώ ο Lettenbichler προκρίθηκε από την τέταρτη θέση.

Στον κυρίως αγώνα ωστόσο ο Γερμανός πρωταθλητής και πρωτοπόρος του παγκοσμίου FIM Hard Enduro έδειξε από την αρχή τις διαθέσεις του οδηγώντας τη δράση μπροστά από τους Trystan Hart (KTM) και Mitch Brightmore (GASGAS). Λίγο αργότερα στην ηγετική ομάδα του αγώνα προστέθηκε ο Teodor Kabakchiev (Sherco).

Erzbergrodeo

Ωστόσο ουδείς μπόρεσε να απειλήσει τον Lettenbichler, παρότι ο Γερμανός είχε μια πτώση από την οποία χτύπησε λίγο το χέρι του, με τον Hart δεύτερο, ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Mario Román με μια μοτοσυκλέτα Husqvarna ΤΕ300 αλλά διακοσμημένη με αυτοκόλλητα CFMOTO, με την οποία συνεργάζεται ο Ισπανός αναβάτης εδώ και μερικούς μήνες.

Στη φετινή 30ή διοργάνωση του Erzbergrodeo, από τους 500 που πήραν εκκίνηση, μόλις 15 αναβάτες έφτασαν ως τον τερματισμό, ενώ το τελικό αποτέλεσμα καταγράφει μια ιστορική στιγμή, με τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέσα στους 15 τερματίσαντες.

Erzbergrodeo

Πρώτος και καλύτερος ανάμεσά τους ο Σουηδός Eddie Karlsson τερμάτισε με τη Stark Varg στην ένατη θέση, μια θέση πίσω του έφτασε στην καρό σημαία ο 51 ετών Graham Jarvis με τη μοτοσυκλέτα JARV-E που εξέλιξε ο ίδιος, ενώ την ηλεκτρική τριάδα συμπλήρωσε ο Toby Martin στη δωδέκατη θέση με τη δεύτερη Stark Varg.

 

Michael Dunlop: Πεθαίνει το Road Racing όσο ανεβαίνουν Isle of Man TT και North West 200!

Έρχονται οι αναβάτες BSB και αλλοιώνουν την οικογένεια του Road Racing
Michael_Dunlop_Interview_motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2024

Την ανησυχία του για την εξέλιξη που υπάρχει στους αγώνες Road Racing εξέφρασε ο κυρίαρχος του Isle of Man TT σε συνέντευξή του, τονίζοντας πως έχει χαθεί η φυσική ροή του πρωταθλήματος Road Racing που κάποτε τροφοδοτούσε τους διεθνής αγώνες με πρωτοκλασάτους αναβάτες που είχαν εξελιχθεί μέσα από αυτό.

Τώρα έρχονται 20 αναβάτες από το BSB για να τρέξουν στο Isle of Man TT και στον North West 200, έτοιμοι και εξελιγμένοι ως προς την οδήγησή τους και χωρίς να ακολουθούν όλο το πρωτάθλημα Road Racing.

Πλέον δεν τροφοδοτούν αυτοί οι αγώνες με νέους αναβάτες το BSB, αλλά αντιθέτως δέχονται ένα κύμα Superbike αγωνιζομένων τόσο το Isle of Man TT όσο και ο North West 200.

Στο μέλλον, τόνισε ο Dunlop, το Isle of Man TT και ο North West 200 θα γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλής αγώνες, την ίδια ώρα που το Road Racing θα σβήνει.

«Απλά αυτή είναι η κατάσταση» είπε με τον χαρακτηριστικό του, απόμακρο τρόπο, ο Dunlop κλείνοντας την δήλωσή του στο BBC Sport.

Ο κίνδυνος που θέλει να περιγράψει ο Michael Dunlop είναι εκείνος που συζητήσαμε μαζί τον περασμένο Ιανουάριο, όταν τον συνάντησα στο πλαίσιο της επίσκεψης στις εγκαταστάσεις της D3O. Δεν τον νοιάζει ούτε ο αυξημένος ανταγωνισμός, ούτε και αν θα συνεχίσει να έχει χορηγούς. Έτσι και αλλιώς το 40% των εξόδων της ομάδας του το καλύπτει ο ίδιος με τα έσοδα που έχει από την κατασκευαστική του εταιρεία την οποία και δεν διαφημίζει μέσα από τους αγώνες. Όλη η ομάδα είναι δικοί του άνθρωποι που εργάζονται σε διαφορετικά επαγγέλματα και όταν είναι να τρέξουν στο Isle of Man TT, μαζεύονται για να νικήσουν τους «εργοστασιακούς». Υπό αυτή την έννοια, ο Dunlop, ο μοναδικός που έμεινε πλέον με το όνομα έχοντας χάσει σε αυτούς τους αγώνες πατέρα, αδερφό και θείο, δεν αγχώνεται για τον ανταγωνισμό αλλά για τις μελλοντικές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν στους κανονισμούς του αγώνα.

Αυτή την στιγμή δεν πιέζει κανείς για αλλαγές με στόχο την αυξημένη ασφάλεια, η οποία δεν υπάρχει τρόπος να αυξηθεί αν δεν αλλοιωθεί πλήρως η ταυτότητα του Isle of Man TT. Μία μίξη όμως περισσότερων αναβατών από το BSB μπορεί να οδηγήσει σε δυνατότερη κραυγή ενάντια στους θανάτους και τα δυστυχήματα του Isle of Man TT που θα βρει ανοιχτά αυτιά, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει τώρα.

Εύλογο να υπάρχουν σχόλια που απορούν με το γεγονός πως αγώνες όπως ο Isle of Man TT συνεχίζει να υπάρχει, και ακόμη πιο κατανοητό να συμβαίνει αυτό στη χώρα μας που χάνει πολύ κόσμο στους δρόμους. Η απορία είναι μεγαλύτερη μάλιστα για εμάς εδώ καθώς εκεί υπάρχουν μπόλικες πίστες και δεν χρειάζεται να κλείνει κανείς τους δρόμους ενός νησιού για να τρέξει.

360_Interview_2
φωτό από πρόσφατη συνέντευξή μας

Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω την απορία που έχει και ο ίδιος το Michael Dunlop, οι Ιρλανδοί της ομάδας του και αρκετοί από τους Άγγλους αγωνιζόμενους που ξέρουν που πέφτει η Ελλάδα και την έχουν επισκεφτεί, ότι πώς μπορεί να μιλά κανείς για ασφάλεια ενός αγωνιζόμενου όταν δεν έχει μάθει να φορά ακόμη το κράνος του καθημερινά, εκεί που συμβαίνουν όλα τα ατυχήματα. Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω ένα παλαιότερο άρθρο σχετικά με το αν θα έπρεπε να συνεχίσουν ή όχι αυτοί οι αγώνες:

Isle of Man TT: 112 χρόνια 274 νεκροί - Πλήρης Λίστα – Γιατί δεν ακυρώνεται

Ο πιο επικίνδυνος αγώνας του κόσμου